G-7 Headphone Review

Review หูฟัง WeSC Piccolo ผู้ปลุกตำนานแฟชั่นโฟน

2011-07-15T14:30:00.006+07:00

หลังจากผ่านการ review WeSC Conga ไป ผมก็ไม่ได้จับ Brand นี้อีกเลย เพราะรู้สึกว่ารุ่นอื่นๆเสียงยังไม่ถึงระดับพอที่จะหยิบจับมา review ได้ และก็ค่อนข้างแปลกใจว่าบ้านเราไม่นิยม WeSC อย่างที่คิด เพราะที่ยุโรปนี่ถือว่าเป็นแบรนด์อันดับหนึ่งเลยทีเดียว เดินไปไหนมาไหนก็จะเจอแต่คนใช้ WeSC กระทั่งเกาหลีเองก็ใช้ WeSC กันเยอะมากๆ แต่บ้านเรากลับดูเงียบๆกว่า กลายเป็น Sullcandy ได้รับความนิยมมากกว่า คงเพราะว่าดีไซน์ไม่ฉูดฉาดหวือหวาจนโดนใจคนไทยเหมือนของทาง Skullcandy แต่ถ้าพูดตามตรงผมว่า WeSC ทนไม้ทนมือกว่า Skullcandy มากๆ ถ้าใครเคยใช้ Skullcandy รุ่น Hesh มาก่อนจะรู้ซึ้งถึงคุณภาพการผลิตของ skullcandy ดี

ก่อนหน้านี้ทาง WeSC เองก็ได้ออกตัว In-ear มาหนนึงแล้ว แต่คุณภาพเสียงและงาน design ไม่ผ่านอย่างแรง จนล่าสุดทาง WeSC ก็เปิดตัว WeSC Piccolo ออกมา ผมก็มั่นใจเลยว่ามันออกมาแย่ๆแน่ๆ ถึงแม้งาน design จะสวยกว่าตัวเก่าแบบฉีกออกมาห่างคนละหลายขุม แต่ผมก็หวั่นใจในคุณภาพเสียงที่ผีเข้าผีออกของแบรนด์นี้มากๆ บางรุ่นก็แย่มาก แต่บางรุ่นก็ออกมาดีแบบสมราคากันเลยทีเดียว ก็เลยไม่ได้ให้ความสนใจตัวนี้มากเท่าไหร่ จนทาง Sanookgadget โทรมาบอกว่ารุ่นนี้ของเข้าแล้ว สนใจอยากลองหรือเปล่า ซึ่งถ้าพูดตามตรง ผมเองอยากลองหูฟังทุกตัวที่มันออกมาวางขายนั่นแหละครับ ยังไม่เคยเจอตัวไหนไม่อยากจะลองซักที ทางนั้นเลยส่ง Demo มาให้ผมได้ทดลองดู แน่นอนว่าผมไม่คาดหวังเรื่องเสียงของมันอยู่แล้วเนื่องจากเข็ดขยาดจากตัวก่อนอยู่ แต่ผิดคาดครับ เสียงตัวนี้ไม่ธรรมดากันเลยทีเดียว

งานภายนอก

งาน Design ของ Piccolo ผมว่าทำออกมาได้ดีมากๆทีเดียวครับ ดูสวยหรูแบบสุภาพ และยังกล้าฉีกรูปแบบมาใช้วัสดุแบบด้านทั้งหมด เพราะโดยทั่วไปจะเห็นหูฟังเงาวาววับกันเป็นส่วนใหญ่ ผมว่า design แบบนี้มันดูดีกว่านะครับ เวลาใช้งานก็ไม่ต้องระวังมันมากด้วย ผมลองเอามาใส่ห้อยคอแบบสมบุกสมบันกระแทกนู่นกระแทกนี่ โดนน้ำบ้าง ก็ไม่สะเทือนแต่อย่างใดแถมไม่มีริ้วรอยใดๆด้วยครับ

ตัวสายเองก็ดูแล้วแข็งแรงดีมาก เป็นสายแบบที่ไม่ตีเกลียวซึ่งถ้าดูจากวัสดุที่เคลือบสายแล้ว น่าจะไม่เปื่อยง่ายๆด้วยครับ และที่สำคัญมันมีไมค์มาให้ด้วย ตอนแรกผมก็ไม่คิดว่าเค้าจะทำมาเป็นหูฟังแบบ Handfree มาเลย เพราะรุ่นก่อนเป็นหูฟังธรรมดา ก็ถือว่าคุ้มแล้วละครับ ซื้อหูฟังแถม Handfree ที่สำคัญไมค์ก็ถือว่าดีมากด้วยครับ แม้จะไม่ชัดใสแจ๋ว แต่คุณภาพไมค์อยู่ในระดับที่ใช้ได้ไม่ขุ่นไม่เบลอ และไม่มีอาการติดๆดับๆเหมือนพวก Handfree ราคาถูกๆด้วยครับ ความไวของไมค์ก็ดีมาก อยู่ห่างจากปากก็ยังได้ยินชัด แจ๊คก็ดูแล้วแข็งแรง ผมลองดึงแบบกระตุกสายหลายๆหน ก็ไม่มีวี่แววว่าจะเจออาการขาดในแต่ประการใด เรียกว่าค่อนข้างประทับใจทั้งงาน Design และวัสดุที่ใช้ในตัวหูฟังรุ่นนี้มากๆครับ

เรื่องของเสียง

เรื่องเสียงถ้าพูดถึงหูฟังที่เน้นแฟชั่นโดยส่วนใหญ่ จะหาตัวดีๆได้นี่ยากมากครับ แต่พอเจอเสียงของ Piccolo ผมก็ต้องเปลี่ยนใจ เพราะคุณภาพเสียงถ้าดูจากราคาและงานดีไซน์แล้ว มันผ่านเกณฑ์ได้อย่างๆสบายๆ

ค่อนข้างโดดเด่นเรื่องมิติพอสมควรทีเดียวครับ แม้จะไม่ได้แยกชิ้นดนตรีได้ขาดจากกันเหมือนหูฟังแพงๆ แต่ก็พอจะกินพวกระดับราคาใกล้ๆกันได้สบายๆครับ

Soundstage ของ Piccolo เป็นสไตล์แบบทรงกลมที่มีทั้งส่วน Headstage และมิติที่ไปด้านหลังหัวด้วยครับ ความกว้างของ soundstage อยู่ในระดับที่ดีทีเดียว การไล่เสียงจากซ้ายไปขวาก็ทำได้ดีแต่จะมีจุดที่หลุดเนื้อบางลงบ้างเป็นบางช่วงแต่ก็ถือว่ายังรักษาระดับการไล่ตำแหน่งได้ดีอยู่ครับ เพราะปรกติหูฟังราคาระดับนี้โดยส่วนใหญ่จะไม่สามารถไล่เสียงจากซ้ายไปขวาได้ จะมีไม่กี่แบรนด์เท่านั้นที่ทำได้ครับ หนึ่งในนั้นก็มี Piccolo รวมอยู่ด้วย

ชิ้นดนตรีอยู่ในระดับกำลังพอเหมาะ แต่ขนาดของ image ไม่ค่อย balance กันเท่าไหร่ครับ โดยเฉพาะพวกที่ให้เสียงย่านต่ำอย่างเบส เพราะเบสจะค่อนข้างใหญ่ ทั้งเสียงจากกีตาร์เบสและดรัมเบสที่จะใหญ่โดดผิดชาวบ้านชาวช่องเค้านิดหน่อย ตามมาติดๆด้วยกีต้าร์ set ของกลอง และปิดท้ายด้วยเสียง vocal ที่จะให้ image ที่เล็กกว่าเพื่อน แต่การวางตำแหน่งของชิ้นดนตรีไม่ค่อยเพี้ยนครับ ชิ้นไหนเล่นตรงไหนก็อยู่ตรงนั้นตลอด ไม่มีเหลื่อมหรือโยกย้ายไปๆมาๆ ถ้าใครนึกภาพหูฟังที่ image ไม่นิ่ง ให้ลองหาหูฟังจีนแดงๆราคาถูกๆที่เบสไม่เยอะมาลองฟังดูครับ อันนั้นจะชัดเจนมากๆ อย่าเอาอันเบสเยอะนะครับ เพราะจะไม่ได้ยินอะไรเลยนอกจากเบสบวมๆ

เสียงกลางให้หัวโน้ตที่ชัดดีมากๆ ชุดกลองให้เสียงที่ค่อนข้างโดดเด่นเหนือย่านอื่นๆเลยทีเดียว แต่การแยกความแตกต่างของน้ำหนักเสียงของทอมแต่ละลูกยังทำได้ไม่ดี ให้ความรู้สึกเหมือนเสียงคล้ายๆกันไปหมด ส่วนสแนร์ยังชัดเจนดีอยู่ครับ แม้จะออกขุ่นเล็กน้อยแต่ยังฟังได้รู้เรื่องว่าเสียงเป็นสแนร์และได้ยินเสียงโซ่บางๆลอยๆแถมมาด้วย แต่ impact ลงมาได้ดี กลองแน่นและรู้สึกถึงความตึงของหนังหน้ากลองได้ดีมากครับ ใครที่ชอบกลองคิดว่าไม่น่าจะผิดหวังครับ

เสียงร้องชัดเจนและโฟกัสได้ดีมากๆ แต่เนื้อจากบางไปหน่อยและเสียงร้องไม่ออกหวานครับ ที่แปลกคือ ถ้าชิ้นดนตรีไม่เยอะมาก image ก็จะใหญ่ปรกติ แต่ถ้ามีชิ้นดนตรีเยอะๆรัวๆ ชิ้นดนตรีก็จะกลับเล็กลงและถอยลงจากตำแหน่งเดิมด้วยครับ แต่ก็เป็นแค่กลับไม่กี่เพลง อันไหนที่อัดมาดีมากๆ ต่อให้มาเยอะๆก็ไม่ค่อยเป็นครับ ส่วนมากจะเจอกับเพลงตลาดๆทั่วไป และที่สำคัญเสียงไม่จัดไม่กัดหูครับ น่าจะถูกใจคนที่เบื่อหูฟังเสียงชัดๆแต่เสียงจัดจนฟังไม่ลงนะครับ

ในย่านเสียงสูงเองก็เป็นอีกส่วนที่ชัดเจนและทำได้ดีครับ หัวโน้ตของย่านเสียงสูงทำได้มาได้ชัดเจนดีมากครับ ไลน์กีต้าร์เวลากรีดลงมามีน้ำหนักและรับรู้ได้ชัดเจน แต่อาจจะไม่ถึงระดับเทพเท่าพวก Sennheiser ที่กรีดลงทีละเส้นแล้วรับรู้น้ำหนักได้ทุกเส้น แต่ก็ถือว่าเก็บรายละเอียดในส่วนนี้ได้ดีทีเดียว แต่การแยกแยะรายละเอียดเสียงสูงที่เยอะๆก็จะมีปัญหาอยู่บ้างเล็กน้อย อย่างบางเพลงที่ผมเคยฟังกับ UE700 มาจะได้ยินทั้งเสียงกีต้าร์ และเสียง maraca ที่ไล่สเตปตามๆกันมา แต่ของ Piccolo ตัว maraca จะออกบางไปหน่อยและไม่โดดเด่นมากนัก แต่ก็สมกับราคาค่างวดของมันแล้วละครับ

เสียงพวกไฮแฮทและแฉก็ทำได้ชัดเจนดีครับ แต่ปลายเสียงสูงจะ Roll Off ไวไปนิดนึง น่าจะเพราะส่วนนึงอาจจะออกแบบให้เสียงมันดูกระชับและกระฉับกระเฉงมากกว่าการฟังเพลงหวานๆสบายๆ ทำให้ย่านสูงเลยจะไม่ลากไปไกลจนสุด แต่ก็ไม่ห้วนจนฟังแล้วแห้งเหมือนพวก monitor ครับ ที่สำคัญมันไม่บาดหูด้วย จริงๆ ลักษณะเสียงแหลมจะคล้ายๆพวก Soundmagic มากๆ โทนออกไปคล้ายคลึงทางนั้นครับ ไม่รู้แอบใช้ driver บริษัทเดียวกันหรือเปล่า แต่ภาพรวมก็ไม่เหมือน soundmagic นะครับ

เสียงเบสถือว่าโดดและเด่นมากๆครับ คือ image ย่านนี้จะค่อนข้างใหญ่ และตรงช่วง middle เบสมันจะดูเนื้อหนามากๆ แต่ไม่แน่น ดังนั้นมันก็เลยจะออกบวมกลายๆ คล้ายๆเบสจากตู้ซับที่ผ่านการปรับจูนให้ match กับย่านเสียงอื่นๆแล้ว แต่ไม่ได้บวมเบลอฟุ้งเหมือนหูฟังบ้านหม้อนะครับ ระดับคุณภาพของเบสอยู่ในระดับที่ดีทีเดียว โดยเฉพาะหัวโน้ตของเบสที่ทำได้ชัดเจน ไม่กระแทกออกมาเว่อร์ๆอย่างบ้าคลั่งเหมือนหูฟังที่มีชื่อดอกเตอร์นำหน้าด้วย ดังนั้นเวลาที่มือกลองเหยียบลงไปบน Pedal แต่ละครั้ง เราก็รู้สึกถึงเสียงดรัมเบสได้ชัดเจนและหนักแน่นมีพลัง แต่อยู่ในระดับที่กำลังดีพอเหมาะ ถ้าปรับปรุงให้เนื้อเบสแน่นกว่านี้ เดินเมโลดี้เบสได้สวยๆ และกลางมีมวลอิ่มแน่น รับรองว่าเป็นหูฟัง Killer ในระดับราคาไม่เกิน 1500 แน่นอนครับ

ภาพลักษณ์เสียงโดยรวมน่าจะถูกใจคนไทยส่วนใหญ่นะครับ เพราะให้เสียงแหลมใส กลางชัด เบสดี ฟังเพลงสนุก และเล่นเพลงได้แทบจะทุกแนว ถ้าพูดถึงความคุ้มค่าที่จะแลกมากับหูฟังที่มี Handfree ในระดับราคาแค่ 1390 บาท ผมว่าตัว Piccolo เป็น First Pick ได้สบายๆครับ และรู้สึกว่ามันจะมีสายต่อมาให้เพิ่มความยาวด้วยนะครับ แต่พอต่อแล้วเสียง drop ผมเลยไม่ได้ใช้ พอดีผม burn แบบต่อตรงลืมต่อผ่านสายต่อ เสียงมันก็เลย dropคิดว่าถ้า burn ไปพร้อมๆกันก็น่าจะดีกว่านี้เยอะครับ แต่ก็ไม่น่าจะสู้แบบต่อตรงได้อยู่ดี รู้สึกว่าตอนนี้น่าจะมีวางขายสามสี คือ น้ำเงิน , ขาว และ ดำ โดยส่วนตัวผมว่าสีขาวสวยที่สุดแล้วครับ สีขาวกับงานดีไซน์แบบนี้ดูเป็นคุณหนูไฮโซดีครับ ใครสนใจก็ลองไปหาฟังกันดูครับ น่าจะมีวางขายที่ร้าน sanookgadget แล้ว ส่วนร้านอื่นๆผมก็ยังไม่รู้นะ ก็ลองสอบถามร้านแถวบ้านดูแล้วกันครับเผื่อฟลุ๊คมาจะได้ลอง ถ้าโดนก็จัดไปไม่มีเจ็บตัวแน่นอนครับ

Review แอมป์จิ๋วแต่แจ๋ว Rocoon RC-1

2011-05-29T11:58:00.006+07:00

Review Rocoon RC-1

ห่างหายไปนานกับการ review แอมป์นะครับ เพราะช่วงนี้ไม่มีแอมป์ตกมาถึงมือบ่อยๆเหมือนแต่ก่อน บังเอิญว่ามีน้องใจดีท่านหนึ่งส่งแอมป์ตัวนี้มาให้ลอง ซึ่งมันก็เป็นแอมป์ที่ผมอยากจะลองฟังอยู่พอดี เพราะเคยเห็นข้อมูลใน head-fi มานานแล้ว แต่ไม่สามารถสั่งซื้อมาลองเองได้ เพราะคนขายเล่นตัวและตามตัวได้ยาก ก็เลยลืมมันไปเพราะคิดว่าคงหมดโอกาสที่จะได้ฟัง โชคดีที่มีคนซื้อมาทดลองผมถึงได้จับตัวเป็นๆของมันซะทีหลังจากที่รอมานานแสนนาน

ความน่าสนใจของแอมป์ตัวนี้อยู่ตรงที่ขนาดและหน้าตาครับ คือแอมป์มันมีขนาดเล็กกระทัดรัดมากๆ แถมหน้าตาก็ดูไม่ขี้เหร่ด้วย ที่สำคัญมันสามารถใช้ได้นานต่อเนื่องถึง 200 ชั่วโมง ซึ้งเท่าที่ผมลองเปิดเล่นๆจนถ่านหมด ก็ใช้ระยะเวลาประมาณเกือบๆ 200 ชั่วโมงครับ แถมยังเคลมมาว่าสามารถขับหูฟังตัวใหญ่ๆโอห์มโหดๆได้สบายๆ แต่น่าเสียดายที่หูฟังที่ผมมี ไม่มีอันไหนจะโหดพอ และมีเวลาในการ review สั้นไปหน่อย เลยไม่มีโอกาสหาตัวโหดๆมาลองดูครับ แต่เท่าที่สัมผัสและทดลองใช้ก็รู้สึกว่ามันน่าจะให้กำลังขับพอๆกับแอมป์ Headstage ซึ่ง ตัว Headstage ก็เคยเอาไปทดสอบลองขับกับหูฟังที่โอห์มสูงๆมาบ้างแล้ว แถมมันขับออกได้สบายๆ ผมเลยคิดว่า Rocoon ก็น่าจะเอาออกได้เช่นกัน แต่ Dynamic จะเต็มหรือเปล่านี่อีกเรื่องครับ

รูปร่างภายนอก

ตัว Body ของแอมป์ใช้เหล็กพับขึ้นรูปแล้วเคลือบมัน แตกต่างจะแอมป์ของเจ้าอื่นๆที่มักจะชุบอโนไดซ์กัน เป็นหลัก สวิทซ์เป็นแบบก้านเหล็กเหมาะกับแอมป์ไซส์ขนาดนี้พอดิบพอดี ความยาวของตัวแอมป์จะประมาณกล่องไม่ขีดสองกล่องต่อกันในด้านกว้าง ความหนาไม่มาก หนากว่าถ่าน AAA นิดหน่อย เพราะแหล่งพลังงานมันใช้ถ่าน AAA เป็นหลัก เนื่องจากไม่มีวงจรต่อชาร์ตรับไฟจากภายนอก ความหนาเลยจะหนาแค่พอให้เสียบถ่านได้สบายๆเท่านั้น น้ำหนักของตัวแอมป์รวมถ่านเลยค่อนข้างจะเบา แถมยังมีซองผ้าสำหรับใส่แอมป์แถมมาด้วย ตัวไฟแสดงสถานะเป็นสีส้ม ซึ่งผมชอบมากเลย ชอบกว่าสีเขียวกับสีแดงซะอีก เพราะมันดู Soft กว่า จริงๆเรื่องของหลอด LED นี่เคยมีคนบอกผมว่า การเลือกสีหลอดมาใช้กับแอมป์เค้าจะคำนึงถึง Signature ของแอมป์ตัวนั้นๆด้วย เช่น ถ้าแอมป์ออกเบสหนักๆ แหลมจัดๆ มักจะใช้หลอดแดง แต่ถ้าแอมป์ที่เสียงออกหวานๆ เบสนุ่มๆ เข้าจะใช้สีฟ้าไม่ก็สีขาว แต่ปัจจุบันน่าจะใช้กับตามความชอบใจของผู้ผลิตมากกว่านะครับ ตัวแจ๊คเสียบก็ค่อน

ไม่แน่ใจว่าใน set ของแอมป์จะแถมถ่านกับสาย mini-mini มาให้ด้วยหรือเปล่านะครับ เพราะผมได้มาแค่ตัวแอมป์กับถ่านที่ไม่น่าแถมมาให้ใน set ก็เลยไม่มั่นใจว่ามันแถมของมาพร้อมรบเป็นชุด Happy Meal เลยหรือเปล่า แต่ถ่านกับสาย mini-mini ผมว่าส่วนใหญ่ก็คงจะมีกันบ้างแล้วนะครับ ถ้าไม่มีก็หาซื้อไม่ยาก เดี๋ยวนี้คนทำสาย mini-mini ดีๆมีออกเกลื่อน ราคาก็ไม่แพงด้วย

เรื่องของเสียง

ตัว RC-1 ให้โทนเสียงที่ออกนุ่มนวลกว่าแอมป์อื่นๆในระดับราคาใกล้ๆกัน จุดที่แตกต่างอย่างเห็นได้ชัดคือย่านเสียงสูง เพราะปรกติแอมป์ที่หลายๆคนรู้จักอย่าง Thunderbolt , Raging Moose หรือ Headstage ที่เป็นแอมป์ในระดับไม่สูงมากแต่คุณภาพเสียงดี ต่างก็จะเน้นย่านเสียงสูงให้พุ่งกว่าแอมป์อื่นๆเพื่อให้เสียงมีความคมชัดมากขึ้น แต่ของ RC-1 กลับเป็นการเกลาย่านปลายแหลมให้นุ่มนวลลง ลดอาการเสียงแผดแหบแห้งและเพิ่มหัวโน้ตย่านสูงให้ดีมากยิ่งขึ้น และโฟกัสให้ชัดและมีความเป็นตัวเป็นดีขึ้น แต่ไม่ได้เพิ่ม Detail ย่านสูงเหมือน Headstage หรือ Raging Moose ทำให้ฟังเพลงได้สบายและลื่นหู เหมาะกับคนที่เน้นการฟังสบายๆมากกว่า เพราะถ้าเน้นฟังเอาคุณภาพความคมชัดก็คงต้องไปเลือก Thunder Bolt จะเหมาะกว่า

เสียงกลางให้มวลที่น้อยลง เพิ่มเนื้อหนังขึ้นไปให้อีกนิดนึง และ Focus กลางได้ชัดดี แต่น่าแปลกที่พอเอาไปใช้กับหูฟังบางตัวจะพบว่าเสียงกลางออกอู้ๆกว่าการต่อตรงๆ โดยเฉพาะหูฟังที่ให้เนื้อเสียงกลางที่ออกแห้งอยู่แล้ว ก็ไม่ช่วยให้เนื้อเสียงกลางโดดเด่นขึ้น แต่กับหูฟังที่ให้เสียงกลางมัวๆเบสบวมๆ กลับช่วยลดความมัวลง ทำให้เสียงเปิดขึ้นชัดขึ้น ยิ่งถ้าเพลงที่เน้นชุดกลองกับหูฟังที่ให้เสียงกลางบวมๆ ตัว RC-1 จะช่วยลดมวลลง ทำให้ได้ยินเสียงเนื้อหนังของหน้ากลองได้ชัดเจนยิ่งกว่าเดิม โดยเฉพาะกับหูฟังของค่าย Rocoon เอง อย่าง SR-1 ก็ช่วยให้น้ำหนักของการลงกลองดีขึ้น หัวโน้ตชัดขึ้น เนื้อแน่นขึ้น และปลายเสียงมีความกระชับตัวกว่าเดิม ฟังแล้วเหมือนกลองขึงได้ดีมีน้ำหนักและทรงพลังกว่าการต่อตรงๆซะอีก

ตรงช่วง Vocal จะให้เสียงร้องที่ออกบีบๆเล็กๆ นักร้องจะเหมือนร้องเพลงขึ้นจมูกตลอดเวลาโดยเฉพาะเพลงที่มีเสียงผู้หญิงร้องเป็นหลัก อย่าง SuSan Wong หรือ Olivia เสียงของทั้งสองคนจะเหมือนคนเป็นหวัดตลอดเวลา อันนี้ก็แล้วแต่คนชอบ เพราะบางคนก็จะว่ามันหวานขึ้น แต่บางคนอาจจะฟังแล้วรู้สึกมันแปลกๆหู ของพวกนี้ก็ขึ้นอยู่กับรสนิยมแล้วล่ะครับ

ช่วงเบสของ Rocoon แน่นกระชับ และให้เนื้อเบสที่ชัดเจนขึ้น ลดช่วงมวลเบสลง โดยเฉพาะหูฟังที่ให้เบสออกแนวบวมๆหน่อย อย่าง Monster Turbine จะเห็นผลชัดเจนเลยทีเดียว เพราะมวลเบสที่ขึ้นมากวนเสียงกลางบ่อยๆถูกลดลง ทำให้ขนาดเบสเล็กลง และรุ้สึกถึงตำแหน่งเบสได้ชัดเจน แถมยังให้ Impact ที่ดีกว่าเดิมอีกนึดนึงด้วย ยิ่งช่วงกีต้าร์เบสดีดตีคู่ไปกับกีต้าร์โซโล จะรู้สึกถึงเมโลดี้ของเบสได้ดีกว่าเดิม เพราะปรกติต่อตรงๆตัว Monster Turbine จะทำให้รู้สึกว่าเบสมันหนาไปหน่อย พอผ่านแอมป์ RC-1 ก็ช่วยเอามวลเบสส่วนกินออกทำให้ฟังแล้วลื่นหูมากยิ่งขึ้น

มิติของ RC-1 แม้จะไม่โดดเด่นเท่า Headstage เพราะไม่ได้เพิ่ม Soundstage หรือมิติเสียงกลางเลย แต่การช่วย Focus ให้ image ชัดขึ้น ก็มีผลต่อตำแหน่งชิ้นดนตรีบางชิ้นบ้าง ทำให้ชิ้นดนตรีบางตำแหน่งมีความลึก และดูเป็นชิ้นเป็นอันมากขึ้น Image เสียงกลางก็อยู่ในตำแหน่งที่สูงขึ้นและถอยหลังออกไปนิดหน่อย รวมทั้งยังมีขนาดที่เล็กลงกว่าเดิมเล็กน้อย น่าเสียดายตรง Soundstage ไม่เพิ่มกว่าเดิมเลย ถ้าเพิ่มส่วนของ Soundstage ก็จะเป็นแอมป์ที่เจ๋งกว่านี้อีก

โดยรวมก็ถือเป็นแอมป์ขนาดเล็กที่พกพาง่าย หน้าตาดูดี กำลังชับอยู่ในระดับโอเค แต่ไม่เหมาะกับหูฟังทุกตัว จะดีมากกับหูฟังที่เบสเยอะๆ แต่กับหูฟังที่เบสน้อยๆจะไปช่วยเพิ่มเนื้อเบสกับหัวโน้ตให้ดีกว่าเดิม ไม่มั่นใจว่าเหมาะกับหูฟัง Fullsize ตัวอื่นๆบ้างหรือเปล่า แต่ที่แน่นๆ ไม่เหมาะกับ AD2000 เอาซะเลยครับ ถ้าใครซื้อหูฟัง SR-1 ของ Rocoon ไปแล้ว ควรเป็นอย่างยิ่งที่จะเอา RC-1 ไปประกบด้วย เพราะมันเกิดมาคู่กันจริงๆ เรียกได้ว่ามันเพิ่มศักยภาพให้ SR-1 ขึ้นอีกโขครับ โดยเฉพาะการแยกชิ้นดนตรีที่มีความชัดเจนมากขึ้น เบสก็ลดลงความบวมลงและช่วยให้ middle เบสกับหัวโน้ตชัดเจนมากขึ้น เสียงกลางก็ชัดขึ้นและนิ่งขึ้น เสียงสูงก็ให้หัวโน้ตที่ชัดเจนมากกว่าเดิม การ Focus image ก็โดดเด่นไม่ว่าจะใช้สายอะไรก็ Focus ได้ดีขึ้น แต่ปลายเสียงย่านต่างๆจะลดลงเล็กน้อย และไม่ได้เพิ่มรายละเอียดย่านเสียงสูง ถ้าจะบอกกันง่ายๆก็คือ มันช่วยให้การฟังเพลงผ่อนคลายขึ้น สนุกขึ้นและฟังง่ายขึ้น ซื้อคู่กันรับประกันว่าไม่ผิดหวังครับ

Review : WeSC Conga Fashion Headphone ที่ให้เสียงไม่ธรรมดากับ

2010-03-30T16:37:00.006+07:00

หลายคนอาจจะไม่ค่อยคุ้นหูกับชื่อ WeSC แต่ถ้าใครอยู่วงการแฟชั่นมาก่อนอาจจะเคยได้ยินชื่อของ WeSC ผ่านหูผ่านตา หรืออาจจะมีไว้ครอบครองแล้วก็เป็นได้ เพราะ WeSC ค่อนข้างมีชื่อเสียงในวงการแฟชั่นเป็นอย่างมาก ไม่รู้ว่าทาง WeSC เล็งเห็นแนวโน้มของตลาดหูฟังที่จะมาเกี่ยวเนื่องกับวงการแฟชั่นหรือเปล่า ทาง WeSC เลยทุ่มสุดตัวรุกเข้าตลาดด้านนี้ทันที แน่นอนว่าการวางรุ่นของ WeSC เป็นในลักษณะปูพรม คือมีทุกแบบทุกสไตล์และเน้นที่งาน Design เพื่อเอามาชนกับเจ้าตลาดด้านนี้อย่าง Skullcandy ที่ครองใจอเมริกันชนผู้ที่มีไลฟ์สไตล์เน้นความสวยงามและเท่ห์มากกว่าเรื่องเสียงเป็นหลัก ดังนั้นงานนี้ WeSC เลยต้องทำการบ้านมาอย่างดี เพื่อให้เป็นหูฟังที่มีทั้ง Design สวยและเสียงดีไปด้วยในคราเดียวกัน

ความจริงหูฟังประเภทเน้นแฟชั่นเป็นหลักผมจะไม่ค่อยสนใจเท่าไหร่ เพราะเข็ดจาก skullcandy ที่ฟังครั้งแรกแทบจะร่วงตกจากเก้าอี้ เลยเกิดอาการกลัวหูฟังแนวๆนี้เป็นอย่างมาก แต่พอมาเจอ WeSC รุ่น Conga มันกลับตรงกันข้ามกับที่ผ่านมา เพราะถ้าพูดถึงราคากับเสียงที่ได้ถือว่าไม่ธรรมดาเลยทีเดียว

รูปลักษณ์ภายนอก

ตัววัสดุที่ใช้ทำหูฟังถือว่างานค่อนข้างโอเคยิ่งถ้าเทียบกับ Skullcandy ยิ่งจัดได้ว่าดีกว่าเยอะ เพราะ Skullcandy เป็นหูฟังที่ความแข็งแรงน้อยกว่า ตัวหนังเทียมที่เย็บติดตรงส่วนคาดหัวก็ทำได้ดี ดูแล้วแข็งแรงไม่น่าจะเปื่อยลอกได้ง่ายๆ ส่วน Pad ไม่ต้องพูดถึงครับ เพราะ Pad สไตล์แบบ WeSC Conga มันเปื่อยง่ายอยู่แล้ว ข้อดีคือมันถอดเปลี่ยนได้และเหมือนจะมีอะไหล่ขายด้วย ทำให้ไม่ต้องมากังวลเวลามันเปื่อยครับ

งานออกแบบของ WeSC แบบ Fullsize และ Semi-Fullsize เกือบทุกตัว จะเป็นการใช้สายแบบหูฟัง Monitor คือจะมีสายห้อยออกมาข้างเดียว ส่วนสายไปอีกข้างจะเก็บซ่อนไว้ในส่วนของที่คาดหัว ทำให้เวลาใช้งานไม่เกะกะเหมือนรุ่นที่ใช้สองสาย และดูง่ายว่าข้างไหนเป็นซ้ายหรือขวาโดยเฉพาะเวลารีบๆ เพราะสายข้างที่ห้อยออกมาจะต้องเป็นด้านซ้ายเสมอ อันที่จริงบนหูฟังเองก็ไม่เขียนว่าข้างไหนซ้ายหรือขวาเหมือนกันครับ คงคิดว่ารู้กันทุกคนมั้งว่าข้างซ้ายเป็นยังไง ข้างขวาเป็นยังไง คนออกแบบไม่เข้าใจคนใช้งานเอาซะเลย มีหน่อยก็ไม่ได้

เรื่องของเสียง

จริงๆ Conga มีรุ่นพี่ชื่อว่า Bongo อยู่ แต่ Bongo เป็นหูฟังที่อุดมไปด้วยเบสและมวล ถ้าไม่คิดจะมันส์กับเบสอย่างเดียว ผมว่า conga ให้เสียงที่ดู Overall กว่า ฟังง่าย โปร่งและสบายกว่ากันเยอะเลย

Conga ค่อนข้างเด่นในเรื่องเสียงแหลม เป็นเสียงย่านสูงที่ไม่แสบบาดหู อาจจะระคายนิดๆสำหรับคนที่ไม่ค่อยได้ใช้หูฟังที่มีเสียงแหลมเด่นๆ หัวโน้ตเองก็ค่อนข้างชัดเจน ปลายแหลมแม้จะไม่พริ้วไปจนสุด แต่ก็ไม่แห้งและออกแบนๆ เสียงแหลมจะออกมาทาง Monitor เล็กน้อยแต่มีการเกลาไม่ให้มันชัดจนคมมากเกินไป ส่วนของเสียงกีต้าร์ค่อนข้างชัดดีมากๆ ให้ สัมผัสถึงการลงน้ำหนักในไลน์แต่ละเส้นได้ดี แม้ไลน์กีต้าร์จะไม่คมจนดีดเป็นเส้น และบางช่วงก็ดูแบนไปหน่อย แต่สำหรับการให้เสียงแหลมในหูฟังราคาระดับนี้ถือว่าโอเคแล้วครับ

เสียงเบสถือว่าทำได้ดีทีเดียวครับ ไม่ได้น้อยไปหรือเยอะมากเกินไป มวลเบสเองก็ไม่ได้มากมายจนฟังแล้วกวนย่านอื่นๆ เบสค่อนข้างชัดและกระชับดีมาก อารมณ์เบสไม่ได้ออกไปทางซับเบสแบบหูฟังบางรุ่นอย่างเช่น SonicGear ที่ให้เบสสไตล์แบบตู้ซับ ในขณะที่ของ Conga จะให้เบสเหมือนมาจากดอกลำโพงคู่มากกว่า
Impact เบสทำได้ดีทีเดียว เบสกระแทกกระทั้นได้แรงและชัดดีมากๆ มีรูปร่างที่สัมผัสได้ชัดเจน ส่วนของ middle อาจจะดูน้อยไปนิดแต่ก็ยังชัดและไม่บางจางมากจนไร้ความรู้สึก พอมีเนื้อมาหนังให้จับต้องได้สบายๆ แต่ช่วง deep เบสต้องถือว่าน้อยไปหน่อย สำหรับคนที่ต้องการ deep เบสมากๆคงต้องหาหูฟังที่มวลเยอะกว่านี้ครับ โดยรวมถือว่าเบสอยู่ในขั้นที่เรียกว่าคุณภาพดีทีเดียวครับ แน่นและชัด กระแทกและกระทั้น แต่อาจจะไม่ครบสูตรตรงที่ขาดความไหลเลื่อนของ middle และช่วงปลายของ deep ซึ่งก็ไม่ค่อยจะเจอครบสูตรแบบนี้ในหูฟังระดับล่างๆอยู่แล้วครับ

เสียงกลางชัดเจนมีรูปร่างที่ดี ไม่มีความรู้สึกว่านักร้องตัวแบนเลยครับ เรียกว่า focus image ได้ดีมาก ซึ่งตรงจุดนี้สำคัญครับ เพราะหูฟังระดับนี้มักจะ focus image ได้ไม่ดีเท่าไหร่ บางรุ่น focus ดีแต่เสียงบางและแห้งไม่มีมวล แต่ของ conga มีมวลในระดับที่ดี แต่เสียงร้องจะออกนวลๆหน่อย ไม่ได้ชัดเจนกระจ่างแจ้งออกมา เพราะเสียงแหลมไม่ขึ้นไปเกาะเสียงกลาง อาจจะมีการโมเอาแผ่นฟองน้ำใส่เข้าไปตรง driver เพื่อไม่ให้เสียงแหลมออกมากวนมาก เพราะ conga ให้แหลมที่ชัดและดีมาก ยกเว้นกับเพลงที่อัดมาเสียงจัดมากอยู่แล้ว เสียงก็ร้องก็จะจัดจ้านตามไปด้วยแต่จะไม่จัดจ้านเท่าหูฟังที่ให้เสียงแหลมชัดๆทั่วไป เพราะปรกติหูฟังแนวนี้เสียงสูงจะขึ้นไปเกาะเสียงกลางทำให้เสียงร้องจะบาดหู แต่ข้อดีคือจะได้ยินเสียงชัดและถ้าหูฟังที่ให้แหลมดีๆ กลางก็จะออกหวานๆเย็นๆ

เสียงกลองกระแทกได้ชัดเจนมาก แต่กลองจะออกแข็งนิดๆโดยเฉพาะเสียงสแนร์จะแข็งหน่อย เหมือนมือกลองจะขึงจนตึงเปรี๊ยะอยู่ตลอดเวลา เสียงพวกไฮแฮทจะบางไปนิด แต่ได้ยินชัดเจนอยู่ครับ จริงๆพวกโทนแหลมที่ไปอยู่ไกลๆหน่อยจะบางหมดเลยครับ ไม่รู้ทำไม อาจจะเพราะตัวที่ผมลองมันยังไม่ได้ burn ด้วยมั้งครับเลยทำให้เสียงมันบางไปหน่อย ถ้าได้ burn คงจะดีกว่านี้

Soundstage ของ Conga จัดอยู่ในขั้นที่ดีครับ กว้างดีมาก และมิติเสียงกลางใช้ได้ครับ มีความลึกดีมาก แต่เสียงร้องจะค่อนข้างเข้ามาใกล้เราหน่อย รูปร่างของ soundstage จะเป็นรูปครึ่งวงกลมแบบโดมครับ เสียงจะไม่ได้ล้อมหน้าล้อมหลัง แต่จะเน้นออกข้างและขึ้นข้างบนหัวมากกว่าครับ ซึ่งก็ทำให้รู้สึกว่ามันกว้างขวางและโล่งโปร่งดี การใส่ก็กระชับรับกับใบหูดีมากๆ เป็น Semi-Fullsize อีกตัวที่แนบพอดีกับหูไม่มีหลุดหรือเลื่อนจนต้องมานั่งขยับให้มันเข้าที่ครับ ปรกติคนที่ใช้พวก Semi-Fullsize จะมีปัญหาในการใส่มากๆ เพราะมันไม่รับพอดีกับหู แต่ Conga ไม่มีปัญหาใดๆครับ

ในชุดของ Conga เอง จะแถมสายต่อมาให้ด้วย เพราะโดยตัวมันเองสายจะค่อนข้างสั้นครับ และที่มันทำสายต่อมาสั้นๆเพราะมันมีสายต่อแบบมีไมค์เพื่อใช้กับพวกมือถือแยกขายต่างหากด้วย เหมาะสำหรับคนที่อยากจะเอาหูฟังไปใช้กับมือถือจะได้ไม่ต้องมานั่งซื้อหูฟังใหม่อีก

โดยรวมจัดว่าเป็นหูฟังที่น่าใช้อีกตัวครับ แม้ไม่เน้นแฟชั่นก็ฟังเพลงได้ดีทีเดียว แตกต่างกับ Skullcandy ที่ทางนั้นเน้นเรื่องแฟชั่นจนลืมเรื่องเสียงไปจนหมดครับ ผมว่าใครที่กำลังมองหาของไปเครื่องบรรณาการให้กับแฟน หรือจะหาหูฟังสวยๆซักตัวมาเดินใส่เท่ห์ๆ ถ้าไม่มีงบพอจะไปคว้าเอา Dr.Dre solo มาใส่หล่อๆ ก็เลือกเอา Conga มาใส่แหล่มๆจะดีกว่าครับ แถมยังฟังเพลงได้ดีอีกด้วย

SPEC

40mm power drivers,
120dB.
20-20,001 Hz frequency range,
32ohms. .5m + 1.0m extension cord.
3.5 Gold plated stereo plug.

=- Review Amp -= Mini Ra1 Mod by ชิม ( ที่ผ่านการดองมาเป็นอย่างดี )

2010-01-19T23:22:00.004+07:00

แอมป์ตัวนี้จริงๆก็วางตลาดกันมานานแล้วครับ ตัวที่เป็นโมดิฟายของคุณชิมก็เห็นว่าทำกันนานแล้ว แต่ผมเพิ่งจะมีโอกาสได้ฟังได้ review หลายๆคนก็อาจจะงงว่าจะมา review ทำไมเอาป่านนี้ แต่ ของมันดีก็เลยต้องมาบอกกล่าวกันหน่อย นานๆจะมีโอกาสได้ review แอมป์กันซักทีด้วย เพราะปรกติผมจะได้หูฟังมา review ซะมากกว่า ตอนแรกก็ไม่คิดว่าตัวนี้จะดีเพราะต้นฉบับมันก็ไม่ได้ดีอะไร แต่ได้เสียงสนับสนุนมาจากคุณ pedped ว่า ต้องลองฟัง ก็เลยเอามาลองซึ่งก็ดีจริงๆอย่างที่ว่าซะด้วย รูปร่างภายนอกคงไม่ต้องพูดถึงกันอีกนะครับ เพราะว่า มันก็เหมือนๆ mini Ra1 ธรรมดา ดังนั้น เราจะข้ามไปที่เสียงเลยแล้วกันครับ

เรื่องของเสียง

กำลังขับของแอมป์ถือว่าอยู่ในเกณฑ์ที่ดีสำหรับแอมป์ระดับ headphone แอมป์ ผมจำไม่ได้ว่าตัวต้นฉบับกับตัวนี้อันไหนกำลังขับดีกว่ากัน แต่ถ้าเทียบกับ Headstage แล้ว ตัวนี้ให้กำลังขับที่ดีกว่าเล็กน้อย จริงๆแล้วบุคลิกของแอมป์ตัวนี้ค่อนข้างคล้ายคลึงกับ Headstage มากๆแต่ถ้าฟังโดยรวม จะรู้สึกเลยว่า Headstage ด้อยกว่าพอสมควร

Mini Ra1 Mod เป็นแอมป์ที่ให้ Focus ที่ชัดเจน และ image ค่อนข้างใหญ่ไม่มีการบีบให้ image รู้สึกเล็กจนน่าอึดอัด ทำให้ฟังได้สบายและลื่นหู มีการแบ่งแยกมิติที่ชัดมากๆ ทำให้รู้สึกว่าหูฟังนั้นๆมีมิติที่ดียิ่งขึ้นไปอีก แต่ตัวแอมป์ไม่ได้ช่วยเพิ่ม soundstage แต่อย่างใด ถ้าฟังแล้วรู้สึกว่า soundstage ดีกว่าเดิม นั่นเพราะการ focus image ที่ชัดเจนกว่าเดิม ทำให้รู้สึกว่าชิ้นดนตรีมีระยะห่างมากยิ่งขึ้นนั่นเอง

ในส่วนของย่านเสียงสูงนี่ เก็บรายละเอียดได้ดีมาก ถึงแม้ตัวแอมป์จะไม่ได้ช่วยเพิ่มรายละเอียดของเสียงสูงแต่การ focus ที่ดี ทำให้รายละเอียดดูเด่นชัดมากยิ่งขึ้น ถ้าฟังโดย signature จะทำให้รู้สึกหวั่นใจเล็กๆตอนช่วงเริ่มฟังใหม่ๆ เพราะจะทำให้กลัวว่าเสียงสูงมันจะจัดจ้านมาก แต่พอฟังไปเรื่อยๆจะรู้สึกว่าเสียงที่ได้ไม่จัดจ้านมากมายแต่อย่างใด แถมยังให้ความรู้สึกออกสูงแบบเย็นๆด้วยซ้ำ ไม่มีอาการแห้งผากให้ฟังแล้วสากหู หัวโน้ตมีความชัดเจน ไลน์กีต้าร์ที่ปรกติจะลงได้ไม่เต็มๆเม็ดเต็มๆหน่วย ตัวแอมป์ก็ช่วยเสริมให้ไลน์กีต้าร์มีความโดดเด่นมากขึ้น แต่ไม่เด่นเกินหน้าเกินตาเสียงย่านอื่น แม้แต่เสียงแซกโซโฟน ที่ปรกติบางๆก็ชัดเชยจนเนื้ออิ่มเต็มชัดเจน น่าเสียดายที่ชัดเชยเพียงแต่ช่วงหัวโน้ตไปจนถึงช่วงเนื้อแต่ไม่ถึงช่วงปลายเสียง ทำให้จังหวะผ่อนลมของแซกโซโฟนเลยไม่ไหลลื่นเท่าไหร่ มันจะดูเหมือนขาดความต่อเนื่องไปนิดหน่อย

เสียงกลางมีความโดนเด่นชัดเจน โดยเฉพาะเสียง Vocal ที่ตัวแอมป์ชดเชยให้เนื้อเสียงออกมาได้เต็มและสดมากขึ้นกว่าเดิม ตัวแอมป์ช่วยให้ช่วงเสียงกลางที่ค่อมอยู่ตรงย่านสูงมีความอิ่มมากขึ้น ทำให้เสียงร้องของนักร้องหญิงฟังดูดีและเย็นสบายหูกว่าเดิม ถึงแม้จะไม่ออกหวานหยาดเยิ้มแต่ก็ให้ความรู้สึกเย็นผ่อนคลายทั้งๆที่เสียงสูงที่เพิ่มขึ้นมาจะจัดจ้านกว่าปรกติแต่ก็ไม่รู้สึกบาดหรือระคายหูมากมายแต่อย่างใด

เสียงของกลองที่ปรกติเวลาฟังด้วยการต่อตรงกับ iPOD จะรู้สึกเหมือนว่าเสียงช่วงปลายของสแนร์กับเสียงที่หวดกลองในตอนต้นมันมาจากคนละตำแหน่ง พอต่อผ่านตัวแอมป์ กลองจะถูกแยกออกอยู่ตำแหน่งที่ชัดเจนและรวมเป็นจุดเดียว ตำแหน่งของสแนร์ก็เลยมีความชัดเจนขึ้น จังหวะตั้งแต่ต้นที่กลองหวดลงไปจนถึงช่วงปลายที่ถ่ายทอดออกมาล้วนแต่มาจากมิติและตำแหน่งเดียวกัน ทำให้สัมผัสอารมณ์ของกลองได้ดีมากยิ่งขึ้นกว่าเดิม และเพราะตัวแอมป์จะช่วยชดเชยเนื้อที่บางให้มีความเป็นตัวเป็นตนมากกว่าเดิม ทำให้เสียงของไฮแฮทและแฉแต่ละใบก็เลยออกมาชัดเจนมากยิ่งขึ้น ที่เด่นชัดเจนในชุดกลองก็คือส่วนของดรัมเบสที่เวลาเหยียบกระเดื่องในแต่ละครั้งจะให้ความรู้สึกที่แน่น ทรงพลัง และมีเนื้อมีหนังมากกว่าปรกติ ทำให้ในส่วนของกลองทั้ง set ดูมีความสมจริงมากขึ้นกว่าเดิม ถ้าฟังแบบผ่านแอมป์ตัวนี้ไปซักพัก พอเปลี่ยนไปต่อตรงจะรู้สึกทันทีว่าเสียงจะ iPOD มันแผ่วลงอย่างเห็นได้ชัด

เสียงเบสให้หัวโน้ตที่โดดเด่นชัดเจน เป็นเสียงที่โดดเด่นขึ้นมาเมื่อฟังหนแรกเลยทีเดียว เสียงเบสไม่มีอาการบวมหรือครางออกมาให้ฟังแล้วหงุดหงิด แถมยังหนักแน่นกระชับ เพราะแอมป์จะชดเชยเนื้อเสียงเบสให้ดีขึ้นกว่เดิม ทำให้หูฟังที่มีเบสเยอะๆแบบที่ฟังแล้วบวมฟุ้งดูกระชับและฟังได้เพลิดเพลินมากยิ่งขึ้น แต่ตัวแอมป์ก็ไม่ได้เพิ่มให้เนื้อเบสมีมากขึ้นจนหูฟังที่ middle เบสน้อยดูมีไลน์เบสที่ชัดเจน ตัวแอมป์จะช่วยเสริมให้ตัวลูกเบสมีความเป็นตัวเป็นตนและชัดเจนมากกว่า แต่ก็เสริมเนื้อเบสเข้าไปด้วยพอสมควร ดังนั้นใครที่ชื่นชอบเบสไม่ต้องกังวลว่าแอมป์ตัวนี้จะทำให้เบสห้วนหายไปเหมือนกับแอมป์หลายๆตัว แม้ไม่มีตัวปรับแต่ในส่วนของเบสก็แทบจะไม่ต้องเพิ่มอะไรอีกแล้ว

โดยรวมตัวแอมป์ให้เสียงที่ค่อนข้างน่าประทับใจ ไม่รู้ข้างในโมกันยังไงเหมือนกันแต่ผมจำได้เคยฟังตัวต้นฉบับ เสียงมันงั้นๆมาก แต่ตัวนี้ให้หัวโน้ตที่ชัดโดดเด่น เบสดี แยกชิ้นดนตรีดี สูงดี มีเนื้อมีหนังชัดเจน แบบพลิกโผมากมายเลยทีเดียว ตอนนี้ผมว่ามันเป็นแอมป์ในระดับราคา 3 พันที่คุ้มค่ามากเลยทีเดียวครับ

-= Review =- Sennheiser IE8 หูฟังพลังเบสในระดับ Professional

2009-12-10T01:26:00.011+07:00

เป็นหูฟังที่หลายๆคนจับตามองตั้งแต่ยังไม่วางตลาดเริ่มมีข่าวด้วยซ้ำ เพราะถือเป็นหูฟังตัวแรกที่กล้าและแหวก Design ด้วยรูปแบบความสามารถแบบใหม่ของ In-ear ที่สามารถปรับเพิ่มเบสได้ที่ตัวหูฟังด้วยการบิดปรับที่ปุ่มตรง Housing โดยตรง ทำให้หลายๆคนคาดหวังเรื่องพลังเบสที่ได้ย่อมต้องไม่ธรรมดาแน่นอน แต่รอแล้วรอเล่าก็ไม่มีเข้ามาให้ลองฟังซักตัว เพราะด้วยราคาที่ค่อนข้างแพงทำให้ทางตัวแทนจำหน่ายในไทยเกิดความลังเลที่จะเอาตัวนี้มาลองลุยตลาด แต่ในท้ายที่สุดผมก็ได้มันมาทดสอบจนได้ซึ่งก็ต้องขอบคุณทาง Zeazonmall ที่ยอมให้เอามาดองอยู่หลายวันทีเดียว

หลังจากได้หูฟังตัวนี้มาหลายวันผมก็เพิ่งจะได้มีโอกาสจับมา review แถมยังใช้เวลาคลุกคลีตีโมงกับมันอยู่พักใหญ่ๆด้วยซ้ำครับ แต่ด้วยความที่มิติมันแปลกๆหูไปซักหน่อย ทำให้ไม่ค่อยกล้า review ในทันทีก็เลยต้องนั่งฟังกันอยู่นานพอสมควรครับ และอีกอย่างคือผมไม่ค่อยว่างที่จะพิมพ์ด้วย พอปลีกเวลามาได้ก็เลยลง review ซะเลย เอาเป็นว่ารีบๆเริ่มกันดีกว่าครับ อย่ามัวเสียเวลาอยู่เลย ยังมีหูฟังอีกตัวที่เอาของเค้ามาดองต้องรีบ review เหมือนกัน :D

ว่ากันที่ภายนอก

ครั้งแรกที่เห็นกล่องผมค่อนข้างประทับใจมากที่เดียว กล่องมันดูอลังการใช้ได้เลย งาน design ให้อารมณ์ระหว่างความเป็น Professional และความหรูหราแบบเคร่งขรึม ตัวกล่องเป็นพลาสติกผสมกระดาษ พอเปิดฝาออกมาจะเจอตัวหูฟังพันอยู่กับก้านเก็บหูฟัง และที่ตัวก้านจะมีจุกโชว์ให้ดูทั้งหมด 4 ชุด ซึ่งจะเป็นจุกแบบต่างๆที่ไม่ได้วางเป็นคู่ๆกัน แต่วางเป็นแบบเดี่ยวๆ 4 อัน ซึ่งจุกที่เหลือจะไปอยู่ที่ชั้นสองของกล่อง โดยที่ตัวชั้น 2 จะเป็น CASE สำหรับเอาก้านที่ว่าใส่เข้าไปอีกที เป็น CASE ที่ดูดีมาก แต่กล่องเปิดได้ยุ่งยากและลำบากมาก ผมว่ากล่อง Shure เปิดสบายกว่าและดูหรูหราเหมือนกันเลย

ใน SET จะมีจุกแปลกๆแถมมาด้วย เป็นจุกที่ผมไม่เคยเห็นที่ไหนมาก่อน รูปร่าง Design ได้แปลกตาน่าสนใจมาก แต่ขอโทษเถอะครับ พอลองเอาเปลี่ยนมาใช้แล้วปรากฏว่า ทำให้เสียงไม่เข้าท่ามากๆ ไม่รู้ว่าจะแถมมาให้ใช้ทำไม ส่วนตัวจุกอื่นๆผมว่าโอเคเลยทีเดียวโดยเฉพาะจุกที่คล้ายๆเป็นจุกโฟมดำ แต่เนื้อจะแข็งกว่าจุกโฟมดำของ Shure ตัวจุกนั้นค่อนข้างเซอร์ไพร์สผมเอามากๆเลยทีเดียว เพราะธรรมชาติของจุกโฟมชอบทำให้เสียงขุ่นลง แต่ตัวจุกนี้กลับทำให้เสียงเปิดมากขึ้น focus ดีชึ้น soundstage ดีขึ้นและเบสดีขึ้น หัวโน้ตชัดเจนขึ้น และใส่กระชับกว่าจุกที่ติดมากับหูฟังครับ คนรูหูเล็กอาจจะไม่มีปัญหา แต่ผมมีรูหูที่ค่อนไปทางใหญ่ ทำให้จุกเดิมจะมีปัญหากับหูด้านซ้ายที่ใส่แล้วไม่พอดี แต่พอเปลี่ยนเป็นจุกโฟมก็ไม่มีปัญหาเลยครับ และที่สำคัญกว่านั้น จุก UE สามารถใช้กับหูฟังตัวนี้ได้ด้วย ส่วนผลที่ได้คือ soundstage แคบลง มิติถอยลง เบสมากขึ้น หัวโน้ตชัดขึ้น แต่โดยส่วนตัวผมว่าไม่ค่อยจำเป็นครับ เพราะตัวนี้ปรับเบสเพิ่มได้ ถึงแม้ผมจะไม่เคยปรับเพราะผมคิดว่าเดิมๆก็ดีอยู่แล้ว แต่เชื่อว่าแฟนพันธุ์แท้พลังเบสน่าจะได้บิดกันเพลินเลยล่ะครับ

ตัวงานหูฟังทำได้สมราคาค่าตัวมากๆ งานเนี๊ยบทุกจุด ตัวข้อที่เชื่อมระหว่าง Housing กับสาย เป็นสีแบบดำขุ่นแต่โปร่งแสง พอจะมองเห็นด้านในขั้วได้บางๆ ซึ่งตรงช่วงข้อต่อกับช่วงตัวรูดเก็บสาย รวมไปถึงแจ๊คก็เป็นวัสดุแบบเดียวกันเลยครับ ส่วนสายเป็นสายค่อนข้างหนาออกมันๆเล็กน้อย สายจะไม่แข็ง หรือไม่นิ่มจนเกินไป ไม่มั่นใจว่าอนาคตมันจะเปื่อยหรือเปล่า แต่ถ้าสายแบบนี้เปื่อยง่ายๆ ผมว่าสายทั่วๆไปใส่ไม่กี่วันคงพังละครับ

ตัวหูฟังน้ำหนักค่อนข้างเบา เลยใส่ได้สบายซึ่งสไตล์การใส่จะเป็นแนบหูคล้ายๆกับพวก Westone , Shure SE530 และตระกูล Custom ทั้งหลาย คือไม่มีส่วนเกินออกมาให้บางคนรู้สึกรำคาญ ถ้าจะใส่แล้วนอนฟังเพลงตอนนอนก็ทำได้สบายมากสามารถใส่แล้วตะแคงนอนได้เลย แต่การใส่ต้องเอาสายคล้องหลังหูเท่านั้น ไม่สามารถใส่แบบไม่คล้องได้ คนที่ไม่ชอบสไตล์สายคล้องอ้อมหูก็ต้องคิดให้ดีก่อนซื้อนะครับ สำหรับคนที่กังวลกลัวว่าถ้าเจอเหงื่อที่หลังหูแล้วสายจะเปื่อยนี่ ไม่ต้องห่วงครับ เพราะใน set จะแถมตัวล๊อคสำหรับวางคล้องหลังหูมาให้ นอกจากจะทำให้สายได้รูปวางคล้องหลังหูได้พอดีแล้ว ยังช่วยกันเหงื่อได้อีกด้วยครับ

ว่ากันที่เรื่องของเสียง

ตัว Sennheiser IE8 เป็นหูฟังที่ให้มิติค่อนข้างแปลกครับ ลักษณะสไตล์เป็นมิติแบบตัว T คือให้ soundstage ที่ช่วงมิติเสียงกลาง หรือ soundstage ด้านลึกได้กว้าง แต่ถ้าเป็น soundstage ช่วง middle line หรือตรง zone ระนาบเดียวกับหูของเรา กลับให้ความรู้สึกว่ามันแคบและใกล้หูเรามากๆ ค่อนข้างจะเป็นกับเพลงตลาดทั่วๆไป ถ้าเป็นพวก Audiophile ที่อัดมาแบบขี้โกงหน่อยก็จะไม่มีปัญหาครับ เพราะมิติเพลงพวกนี้จะถอยออกไปด้านหลังหัวเลยทีเดียว แต่ถ้าเป็นพวกเพลงพื้นฐานก็เป็นเหมือนที่ผมว่ามาในข้างต้น มิติของ IE8 จะเริ่มตั้งแต่แนวช่วงบนหัว จนไปสุดที่ด้านหลังหัวเลยครับ การสร้างมิติค่อนข้างเป็น 3 มิติครับ มีความลึกมีความตื้นของตำแหน่งดนตรีที่ชัดเจน
การแยกชิ้นดนตรีจัดอยู่ระดับที่เรียกได้ว่าดีทีเดียว แยกได้ค่อนข้างขาด แม้จะแพ้ UE700 อยู่ซักเล็กน้อย แต่ก็ไม่ได้ด้อยกว่ากันมากนัก แต่สาเหตุที่แยกชิ้นดนตรีสู้ UE700 ไม่ได้ เพราะ image ของ IE8 ค่อนข้างใหญ่ แถมยังมีเบสที่ค่อนข้างเยอะ อีกทั้ง soundstage ของ UE700 จะทำได้ดีกว่า IE8 ทำให้การแยกชิ้นดนตรีของทาง UE700 เลยดีกว่านิดหน่อย แต่เสียงโดยรวมของ IE8 จะนุ่มนวลกว่า

ถ้าดูจากรูปลักษณ์ภายนอกและรูปแบบงาน Design ที่มีการปรับแต่งเบสที่ตัวหูฟังได้ ทำให้ผมจินตนาการเอาเองตั้งแต่แรกเห็นว่า มันต้องอุดมไปด้วยเบสมหาศาลแน่ๆ และหูฟังที่เบสเยอะๆมักจะขาดเสียงย่านสูง เพราะโดนเบสกลบหมด แต่ Sennheiser IE8 กลับให้เสียงแหลมที่ชัดเจนและค่อนข้างน่าประทับใจ เรียกว่าหยิบมาฟังครั้งแรก เสียงสูงค่อนข้างเด่นนำออกมาก่อนเลยทีเดียว แต่ detail ของย่านสูงก็ไม่ได้ละเอียดยิบเหมือนพวก Ue700 และ UE Triple.fi 10 pro นะครับ อย่างน้อยๆ Driver มันก็เป็นแค่ Dynamic แถม Driver เดียวด้วย จะไปสู้พวก B-Armature ที่แยกลำโพงนี่คงจะยากครับ แต่ก็ถือว่าให้เสียงย่านสูงที่ดี ทั้งใสและเคลียร์ดีครับ

ไลน์กีต้าร์ที่ผมชัดๆที่ผมเคยชื่นชอบเอามากๆใน MX90VC ก็เหมือนจะกลับมาบ้างใน IE8 แต่ก็ยังให้ได้ไม่เท่า MX90VC ครับ มันจะด้อยกว่านิดหน่อย เพราะกีต้าร์ของ IE8 จะไม่คมเท่า แต่ให้หัวโน้ตที่ชัดอยู่ เวลากรีดสายกีต้าร์รู้สึกถึงน้ำหนักสายได้ดี แต่จะไม่รู้สึกถึงรายละเอียดเป็นเส้นๆได้เท่า MX90VC เสียงพวกไฮแฮทนี่จะชัดเจนดีมาก แต่การแยกระหว่างไฮแฮทกับพวกแฉจะค่อนข้างแปลกนิดหน่อย เพราะน้ำหนักเสียงจะใกล้เคียงกันมาก และในบางเพลงเสียงของแฉจะค่อนข้างบางไปหน่อย

เสียงย่านสูงจะเป็นแหลมแบบไม่หวาน และไม่เย็น แถมยังให้ signature ย่านสูงคล้ายๆกับพวก B-Armature บางตัวด้วย เสียงเลยจะค่อนข้างแข็งซักหน่อย และการให้ปลายสีทอดตัวได้ดีแม้จะไม่พริ้วและพุ่งไปจนสุดก็ตาม

เสียงกลางค่อนข้างเด่นและให้มวลที่ดี เสียงกลองให้น้ำหนักได้ดีมากๆ เวลาลงกลองรู้สึกได้ถึงความกระแทกกระทั้นที่ดี และมีหัวโน้ตที่ชัดเจน จังหวะการไล่ step ไปในกลองแต่ละลูกมีความชัดเจนดีมาก แต่การไล่เสียงของกลองแต่ละลูกยังกลมกลืนกันเกินไปหน่อย แม้กระทั่งเสียงสแนร์ก็ให้น้ำหนักเสียงใกล้เคียงกับทอมไปด้วย

ส่วนเสียงร้องทำได้ชัดเจนดีมาก มีมวลและเนื้อที่ดี และให้ความเป็นมิติแบบ 3 มิติที่ดีมาก ไม่แบนเป็นหน้ากระดานให้ฟังแล้วหงุดหงิด แต่น่าแปลกคือ น้ำเสียงบางเพลงจะไม่เปิดเท่าไหร่ เสียงเหมือนจะอุดอู้เล็กน้อย แต่บางเพลงที่จัดจ้านอยู่แล้วจะไม่ค่อยเป็นปัญหาเท่าไหร่ จะมีปัญหาแค่กับเพลงที่ไม่ได้ mix เสียงกลางให้ออกจัดจ้าน โดยเฉพาะเพลงไทยทั่วๆไป ส่วนเพลงอย่าง Audiophile นี่ไม่มีปัญหาเลยครับ ตำแหน่ง image ของเสียงร้องค่อนข้างเข้ามาใกล้เรามากๆ บางเพลงนี่มาอยู่ช่วงติดหลังหัวพอดี เห็นบางคนชอบการวาง image แบบนี้อยู่เหมือนกัน แต่ผมจะไม่ค่อยชอบเท่าไหร่ เพราะจะอึดอัดเหมือนกับมีคนมากอดคอด้านหลังแล้วร้องเพลงอยู่ตรงหัว ถ้าเป็นนักร้องหญิงนี่ไม่เป็นไร แต่นักร้องชายนี่จะรู้สึกหวิวๆเป็นสยองเล็กน้อย

เสียงเบสนี่ไม่ต้องห่วงอยู่แล้วครับ ย่านต่ำเรียกว่าเป็นของตายของ IE8 เลยทีเดียว ถ้าใครฟังแล้วบอกว่าเบสน้อยให้รีบไปเช็คหูฟังทันที ถ้าหูฟังไม่พังก็แสดงว่าหูเราพังแน่นอนครับ เพราะเป็นหูฟังที่ให้พลังเบสที่มหาศาล แต่เบสจะไม่ครางเหมือน Monster Turbine นะครับ เบสเยอะ หัวโน้ตชัด แต่ว่าเบสแน่นและให้ย่านเสียงค่อนข้างครบดีมาก มีทั้ง Upper , Middle และ Deep และจะค่อนข้างเด่นที่ช่วง Upper กับ Middle เบสเป็นพิเศษครับ โดยเฉพาะส่วนของ Middle เบสที่ให้เนื้อเบสได้ชัดเจนมากๆ ใกล้เคียงกับที่ SE530 ทำได้เลยทีเดียว แต่ความไหลลื่นของ Melody ในส่วนเบสยังสู้ SE530 ไม่ได้เท่านั้นเอง

เบสของของ IE8 ไม่ได้ให้มวลเยอะอย่างที่คิดเลยครับ เบสจัดได้ว่ากระชับได้รูปดีมาก ไม่มีอาการเบสล้นหรือบวมให้รู้สึกรำคาญเลย แต่ส่วนนึงอาจจะเพราะผมไม่ได้ไปปรับเพื่อ Boost เบสที่ตัวหูฟังด้วย เห็นเฮียเก้ง Zeazonmall บอกว่าอย่าไปปรับ ปรับแล้วจะไม่เข้าท่า ผมก็เลยไม่ไปยุ่งใดๆ ถ้าใครรู้สึกว่าเบสยังน้อยไปอีกก็ลองปรับดูได้ครับ แต่ผมว่า เดิมๆนี่ก็แทบแย่แล้วครับ ถ้าปรับเพิ่มกว่านี้สงสัยจะบวมไปกันใหญ่

การเดินไลน์เบสทำได้ชัดเจนดีมากครับ บางเพลงที่อัดมาชัดๆหรือพวกตระกูล Audiophile ที่ไม่ได้ให้เบสเป็นเพียงตัวประกอบอยู่เบื้องหลัง จะได้ยินสายเบสชัดมาก ยิ่งเพลงที่ใช้ Double Bass ประกอบจะรู้สึกถึงน้ำหนักของสายเบสแต่ละเส้นได้ค่อนข้างชัดเจน ดังนั้นถ้าใครรักชอบเบสแต่ไม่ชอบเบสบวมๆ ตัว IE8 ไม่ทำให้ผิดหวังแน่นอน

โดยรวมถือว่า IE8 ทำได้ค่อนข้างดีกว่าที่คิดเลยทีเดียว โดยเฉพาะการแยกชิ้นดนตรีที่ทำได้ดีจนไม่น่าเชื่อว่าเป็นหูฟัง Dynamic แบบ driver เดียว และเสียงเบสที่แม้จะเยอะ แต่ไม่กวนย่านใดๆเลย แถมไม่มีอาการครางหรือบวมด้วย กล่องใส่เองก็อลังการมากๆ แต่ก็ทำให้ลำบากทุกทีที่เก็บหูฟัง งานหูฟังก็เรียบร้อยและเนี้ยบตามสไตล์ Sennheiser ที่ปรกติก็เก็บงานได้ดีอยู่แล้ว รวมทั้งการเลือกใช้วัสดุที่ทำให้หูฟังดูดีขึ้นเยอะมาก แต่ข้อเสียคือ Case ใส่สำหรับพกพาของ IE8 ดันออกแบบมาให้พกพาได้ลำบากกว่าเดิม ถ้าจะใส่พกไปไหนมาไหนจริงๆน่าจะต้องเอาถุงกำมะหยี่หุ้มซ้ำอีกทีนึงด้วย หรือไม่ก็หาแผ่นกันรอยมาติดรอบๆ เพราะมันดูแล้วจะได้รอยจากการพกพาได้ง่ายพอสมควร ไม่เหมือน Case ของ Shure หรือ Westone ที่พกสะดวกสบายไม่ต้องกังวลใดๆ แต่ผมก็ชอบงานออกแบบที่ดึงช่องหูฟังเป็นแบบลิ้นชักตามสไตล์ของ Sennheiser อยู่ดี เป็นงาน Design ที่กล้าและเจ๋งจนน่าชมเชยเลยทีเดียว

SPEC

Frequency response : 10 Hz – 20 kHz

Impedance : 16 ohm

THD, total harmonic distortion : <0.1%

Sound pressure level (SPL) : 125 dB (1 kHz, 1 Vrms)

Attenuation (passive) : up to 26 dB (95%)

Connector : 3.5 mm, angled

Ear coupling : intra-aural (ear-canal fit)

Transducer principle : dynamic

Weight : 5 g

=- Review -= หูฟัง IEM ตัวใหม่จากทาง Ultimate Ears กับ UE700 =-

2009-11-20T01:26:00.008+07:00

ขอสารภาพตามตรงว่า หูฟัง UE700 ผมเพิ่งจะได้ยินชื่่อมันไม่นานทั้งๆที่ตามอ่านข่าวหูฟังเกือบทุกวัน Very Happy นี่ถ้าทาง ไดนามิค ไม่ส่งมาให้ทดลอง ผมก็คงนั่งบ๊องไม่มีโอกาสได้ลองฟังแล้วเอามาเขียน review ให้ได้อ่านกันแบบนี้แน่นอนครับ ก็ต้องขอบคุณทางบริษัทไดนามิคด้วยนะครับ จริงๆหูฟัง UE700 นี่เห็นหลายคนสนใจอยู่พักนึงแล้ว เอาเป็นว่ามาเริ่มกันเลยดีกว่านะครับ

Review UE700

รูปลักษณ์ภายนอก

ตัวส่วน Body ของ UE700 จะแยกออกเป็นสองสี คือ ด้านที่เป็นข้างขวาตรงช่วงท่อนำเสียงจะเป็นพลาสติกสีแดงเข้มใสแล้วหุ้มซ้ำ ด้วย Housing สีเงินที่เรียกว่า Liquid Silver ไม่มั่นใจว่าเป็นวัสดุที่ทำจากอะไร เดาว่าเป็นพลาสติกเคลือบสีเงิน แต่เห็นบางคนบอกว่ามันเป็น Magnesium Alloy อันนี้ผมก็ไม่ฟันธงนะครับ เพราะหาข้อมูลส่วน body ยังไม่ได้เหมือนกัน แต่เอาเป็นว่าเบามากๆ ส่วนอีกด้านที่เป็นด้านซ้ายจะเป็นสีดำทึบแล้วหุ้มด้วยวัสดุเดียวกัน พูดง่ายๆคือเวลาดูจะได้รู้ว่าข้างไหนขวา ข้างไหนซ้ายโดยไม่ต้องมานั่งพลิกดู L กับ R แต่เอาเข้าจริงๆก็ดูไม่ค่อยจะออกครับ โดยเฉพาะที่สว่างน้อยๆหน่อย ผมเลยคิดว่ามันไม่ค่อยจะมีประโยชน์เท่าไหร่

ตัวหูฟังจัด ได้ว่าน้ำหนักเบามาก และมีขนาดเล็กมากๆ ถึงแม้จะไม่เท่ากับพวก Q-Jays หรือ Klipsch Image แต่ก็ใส่เข้าไปในหูได้พอดีแทบจะไม่มีส่วนเกินล้นออกมานอกหูเลยครับ ผมรู้สึกว่างาน Design รุ่นหลังๆของ Ue ตั้งแต่โดน Logitech Take Over ไป จะมาแนวๆนี้หมดเลย เริ่มตั้งแต่ Metro.Fi เรื่อยมาจนเอกลัษณ์แบบที่ล้นนอกหูเหมือนสมัย Super.fi ก็มลายหายไปหมด กลายมาเป็นรูปลักษณ์แบบที่แนบหู พอดีหูไปหมด ส่วนดีก็ทำให้คนที่ไม่ชอบ Housing ยื่นๆแบบเดิมๆให้อยากที่จะหยิบหูฟังตระกูล UE มาใช้กันได้บ้าง แต่ข้อเสียก็คือเรื่องของ soundstage ที่เป็นเอกลักษณ์หลักของ UE ก็หายไป และกลับกลายมาเป็นรูปแบบเสียงใหม่ๆ ที่ยังบ่งบอกถึง Style แบบ UE ดังเช่นเดิม

สายของ UE700 จะนิ่มกว่าสายเดิมของ UE อย่าง Triple.fi 10 pro และ Super.fi 5 pro และความหนาของสายจะลดลงเล็กน้อย แต่ดูแล้วแข็งแรงแถมไม่หนืดมือเหมือนสายของ Sony ด้วย โดยส่วนตัวผมคิดว่าน่าจะแข็งแรงไม่เปื่อยง่ายๆแน่ๆ ช่วงปลายแจ็คของ UE700 ก็เป็นแจ็คที่พร้อมเสียบ iphone classic ได้อย่างพอดิบพอดีตามสไตล์หูฟังรุ่นใหม่ๆที่ออกมาในล๊อตหลังๆ

Case ของ UE700 เปลี่ยนจากกล่องเหล็กแบบเดิมๆมาใช้กล่องกลั๊กขนาดย่อมที่ทำจากพลาสติกไวนีล โปร่งแสงสีดำ ตัวกล่องจะเป็นรูปทรงรีๆและมีฝาเปิดปิดซึ่งลักษณะจะคล้ายๆกับไฟแช็ค Zippo จริงๆมันก็พกสะดวกดีนะครับ เพราะมันเล็ก พกง่าย แถมยังเหนียวทนทานดีด้วย แต่ผมเสียดายความอลังการของ Case อลูมีเนียมแบบเดิมมากกว่า ถึงแม้จะพกยากแต่มันดูหรูหรากว่า Case Loso แบบยุคปัจจุบันมากมาย ส่วนของแถมอื่นๆก็ยังมีให้เต็มอัตราศึก รวมทั้งแถมจุก Comply Foam มาให้ใน set แต่น่าเสียดายที่จุกรุ่นหลังๆของ UE โดยเฉพาะ UE700 ได้เปลี่ยนจากจุกรูปแบบเดิมๆมาเป็นจุกช่วงปลายท่อที่บีบขนาดเล็กลงเหมือนกับ จุกของ Shure โดยส่วนตัวผมยังชอบจุกที่เปิดรูกว้างๆเหมือนรุ่นก่อนๆมากกว่า โดยรวมก็ถือว่ามีการพัฒนาปรับปรุงหลายๆด้านแม้จะเสียเรื่องความอลังการไปแต่ ก็แลกมาในเรื่องของความสะดวกในการพกพาและสวมใส่มาแทน

เรื่องของเสียง

เสียง ของ UE700 นี่ ถ้าเกิดเคยชินกับหูฟังที่ให้เสียงกลางๆมาก่อน เมื่อมาฟังหนแรกจะรู้สึกว่าเสียงร้องจะออกแหบๆนิดๆ เพราะโทนเสียงสูงติดไปกับช่วงปลายเสียงกลางด้วย แต่เสียงไม่จัดจ้านแสบแก้วหูเหมือนกับหูฟังของ Sony อย่าง EX500 และที่สำคัญเสียงสูงของ UE700 ถือเป็นจุดเด่นของหูฟังตัวนี้เลยทีเดียว

ย่าน สูงของ UE700 เก็บรายละเอียดได้ละเมียดละไมและครบถ้วนดีมาก เรียกว่าใกล้เคียงกับที่ Triple.fi 10 pro ทำเอาไว้ได้เลยทีเดียว เพราะถ่ายทอดย่านสูงออกมาเป็นเม็ดๆและรู้สึกได้อย่างชัดเจน ช่วงจังหวะเสียงดนตรีที่มีลูกเล่นการถ่ายเสียงย้ายจากซ้ายไปขวา ก็ทำให้รู้สึกได้ชัดว่าเสียงค่อยๆไล่โยกจากซ้ายไปทางขวา ซึ่งหูฟังรุ่นล่างๆ ที่ราคาไม่สูงมากส่วนใหญ่จะมีจุดอ่อนตรงนี้ทั้งนั้น
เสียง ไฮแฮท และแฉที่เป็นจุดเด่นของ Triple.fi 10 pro ก็มีอยู่ในทุกอนูของ UE700 ด้วย ถึงแม้ว่าจะด้อยกว่าเล็กน้อยในส่วนของเนื้อเสียงสูงที่ Triple.fi 10 pro จะให้เนื้อที่ดีกว่าและช่วงปลายของย่านสูงยังให้ความชัดเจนกว่า แต่ก็ถือว่า UE700 ทำได้ดีมากๆและไม่ด้อยกว่ากันเท่าไหร่ เสียงไฮแฮทที่ออกมาค่อนข้างครบถ้วนและมีความเป็นตัวตนชัดเจน เสียงแยกออกจากแฉอย่างรู้สึกได้ชัด จะเสียนิดนึงตรงที่เวลาเคาะแฉยังให้ความรู้สึกบางไปนิดหน่อย อาจจะเพราะก่อนจะ test หูฟังตัวนี้ผมไปลองเอา RS1i ก่อน ซึ่งตัวนั้นให้ปลายเสียงของแฉทีดีมากๆ ให้ความรู้สึกว่าแฉเป็นแฉจริงๆ เพราะรู้สึกถึงปลายเสียงของแฉที่ทิ้งตัวก่อนจะจางลงไปหลังจากที่เคาะใน จังหวะแรก ก็เลยรู้สึกว่าของ UE700 มันจะบางไปซักหน่อย แต่ถ้าเทียบในระดับ in-ear ด้วยกันแล้วก็ถือว่าอยู่ในเกณฑ์ใกล้เคียงกัน

หัวโน้ตของ UE700 จัดอยู่ในระดับที่ดีมากทีเดียว โดยเฉพาะเสียงจากการเล่นกีต้าร์มีความชัดเจนดีมาก ให้ความสึกถึงแต่ละเส้นสายที่กรีดลงไปได้ชัด แต่การเก็บรายละเอียดของกีต้าร์ก็ยังถ่ายทอดได้ไม่สมบูรณ์เท่าไหร่นัก เพราะสายกีต้าร์มันกลายเป็นเหมือนสายเหล็กเส้นเล็กไปหมด แต่อารมณ์ของดนตรีก็ไม่สูญเสียไปมากมาย ส่วนที่ผมติถือเป็นจุดที่เล็กน้อยมากๆสำหรับบางคน

เสียงกลาง จะติดย่านสูงเข้ามาเล็กน้อย และให้หัวโน้ตที่ชัดโดยเฉพาะช่วงจังหวะที่ตีกลองไล่ไปในแต่ละลูก ไปจนถึง Floor ทอม แต่กลองจะออกแข็งนิดๆเพราะได้อนิสงค์จากเสียงสูงเข้ามาเสริม ข้อดีคือสแนร์จะชัดมาก ชัดขนาดได้ยินเสียงโซ่สแนร์เลยทีเดียว

เสียง ร้องก็อย่างที่บอกตอนต้นๆครับว่าจะออกจัดนิดๆ และจะเหมือนแหบๆด้านๆเล็กน้อย ดังนั้นถ้าจะเอามาฟังเสียงร้องหวานๆนี่ยากครับ แต่เสียงร้องนี้ถือว่าชัดมากๆ และเด่นลอยไม่ถูกกลืนไปกับเสียงย่านอื่นๆเลยทีเดียว เสียงไม่พุ่ง หรือเด่นล้ำหน้าจนโดดออกมาน่าเกลียด ถือว่าการรักษา Balance ของแต่ละย่าน ตัว UE700 ทำได้ดีมากๆ ตัว image เสียงร้องจะออกเล็กๆลงมาหน่อย แต่ไม่ได้เล็กเท่ากับ ER4P หรือ Q-Jays และ Focus เสียงร้องได้ดี เด่นชัดเจน รู้สึกเป็นตัวเป็นตนและมีความเป็นมิติที่ดี ไม่ได้เป็นแบนๆ หรือบางๆกลวงๆ

เสียงต่ำโดยเฉพาะเสียงเบสจะเด่นไปทาง impact ของเบสมากกว่า เพราะช่วง Deep Bass และ Middle Bass ถึงแม้จะมีและได้ยินชัดเจนเพราะตัว Ue700 มันแยกชิ้นดนตรีได้ดี แต่ก็จัดว่าน้อยไปนิดนึง โดยเฉพาะช่วง Deep Bass ที่จะมีให้รู้สึกได้แต่ก็บางไปหน่อย ในขณะที่ Middle Bass ยังได้ยินชัดเจน รู้สึกได้ถึงการเดินโน้ตเบส แต่อาจจะไม่ Slide ไหลลื่นได้เหมือนกับทาง Shure หรือเท่ากับที่ Triple.fi 10 pro ทำได้ แต่ก็ต้องถือว่าทำได้ดี โดยส่วนตัวผมคิดว่าคงเป็นเพราะมวลมันน้อยไปหน่อย ทำให้ middle กับ deep มันถ่ายทอดออกมาได้ไม่เต็มที่ แต่ก็อย่างว่าครับ ถ้ามันทำได้ดีมากเกินไป เดี๋ยว Triple.fi 10 pro จะขายไม่ออกกันพอดี

การ แยกชิ้นดนตรีถือเป็นอีกจุดเด่นของ UE700 เลยทีเดียว ผมว่าสูสีกับที่ UM3X ทำได้เลย โดยเฉพาะกับเพลงที่มีชิ้นดนตรีเยอะๆโหดๆ ซึ่ง หูฟังหลายๆตัวทั้งแพงๆและถูกๆ ยังแยกออกมาได้ไม่เด็ดขาด กระทั่ง Sennheiser IE8 ยังแยกออกมาได้ไม่เต็มที่ แต่ UE700 แยกออกมาได้สบายมากๆ ส่วนนึงก็คงเป็นเพราะลักษณะของมิติที่ทาง UE700 เน้นไปในส่วนของ Headstage หรือ soundstage ด้านลึก ทำให้การแยกชิ้นดนตรีทำได้ดีมากขึ้น ยิ่งลักษณะของ soundstage เป็นแบบวงกลมล้อมอ้อมไปถึงด้านหลังหัว ก็ยิ่งช่วยเสริมการแยกชิ้นดนตรีให้ขาดออกจากกันได้มากยิ่งขึ้น ทำให้ฟังเพลงได้ง่าย และเพลิดเพลิน โดยไม่ต้องไปหงุดหงิดกับดนตรีหลายๆชิ้นที่ถูกกลืนไปกับเสียงย่านอื่น และก็เป็นส่วนที่ทำให้ middle เบสที่ดูว่าจะเนื้อน้อยไปหน่อย กลับยังคงได้ยินชัดเจน ถ้าเป็นหูฟังตัวอื่นๆที่แยกชิ้นดนตรีไม่ดีนี่ก็คงโดนกลืนไปกับเสียงอื่นๆ แล้ว

โดยรวมก็ต้องถือว่าเป็นหูฟังอีกตัวที่ทำออกมาได้ดีทีเดียว แม้จะเป็นหูฟังที่เชื่อมรอยต่อช่องว่างของ Super.fi 5 pro กับ Triple.fi 10 pro แต่ก็ต้องถือว่าออกแบบ Design มาได้โดนใจผู้ใช้หลายๆคนโดยเฉพาะกลุ่มผู้หญิงที่ผมได้ลองทำ test มาแล้ว ปรากฏว่าโดนใจหลายๆคนเลยทีเดียว บางคนที่เคยบ่นบอกว่าแยกไม่ออกฟังไม่รู้เรื่อง ทั้งๆที่ยังไม่ได้ลอง แต่พอได้ฟังก็พากันแยกแยะออกทันทีว่าอันไหนเรียกว่าดี อันไหนเรียกว่าแย่ ดังนั้นถ้าจะซื้อให้มือใหม่ก็คิดว่าจะโดนใจได้ไม่ยากครับ หรือมือเก่าที่อยากจะขยับจาก Super.fi 5 pro ก็น่าสนใจดีเหมือนกันครับ แต่โดยส่วนตัวผมคิดว่าถ้าติดภาพลักษณ์ของ Super.fi 5 แล้ว การกระโดดไป Triple.fi 10 pro ดูจะเหมาะสมกว่าครับ ยกเว้นว่าเบื่อการใส่แบบที่มันยื่นออกมานอกหู ทำให้ต้องมานั่งคล้องสายพาดผ่านหลังหู ก็จะลองเปลี่ยนรสชาติมาเป็นการใส่หูฟังที่แนบรูหูพอดีอย่าง UE700 ก็คงจะไม่ผิดกฏหมายข้อไหนนะครับ

Specs

Earphone

• Type: in-ear
• Frequency response: 10 Hz-16.5 kHz
• Impedance: 40 Ohms, 1 kHz
• Sensitivity: 113 dB SPL/mW at 1kHz
• Weight: 0.41 ounces (11.6 grams)
• Noise isolation: 26 dB

Connection

• Cable length: 46 inches (116.8 cm)
• Input connector: 1/8 inch (3.5 mm), gold plated

= Review = [ Microlab Md332 ] Docking Station ที่จะสั่นสะเทือนวงการ ( ด้วยพลังเบส )

2009-10-19T09:37:00.009+07:00

ตั้งแต่ iPOD กำเนิดขึ้นมาบนโลกใบนี้ ก็เกิดกระแสการเปลี่ยนแปลงที่หลายหลากมากมาย โดยเฉพาะในวงการเพลงที่คงจะปฏิเสธกันไม่ได้นะครับว่า iPOD ทำให้กระแสของ MP3 บูมขึ้นมาสุดขีดจริงๆ เล่นเอาค่ายเพลงต้องพากันปิดตัวเป็นว่าเล่นเพราะไม่สามารถทัดทานกระแสและปรับตัวตามไม่เป็น

นอกจากจะไปถล่มค่ายเพลงจนพากันเจ๊งระนาวแล้ว ยังขึ้นไปยึดตำแหน่งหัวหอกของวงการเครื่องเสียงพกพาด้วยการเขย่าบัลลัง Walkman ของ Sony จนตกกระป๋องกลายเป็นตำนานในอดีต จนทำให้สัญลักษณ์ของการฟังเพลงเปลี่ยนขั้วกลายมาเป็น “หูฟังสีขาว” แทนที่จะเป็นชื่อ “ Walkman” เหมือนดั่งในอดีตเมื่อสมัยที่ sony เคยรุ่งเรือง

หลังจากนั้นเหตุการณ์ก็ดำเนินต่อเนื่องมาเรื่อยๆ จนกระทั่งเข้าสู่ห้วงของการกำเนิดเกิดมาของมือถือที่หลายๆคนอยากจะครอบครองลองเล่นในชีวิตสักครั้ง นั่นก็คือ “iPhone” มือถือที่ถือได้ว่า เป็นตัวสร้างกระแส Music Phone และ Touch Screen Phone ให้แพร่หลายอย่างกว้างขวางในยุคปัจจุบันจนทุกวันนี้ เล่นเอาวิธีไถๆ ถ่างๆ กลายมาเป็นพื้นฐานการใช้งานของ Touchscreen Phone ในมือถือแทบจะทุกยี่ห้อ ต้องถือว่า ผลิตภัณฑ์ของ Apple ที่นำทัพโดย Steve Job ในยุคหลังๆที่ออกมา ได้สร้างทั้งกระแส และแสดงให้เห็นถึงศักยภาพของความเป็นผู้นำในวงการได้อย่างแท้จริง

แน่นอนว่า คนที่ได้อนิสงค์จากกระแส iPod และ iPhone Fever ย่อมไม่ใช่ค่ายเพลงอย่างแน่นอน แต่ความร่ำรวยกลับถ่ายเทไปให้กับ Third Party ที่ผลิตสินค้าออกมาเพื่อ Support iPod และ iPhone โดยเฉพาะอุปกรณ์เสริมพื้นฐานอย่าง ซีลีโคนหุ้ม , ปลอกหนัง , แผ่นติดกันรอย รวมไปถึงบรรดาค่ายที่ผลิตหูฟังทั้งหลายต่างก็ได้รับอนิสงค์เหล่านี้โดยถ้วนกัน และอีกหนึ่งสิ่งที่หลายๆคนอยากได้มาใช้ควบคู่กับ iPod หรือ iPhone นั่นก็คือ Docking Station นั่นเอง

ทำไมหลายๆคนอยากได้ Docking Station ? เหตุผลง่ายๆก็คือ ความสะดวกในการใช้งานนั่นเองครับ บางคนกลับมาจากที่ทำงานเหนื่อยๆ หรือไปเที่ยวข้างนอกมาแบบเพลียๆ แบต iPod หรือ Iphone เองก็ใกล้จะหมดจากการใช้งานอย่างตรากตรำและโชกโชน ก็อยากจะหาที่วางเสียบที่ใช้งานง่ายๆ ชาร์ตแบตได้และฟังเพลงได้ด้วย อยู่มุมไหนของห้องก็ได้ยินเสียงเพลง ยามอาบน้ำก็ฟังสบายๆ ดังนั้น Docking Station เลยเป็นคำตอบของการค้นหาในความรู้สึกของหลายๆคน

ปัจจุบัน Docking Station เองก็ออกมามากมายหลากหลายยี่ห้อจนแทบจะจำรุ่นกันไม่ได้ บางยี่ห้อก็ทำมาเน้นให้พกพาสะดวก ทั้งใส่ถ่านได้ด้วย แถมยังยกไปไหนมาไหนได้ ส่วนบางยี่ห้อก็เน้นทำเพื่อตั้งไว้ ณ. จุดใดจุดนึงของบ้าน จะพกพาไปไหนคงจะลำบากเพราะน้ำหนักค่อนข้างมาก กระทั่งบริษัท Apple เอง ก็เคยทำ Docking Station ออกมาเช่นกัน นั่นก็คือ iPOD HiFi ที่มีรูปทรงคล้ายๆ Sound Bar แต่น่าแปลกที่ iPOD HiFi กลับไม่ค่อยได้รับความนิยมเท่าไหร่ อาจจะด้วยราคาที่ค่อนข้างสูง แถมรูปทรงก็ถือว่าธรรมดามากๆถ้าไปเทียบกับ JBL ที่เน้น Design แบบล้ำสมัย ทำให้ไม่มีการต่อยอดของ iPOD HiFi มาจนถึงปัจจุบัน ทุกวันนี้ก็แทบจะไม่ค่อยเห็นมีวางขายเท่าไหร่แล้วด้วยซ้ำครับ ซึ่งก็ค่อนข้างน่าเสียดายอยู่ เพราะ iPOD HiFi เสียงดีกว่า JBL มากมาย

- รูปลักษณ์ของ iPOD HiFi น่าเสียดายที่ไม่มีการพัฒนาต่อ -

และด้วยเหตุผลทั้งหมดทั้งมวลที่กล่าวมายืดยาวอย่างในข้างต้น ทำให้ผมต้องมานั่งหา Docking Station มาใช้กับคนอื่นเค้าบ้าง เลยต้องดั้งด้นเดินทางไปลองฟังเสียงของหลายๆยี่ห้อ แน่นอนว่าตัวเลือกแลกที่ตัดทิ้งก่อนก็คือ JBL เพราะเค้ายังคง Concept เดิม คือ สวยใส ไร้เบส เล่นมีแต่ย่านสูง กับกลางสูงแบบนี้ผมไม่ไหวครับ แสบแก้วหู ถึงแม้จะ Dsign สวยเห็นแล้วอยากซื้อมาใช้แต่ก็ต้องทำใจ เพราะผมฟังเพลงมากกว่านั่งชื่นชม Design แถมเงินในกระเป๋ามันก็ไม่ค่อยพร้อมที่จะจ่ายเป็นค่าตัวให้ JBL ซะด้วย ก็เลยต้องเปลี่ยนไปดูยี่ห้ออื่นแทน ซึ่งก็เป็นเรื่องบังเอิญเหลือเกิน ที่เป็นเห็นเอายี่ห้ออันแสนคุ้นเคยอย่าง Microlab วางโชว์ตัวโดดเด่นใน iStudio ผมก็ไม่รอช้า ใช้ความเป็นเด็กเส้น โทรไปคุยกับทาง Exmory ให้ส่ง Docking Station มาให้ผมซะดีๆ อย่าให้มีปัญหามาก ( ปากดีสุดๆ เห็นเอาเข้าจริงๆละหงอตลอด ) เรื่องของเรื่องคือไม่มีตังค์ แต่อยากจะฟังของดีๆ โชคดีที่ทาง Exmory ไม่ถือสา แล้วบอกให้ผมเข้าไปเอา Docking Station ได้เลย จะถือหน้าสามตอกตะปูรอ พร้อมพนักงานอีก 24 บาทา ยังดีที่ผมเป็นคนไม่โลภมากก็เลยจะขอรับแค่เครื่องมาทดสอบพอ ส่วนโปรโมชั่นที่เหลือก็จะมอบให้แก่ผู้โชคดีแทน ใครที่อยากได้โปรที่ว่ามาให้ส่ง SMS มาร่วมสนุกได้ที่ 1900 999 xxx ทางเราจะจัดส่งให้ถึงบ้านในทันที แม้อยู่นอกสถานที่ก็ตามไปจัดให้ได้เช่นกัน

และด้วยความใจดีของทาง Exmory ทำให้ผมได้ Microlab MD332 มาฟรีๆแบบไม่มีเงื่อนไข และไม่ต้องไปคืนอีกเลยตลอดชีวิต ( ขอบคุณมากๆครับ… ขอบคุณมากจริงๆที่ให้ฟรีๆ… อะไรนะครับ อะไรจับๆ อะไรตำรวจ แหมมมม … ก็แค่ ล้อเล่งง่ะ เดี๋ยวเอาไปคืนก็ด้ายย… )

ในตอนแรกผมตั้งใจจะไปเอาตัว MD331 ซึ่งเป็นตัวหน้ากากผ้า เพราะคิดว่าถ้าทำหล่นเจ๊งคงจะเสียเงินชดใช้ไม่เยอะเท่าไหร่ แต่ทาง Exmory พยายามคะยั้นคะยอให้เอาตัว MD332 ที่ราคาสูงกว่าแทน ซึ่งผมก็พยายามปฏิเสธตลอด เพราะคิดว่าการเอาของแพงเค้ามามันไม่ถูกต้อง เกิดทำพังขึ้นมาจะไม่มีปัญญาชดใช้ ( ใจคอจะนึกถึงแต่เรื่องทำของเค้าพังอย่างเดียวเหรอเนี่ย ) ในที่สุดทางนั้นก็ยัดเยียดเอา MD332 มาให้ผมจนได้ โดยให้เหตุผลที่ลึกซึ้งกินใจว่า

“ MD331 ของหมด ”

ไอ้เราก็นึกว่าเชื่อใจ มั่นใจ ในศักยภาพ… โถ ชีวิต

ว่าแล้วก็ต้องแบกเอา MD332 กลับบ้าน ที่ต้องใช้คำว่าแบก เพราะน้ำหนักมันไม่ธรรมดาครับ ถ้าบ่นแบบสุภาพก็คือ “โคตะระหนัก…หนักวรนุสเบิ้ล” ถ้าบ่นแบบไม่สุภาพก็ “ โคตรหนัก…หนักเอี้ยๆ” ใครมาแบกไม่บ่น ผมให้ไปกระโดดถีบน้าเหลี่ยมที่ดูไบได้เลย ( แหม ต้องไปรบกวนน้าเค้าอีก )

รูปร่างภายนอก

ดูจากน้ำหนักที่ไม่ธรรมดาแล้ว ไม่ต้องห่วงเรื่องวัสดุที่เอามาใช้ทำ Body ของ MD332 เรียกว่า แข็งแกร่ง แรงเหมือนช้าง ( ทำไมคุ้นๆ เหมือนโฆษณารถไถนาซักยี่ห้อ ) เท่าที่ลองเอามาเคาะดูเบาๆได้ยินเสียงสะท้อนออกมาดัง ก่อกๆ เบาๆ ถ้าเคาะแรงๆ ก็จะดัง ก่อกๆ แรงๆ ( จะบอกทำไม ) แสดงให้เห็นว่าเนื้อหนามาก ซึ่งเหตุผลที่ต้องมาน้ำหนักขนาดนี้เพราะว่าตัว Microlab MD332 น่าจะเป็น Docking Station ยี่ห้อเดียวในท้องตลาดที่มี Subwoofer ในตัวแถมเป็นแบบยิงลงพื้นด้วย ดังนั้นน้ำหนักของ MD332 จึงจะค่อนข้างกึ่งมหาศาลเล็กน้อย ไม่งั้นเวลาเบสยิงลงพื้นแต่ละทีนี่ได้มีอาการเด้งตลอดเวลาเลยครับ

ผิว Body ของ MD332 ออกแนว Glossy แต่ไม่เป็นรอยนิ้วมือง่ายๆเวลาไปจับๆถูๆไถๆ จริงๆรุ่นนี้จะมีสองสีคือ สีขาวและดำ ซึ่งหน้ากากก็จะเปลี่ยนสีไปตาม Body ด้วย ถ้าเกิดสีดำหน้ากากก็จะดำ แต่ตัวสีขาว หน้ากากจะเป็นสีบรอนซ์เงินครับ โดยส่วนตัวผมจะชอบสีขาวมากกว่า แต่รู้สึกว่าสีของตัวที่เป็นสีดำเวลาสะท้อนกับแสง จะเห็นเกล็ด Glitter เม็ดเล็กๆ สะท้อนกับแสงเหมือนกับสีรถยนต์เลยครับ แต่ขนาดของเกล็ดจะดูใหญ่กว่า ในขณะที่ตัวสีขาวเป็นสีขาวพื้นๆธรรมดา อันนี้ก็แล้วแต่ความชอบครับ

ด้านหลังของเครื่องจากมีรูสำหรับให้ลมของ subwoofer ดูดเข้าออกได้สะดวก นอกนั้นก็จะมีช่องสำหรับใส่เสาอากาศวิทยุทั้ง AM และ FM ซึ่งก็มีแถมมาพร้อมใน set เสร็จสรรพ นอกจากนั้นก็จะเป็นช่อง Line In แบบหัว RCA ซึ่งเราก็สามารถเลือก input ได้จากทั้งทาง RCA ที่ว่า กับทาง Dock ที่เราเสียบ iPOD ตามปรกติได้เลย คิดว่า ช่อง RCA คงเป็นส่วนเสริมเผื่อไว้สำหรับคนใช้งานร่วมกับคอมพิวเตอร์ หรือเครื่องเสียงประเภทอื่น จะได้ใช้งานได้สะดวกขึ้น โดยไม่ต้องมีลำโพงหลายๆตัวในห้องเดียวกัน

ด้านใต้ตัวเครื่องจะเห็นดอก Subwoofer ได้อย่างชัดเจน ซึ่งก็มีตะแกรงเหล็กมาปิดกันหนูวิ่งเข้าไปกัดดอกลำโพงแตก ( อาจจะคิดว่าบ้า แต่หนูบ้านผมทำมาแล้ว ) ส่วนตัวขาทั้งสี่ข้างไม่ได้เป็นแบบหล่อเนื้อเดียวกับตัว Body แต่เป็นขาที่ใส่เสริมในภายหลัก ดังนั้น ถ้าขาหัก ก็สามารถถอดเปลี่ยนอะไหล่ใหม่มาใส่ได้ แต่การใส่จากโรงงานดูแข็งแรงและแนบแน่นดีมากๆ จนคิดว่าไม่น่าจะถอดได้ง่ายๆด้วยตัวเอง แถมตัวขายังมียางมีปิดกันลื่น เลื่อน และสะเทือนจากเบสด้วย ดังนั้นถ้าพังอย่าแงะเอง รบกวนส่งบริษัทจะง่ายกว่า

การใช้งาน

จุดเด่นของ Microlab MD332 ก็คือ การที่เราใช้งานแบบ Full Control ทั้ง iPhone และ iPOD ผ่านทาง Remote ได้เลย เรียกได้ว่าสามารถเข้า Menu เลือกเพลง เลื่อนเพลง เพิ่มเสียง ลดเสียง ด้วยการใช้ remote ที่แถมมากับเครื่องได้อย่างสบายๆ ซึ่งตรงนี้ผมไม่ค่อยเจอว่าจะมียี่ห้ออื่นทำได้นะครับ หรือทำได้ก็ไม่รู้ แต่ตอนที่ลองตัว demo ของ JBL มันก็ไม่มี remote มาให้ลองด้วย เลยไม่รู้ว่าทำได้หรือเปล่า

ตัวเครื่องเองนอกจากจะสามารถเล่น FM และ AM ได้ ยังจะสามารถใช้เป็นนาฬิกาปลุกได้ด้วย ซึ่งหน้าจอ LED ปรกติก็จะแสดงผลเป็นนาฬิกาอยู่แล้ว โดยการตั้งนาฬิกาสามารถตั้งผ่านที่ remote ได้เลย ผมลองตั้งปลุกดู ปรากฏว่า เครื่องมันเปิดวิทยุปลุกดังลั่นบ้านเลย หลักการตั้งปลุกก็สุดแสนจะง่ายครับ ตัวเครื่องจะดูว่าล่าสุดก่อนปิดเครื่องเราฟังเพลงอะไรไว้ พอถึงเวลาปลุกปั๊บ เพลงที่ฟังล่าสุดก็จะดังขึ้นมาเลยครับ ดังนั้นถ้าเป็นคนตื่นยาก ให้หาเพลงที่เสียงดังสนั่นลั่นบ้านมากดเปิดฟังก่อนปิดเครื่อง แล้วพอถึงเวลาก็จะได้ตื่นสมใจอยาก แต่ปิดเครื่องนี่หมายถึงกด Stand By off นะครับ ไม่ใช่ไปกดสวิทซ์ด้านหลังเครื่อง

จุดเด่นอีกอย่างของ MD332 ที่นอกจากจะ Control iPhone ได้สมบูรณ์แล้ว ยังสามารถชาร์ต iPhone รุ่นเจ้าปัญหาอย่าง iPhone 3G ได้ด้วยครับ เพราะ Docking Station หลายๆรุ่นในท้องตลาด ไม่สามารถชาร์ต iPhone รุ่นนี้ได้เรียกได้ว่า ตอนนี้ Docking Station ที่ชาร์ต iPhone 3G ได้มีน้อยมากๆ ไม่รู้ Apple จะกั๊กอะไรมากมาย

เรื่องของเสียง

ก่อนอื่นเลย Docking Station ไม่ควรไปนั่งฟังจำผิดอยู่ด้านหน้าเหมือนแบบลำโพงทั่วไปครับ ผมไปทู่ซี้นั่งฟังอยู่ซักพักใหญ่ๆ ก็ให้ความรู้สึกแหม่งๆมากกว่าจะไพเราะ เพราะความเคยชินกับลำโพงคือมันต้องแยกมิติ แยก Soundstage ออกมาให้เห็นอย่างชัดเจน แต่ข้อจำกัดของ Docking Station อยู่ที่ระยะการวางของดอกลำโพง กับ Body ของเครื่อง ซึ่ง มันจะทำให้ห่างกันและเกิดมิติกับ soundstage แบบลำโพงบ้านก็คงเป็นไปได้ยาก ก็เลยต้องเดินไปเดินมาเพื่อลองฟังเสียงเอา ซึ่งก็เป็นไปตามไลฟ์สไตล์ของคนที่จะซื้อเจ้า Docking Station นี่ไปใช้อยู่แล้ว คงไม่มีใครซื้อแล้วเอาไปนั่งจ่อฟังใกล้ๆหรอก จริงไม๊ครับ และจากการที่เดินไปจุดนู้นที จุดนี้ที ก็ทำให้รู้สึกว่า เสียงมันใช้ได้เลยทีเดียว และไม่ค่อยเกี่ยงตำแหน่งเท่าไหร่ อยู่มุมไหนก็ฟังได้สบายๆ ดังนั้นซื้อไปวางตรงไหน ก็เพลินไปกับเพลงได้ทุกที่

เสียงกลางของ MD332 จะไม่ได้ให้มวลเยอะแยะมากมาย เสียงจะออกชัดๆ และติดเสียงแหลมเข้ามาเล็กน้อย เสียงจะมีความละม้ายคล้ายคลึงกับย่านกลางของ Solo6C มากๆ คือจะมีความ Flat ติดมาด้วยนิดๆ ดังนั้นเวลาฟังเพลงร้องโดยเฉพาะนักร้องหญิงที่เสียงหวานๆ ก็จะไม่หวานหยดย้อย หรือฟังเพลงร๊อคแนวๆ Dead ก็จะไม่ลากเสียงลงไปจนรู้สึกโหดร้ายทารุณ เสียงจะออกโทนทื่อนิดๆ และติดย่านสูงพ่วงมาหน่อยๆ ถ้าใช้กับ iPhone จะให้เสียงย่านกลางที่จัดแบบชัดเจนขึ้น เพราะตัว iPhone จะให้ signature ที่ออกแหลมนำจัดจ้านอยู่แล้ว แต่ถ้าใช้กับ iPod Classic เสียงกลางจะมีความนุ่มนวลขึ้น อาการเสียงย่านสูงแถมติดมากับเสียงกลางจะลดลง พูดง่ายๆ เสียงร้องจะลดความจัดจ้านลง ทำให้ฟังสบายมากขึ้น แต่ก็มวลไม่เยอะเหมือนเดิม ตรงจุดเรื่องมวลก็ไปมีผลถึงเสียงกลองด้วย เพราะกลองจะลงกระแทกได้แรงและชัดเจนดีมาก แต่เหมือนช่วงเนื้อจะน้อยไปหน่อยทำให้กลองเหมือนไม่ทรงพลังเท่าไหร่

เสียงสูงค่อนข้างดีมาก เพราะชัดเจนและโดดเด่นในช่วงหัวโน้ตย่านสูงเป็นพิเศษ โดยเฉพาะจังหวะเคาะชิ้นดนตรีที่เป็นเหล็กทั้งหลาย ไม่ว่าจะ แฉ ไฮแฮท หรือพวก ไทรแองเกิ้ล พวกนี้จะได้ยินเสียงหัวโน้ตโดดนำมาก่อน กระทั่งเสียงกีต้าร์ก็ยังได้ยินเสียงดีดลงสายได้ชัดเจนมาก แต่จะไปพลาดนิดหน่อยตรงช่วงเนื้อเสียงย่านสูงที่จะออกบางไปหน่อย ทำให้รู้สึกเหมือนเวลาเคาะแฉ มันจะออกแปลกๆนิดนึง เพราะหัวโน้ตชัดแต่เนื้อบาง ส่วนช่วงปลายย่านสูงก็จะไม่ทอดตัวไกลมาก และเก็บตัวเร็วเล็กน้อย แต่การเก็บรายละเอียดก็อยู่ในจุดที่ทำได้ดีครับ จริงๆเสียงสูงของ MD332 จะดีกว่า Docking Station บางตัวด้วยครับ เพราะแหลมไม่แห้งแบนเหมือนบางยี่ห้อ

เสียงเบสถือเป็นไฮไลท์เลยทีเดียวครับ เพราะ Docking Station ส่วนใหญ่ไม่มีเบสมาเสริม มันก็เหมือนกินกาแฟแล้วไม่ใส่นมนั่นแหละครับ มันย่อมต้องขาดความกลมกล่อมไป แม้เบสของ MD332 จะเป็นแบบยิงลงพื้น แต่ก็ให้หัวโน้ตที่ชัดเจน เบสแน่นไม่บวม ไม่มีอาการครางและสั่นกระพือให้ได้รำคาญแต่อย่างใด ส่วนของ Middle เบสก็มีให้ได้ยินแบบพอชื่นใจ แม้จะไม่ไหลลื่นเหมือนลำโพงบ้านดีๆทั่วไป แต่ก็ได้ยินชัดเจนไม่ทำให้หงุดหงิด แต่ส่วน Deep Bass อาจจะน้อยไปหน่อย ถ้าคนชอบ Deep Bass มากๆอาจจะรู้สึกไม่พอใจเท่าไหร่ ซึ่งก็ไม่ใช่เรื่องน่าห่วงเท่าไหร่ เพราะเราสามารถปรับเพิ่มเบสเพื่อให้ได้ Deep Bass เยอะขึ้นได้ แต่การปรับจะไปลดย่านสูงลงทำให้เสียงดูขุ่นลงนิดหน่อย ถ้าจะปรับก็ลองคิดดูดีๆก่อนแล้วกันครับ ส่วนเรื่อง Impact หายห่วงครับ กระแทกกระทั้นซะใจคอเบสแน่นอนครับ

โดยรวมก็ถือว่าเป็น Docking Station ที่ให้เสียงค่อนข้างครบเครื่องทีเดียวครับ เหมาะสำหรับคนที่อยากได้ที่ฟังเพลงชิลล์ๆซักเครื่อง เอาไว้ตั้งไว้ซักมุมใดมุมนึงของบ้าน เพราะตั้งไว้ไหนก็ได้ จะไว้ห้องนั่งเล่นเพื่อนั่งจิบกาแฟยามเช้าแล้วเปิดเพลงเบาๆก่อนออกไปทำงาน หรือจะวางไว้ในห้องนอนเพื่อเปิดเพลงกล่อมยามที่อยากจะพักผ่อนจากความเหน็ดเหนื่อยมาทั้งวัน ไม่ต้องไปนั่งซีเรียสจ่อฟังหลังขาดหลังแข็งเหมือนเวลาฟังลำโพงบ้านด้วยครับ มีไว้ซักตัวในบ้านนี่ไม่เสียหายเลยโดยเฉพาะสาวกคนที่ใช้ iPod และ iPhone ทั้งหลาย แม้ไม่ฟังเพลงก็ยังเป็นที่ชาร์ทได้อย่างสบายๆ เวลามีคนโทรเข้าเสียงมันก็ดังออกลำโพงด้วยครับ เสียงอย่างเดียวที่ไม่สามารถรับสายแล้วคุยผ่าน MD332 ได้ ไม่งั้นละแจ๋วเลย

ใครสนใจก็ลองไปขอฟังที่ iStudio ได้ครับ แต่ระวังได้ยกกลับบ้านให้กล้ามขึ้นนะครับ ^_^

Specifications

Model	MD332 DOCKING STATION
Support	iPOD, iPhone 3G, 3Gs (Except shffle.)
Power Output	54W (Woofer) 22W (Satellite) 16W x 2 RMS
Frequency Response	Amplifier 40 Hz-20K Hz
Sensitivity Input	340mV
Distortion	<0.3%(1w>
S/N Ratio	>75 dB
Separation	>40 dB
Driver Unit	Woofer 5.25", Satellite 2.5" x2(magnetically shielded)
Audio Input	iPod Dock 30pin; AUX/RCA
FM frequency modulation	Range 87.0MHz - 108.0 Mhz Step frequency 0.1MHz
AM amplitude modulation	frequency range 522KHz - 1611KHz Step frequency 9KHz
AC IN	220V-240V~ 50Hz 300mA
Product Size (DxWxH)	(Dock insert) 280X420X155mm
Pric	CALL

++ Review ++ แอมป์จิ๋ว MUSIC MAX LT1

2009-10-02T15:01:00.006+07:00

แอมป์ตัวนี้ผมได้ยิืนชื่อเสียงอยู่เล็กๆว่าเป็นแอมป์จิ๋วทรงพลังที่ไม่ ธรรมดา ทั้งขนาดและคุณภาพเสียง ทำให้ผมเกิดความสนใจอยากจะลองฟังดู เพราะตั้งแต่ฟังแอมป์มาหลายตัว แอมป์ตัวเล็กๆแบบนี้ ยังไม่เจอตัวไหนที่เรียกได้่ว่า "เสียงเข้าท่า" เลยครับ ตั้งแต่แอมป์ยอดนิยมใน head-fi ไปจนถึงแอมป์ไม่มีใครนิยมหลายๆตัว ฟังยังไงก็ผิดหวัง เพราะเสียงกับราคาเดินสวนทางมาพร้อมกับขนาดของมัน จวบจนชื่อเสียงของ Music Max ลอยมาเข้าหูถึงได้ไปเสาะหายืมมาดอง เอ้ย ทดลองฟังดูว่าเสียงจะเป็นยังไง

มาดูกันที่ภายนอกครับ

แอมป์ตัวนี้มีขนาดเล็กมากจริงๆครับ จับใส่กระเป๋าเสื้อได้สบายๆเลย ตัว Body ใช้อลูมิเนียมแล้วชุบดำ ไม่แน่ใจว่าเป็นอะโนไดท์หรือเปล่า แต่กล่องแบบนี้ผมเคยเห็นแอมป์หลายๆยี่ห้อใช้เหมือนๆกะของ Music Max นี่แหละครับ คิดว่าน่าจะเป็นกล่องมาตรฐานสากลสำหรับคนทำแอมป์ ภายนอกเลยดูแข็งแรงดีมาก และด้วยถ่าน AAA 4 ก้อน ทำให้ตัวแอมป์เลยค่อนข้างมีน้ำหนักในระดับนึง งานช่วง Knob ของ Volume เองก็ดีครับ เลือก knob มาได้แหมาะกับแอมป์ดี แถม Volume ยังค่อนข้างหนืดๆหน่อยด้วย เ้หมาะกับคนที่ชอบการปรับ Scale ของเสียงที่ละจุดมากๆ และไม่ต้องกลัวจะเผลอบิดแรงเกินไปจนทำให้เสียงทะลักออกมาทำลายโสตประสาทอีก ตะหาก

ตัวแจ๊คทั้งสองช่องก็ใช้ของที่เกรดดีพอสมควร เสียบแล้วไม่มีอาการหลวมหรือมีเสียงค่อกแค่กให้ได้ยิน ด้านหลังของแอมป์จะมี น๊อตสำหรับหมุนเอาฝาหลังออกเผื่อกรณีจะเปลี่ยนถ่านก้อนใหม่ โดยรวมถือว่างานทำออกมาได้ดีทีเดียว แต่บางคนอาจจะไม่ชอบนิดนึงตรงที่มันไม่สามารถชาร์ทด้วยตัวเองได้ และไม่สามารถรับไฟจากภายนอกได้ด้วย ทำให้จะมีปัญหานิดนึงเวลาต้อง burn แอมป์น่ะครับ เพราะจะเปลืองถ่านบรม แต่ถือว่าเป็นจุดด้อยที่เล็กน้อยครับ เพราะแิอมป์เล็กๆส่วนใหญ่มันก็ใส่ได้แค่ถ่านแบบนี้แหละ

เรื่องของเสียง

เห็นจิ๋วๆแบบนี้ แต่กำลังขับก็ถือว่าไม่ธรรมดานะครับ แม้ว่ามันจะไม่ได้ให้ Dynamic ที่เพิ่มขึ้น แต่ก็ทำให้เสียงดังมากขึ้นกว่าเดิมได้ ที่ Volume ช่วงต้นๆ ก็เล่นเอาซะแก้วหูแทบพัง ดังนั้นถ้าจะเอาไปจับคู่กับหูฟังขนาดเล็กผมเห็นว่าจะไม่้เหมาะสมเท่าไหร่ แต่ขึ้นไปอยู่กับ Full-size นี่กำลังเหมาะเลยทีเดียว ถ้าหูฟังที่ไม่กินกำลังขับโหดมาก ตัว Music Max เอาอยู่แน่นอนครับ เสียดายที่ตอนนี้ผมไม่มีหูฟังที่กินกำลังขับมากๆไว้ test เพราะเอาไปขายกินหมดแล้ว ( 55 ) ตอนนี้ที่มีพอจะทดลองได้หน่อยก็แค่ Grado RS1 กับ SR225 เท่านั้น อีกตัวอย่าง AD2000 คงไม่เหมาะเท่าไหร่ ซึ่งเท่าที่ test กับของ grado ดู ก็รู้สึกว่าขับกันได้สบายๆครับ ไม่ต้องบิดจนถึง 12 นาฬิกาก็ดังสนั่นลั่นโลกแล้ว ดังนั้นเรื่องกำลังหายห่วงได้

บุคลิกของแอมป์ตัวนี้จะค่อนข้างแปลก จะเน้นไปทางการยืด image ของชิ้นดนตรีออก ทำให้ image ดนตรีทุกชิ้นดูใหญ่โตมโหฬารมากยิ่งขึ้น ทำให้ชิ้นดนตรีแต่ละชิ้นเข้ามาใกล้เรากว่าปรกตินิดนึง และด้วยความที่มันไปยืด image ออก แต่ขาด Dynamic ไปเสริม ทำให้เนื้อจะออกบางลง แต่ก็ไม่หนักหนาเท่ากับตัว Bluetooth ของ Cowon ที่อันนั้นจะให้เสียงสไตล์แบบเดียวกัน คือยืด image ออกให้ดูใหญ่ แต่ทางนั้นจะบางกว่า และให้ soundstage ที่กว้างกว่า ส่วนตัว Music Max จะให้ soundstage ที่ไม่หนีไปจากของเดิมเท่าไหร่ แต่จะไปเสริมส่วน headstage ที่ image ของชิ้นดนตรีช่วงนั้นดูชัดขึ้น และจับต้องได้ง่ายขึ้น

เสียงเบสตัวนี้่จะค่อนข้างเด่นหน่อย คือไม่ได้อัดจนบวม และให้ image ของเบสที่ค่อนข้างใหญ่และมวลดูเหมือนจะเยอะกว่าปรกติหน่อย ทำให้ฟังเบสได้ชัดขึ้น ในขณะที่ impact ก็เพิ่งแถมให้อีกนิดนึงด้วย แต่ก็ยังสู้พวกแอมป์ที่สามารถปรับเบสไม่ได้ เพราะตัว Music Max จะไม่ได้แถม Deep Bass มาให้ด้วย หลักๆจะให้แค่ส่วนที่เป็นมวล กับหัวโน้ตมากกว่า

เสียงสูงถือเป็นจุดเด่นของแอมป์ตัวนี้เลยทีเดียว เพราะจะให้เสียงแหลมที่เด่นชัด เพิ่มรายละเอียดจากเดิมๆเติมลงไปจนได้ยินประกายที่ชัดเจนขึ้น แต่ในขณะเดียวกันก็สร้างความปวดเสียดแก้วหูกับเสียงแหลมที่จัดจ้านมากขึ้นใน เวลาเดียวกัน ถ้าจับไปใช้กับหูฟังที่เน้นเสียงแหลมแผดๆ จะให้ความรู้สึกเหมือนมีคนเอาเข็มมานั่งจิ้มแก้วหูเรา เสียงสูงของ Music Max จะติดออกด้านๆนิดๆ ไม่ได้เป็นแหลมใสหวาน ฟังแล้วเคลิ้ม เลยน่าจะเหมาะกับงานเสียงกีต้าร์ที่ต้องการฟัง Distortion เยอะๆ พวกดนตรีแบบร๊อคดูแล้วจะไปกันได้ดีกับสไตล์เสียงแบบนี้

เสียงกลางจะได้รับอนิสงค์จะการบู๊ตย่านสูงของแอมป์ ทำให้เสียงกลางติดแหลมจากเสียงสูงไปด้วย แถมเนื้อเสียงกลางจะค่อนข้างกลวงหน่อย แต่ก็ได้มวลกับขนาด image มาช่วยชดเชยส่วนที่ขาดหายไปทำให้ฟังแล้วลงตัวพอดิบพอดี แถมเสียงกลางก็ฟังง่ายกระชับไม่บวมอืดยืดยาดจนฟังแล้วน่าเบื่อ ถ้าจับมาฟังเพลง dance สนุกๆก็คิดว่าไปกันได้ดีมากๆทีเดียวครับ

โดยรวมก็ถือว่าเป็นแอมป์ที่พอใช้ได้อีกตัว แม้คุณภาพจะสู้พวกที่ตัวใหญ่กว่าแต่ราคาพอๆกันไม่ได้ แต่อย่างน้อยๆก็ได้รูปแบบบุคลิกเสียงอีกแบบพร้อมด้วยการพกพาที่ง่ายและสะดวก ต่อการไปไหนมาไหน ซึ่งอันนี้ผมว่าบางคนก็ชอบนะครับ เพราะแอมป์เล็กๆพกง่ายมันหาค่อนข้างยากทีเดียว น่าเสียดายอย่างนึงตรงทีแ่อมป์ตัวนี้จับคู่กับ KSC35 แล้วไม่ได้เรื่องเลยครับ แต่จับกับ Grado ดันไม่มีปัญหา คงเพราะบุคลิกไม่ Match กันนั่นเอง :)

Review : Microlab Solo7C ลำโพง PC คุณภาพ Hi-Fi

2009-08-20T21:07:00.007+07:00

ตัว Solo 7C นี่บังเอิญผมได้รับความอนุเคราะห์จากทาง Exmory ที่ให้ยืมมาทดสอบ หลังจากที่ผมพยายามตื้อขอลอง Solo 6c อยู่หลายวัน แต่ทางนั้นยืนยันว่าให้ลอง Solo7C ไปเลยจะได้ไม่เสียเวลาแบกไปแบกมาหลายรอบ จริงๆผมไม่อยากลองตัว 7C เท่าไหร่ เนื่องจากขนาดของมันค่อนข้างใหญ่เพราะเป็นรูปทรงแบบ Half-Tower ผิดจากตัว Solo 6C ที่เป็นแบบ Bookshelf ที่แบกได้ง่ายกว่า และการเอามาทดสอบผมจะค่อนข้างเน้นการใช้งานในรูปแบบเคียงคู่กับ PC ซะเป็นส่วนใหญ่ ดังนั้นโดยความรู้สึกในหนแรกเลยคิดว่า ขนาดของ Solo 7C น่าจะไม่เหมาะกับการ review เพราะโดยปรกติลำโพงสไตล์แบบ Solo 7C เค้าจะไม่ค่อยเอามาวางเป็นลำโพงขนาบข้างกับ PC กันซักเท่าไหร่ ส่วนใหญ่มักจะใช้เป็นคู่ซ้ายขวาเข้าชุดกับ Home Theater มากกว่า ผมก็เลยพยายามจะตื้อของ solo 6C ต่อไป สุดท้ายเค้าเลยอ่อนใจ จับให้ไปลองนั่งฟังเทียบดูก่อนตัดสินใจจะยกมา ปรากฏว่า ฟังเทียบกันไปมา ผมก็ได้แบก Solo 7c มาแทนแบบไม่ต้องคิดมากใดๆ เนื่องจาก solo 7c เหนือกว่า 6c แบบไม่ต้องคิดมากเลยครับ

รูปลักษณ์ภายนอก

รูปแบบของลำโพงตัว Solo 7c เป็นลำโพงสไตล์แบบ Active ที่มีภาคขยายในตัว ตัว Body ของ Solo7C ทำจากไม้ที่ค่อนข้างหนาและแข็ง ทำให้ลำโพงมีน้ำหนักค่อนข้างมากเอาการ ใน set ลำโพงเองจะมีรีโมทสำหรับควบคุมเสียงมาให้ด้วย ซึ่งตัวรีโมทนี่สำคัญมากนะครับ เพราะการปรับเบสและการปรับเสียงแหลม ต้องปรับผ่าน remote เท่านั้น เนื่องจากด้านหลังลำโพงมีแ่ค่เพียงปุ่ม Volume Control เท่านั้นเอง ดังนั้นห้ามทำหายเด็ดขาดครับ แต่ถึงหายก็มีขายเป็นอะัไหล่เสริมใหญ่อยู่ดี เกิดหายไปจริงๆก็อย่าใจเสียมือสั่น เป็นไข้่ เป็นลมเป็นแล้งไปแล้วกันครับ ขอบ่นเรื่องรีโมทนิดนึงแล้วกันนะครับ คือ ขนาด รีโมทมันจุ๋มจิ๋มน่ารักจนไม่เข้ากับขนาดลำโพงเอาซะเลย ไม่เข้าใจว่าทำไมถึงให้ remote ไซส์นี้มา แต่ก็ดีอย่างคือมันหาที่วางง่าย ไม่รู้สึกเกะกะถ้าต้องมาวางแถวหน้าคอมครับ

ดอกลำโพงของ Solo 7C จะมากกว่าของ Solo 6C อยู่ 1 ดอก ซึ่งจะเป็นดอกขนาด 6.5 นิ้ว 2 ดอก และมี Tweeter แบบโดนผ้า ขนาด 1 นิ้ว วางอยู่บริเวณตำแหน่งด้านบนสุด การมีดอกลำโพงเพิ่มจาก solo6c อีก 1 ตัว ทำให้ตอนแรกผมเข้าใจว่ามันจะไปช่วยเพิ่มในเรื่องเบสอย่างเดียว เพราะโดยปรกติ ถ้าเป็นลำโพง 3 ดอก ตัวชุดสุดท้ายมักจะเป็นดอก Woofer แต่เท่าที่ลองฟังเทียบกับ solo6c ผมรู้สึกว่า หลายๆอย่างมันไม่เหมือนเอาซะเลยครับ ลำพังเสียงกลางของ solo7c ก็ดูจะไม่ออกทื่อๆเหมือน solo6c แล้ว ย่านสูงก็ดูมีน้ำมีนวลกว่า รวมทั้งเบสที่ออกมาได้เต็มที่กว่า ดังนั้นคิดว่าการได้อีกดอกมาเสริม กลับกลายเป็นช่วยลดภาระให้กับอีกดอกนึง ทำให้เสียงออกมาได้เต็มที่มากกว่า ดังนั้น ตัวนี้เลยน่าใช้กว่า Solo 6C อีกครับ

ปัญหาอย่างเดียวของลำโพงคู่นี้คือ การวางลำโพง เพราะ เป็นลำโพงที่ไม่สามารถวางบนโต๊ะข้างๆจอๆแบบ Solo6c ได้ เนื่องจากขนาดมันใหญ่และยังสูง ทำให้เวลาวางบนโต๊ะจะให้มิติของเสียงที่แปลกไปทันที เนื่องจากช่วงระยะของช่วงเสียงจะเลยหัวเราไป เพราะตามหลักการฟังลำโพงที่ถูกต้อง ควรจะให้ตำแหน่งของ Tweeter เสมอกับหูของเราพอดี ดังนั้นเราจะต้องหาขาตั้งมาช่วยเสริมครับ จริงๆสามารถใช้ขาลำโพงสำหรับพวก Bookshelf มาใช้ก็ได้ครับ แล้วแยกออกมาวางด้านข้างซ้ายขวา แทนที่จะเอามาประกบกับหน้าจอ
แต่ทั้งนี้ทั้งนั้นการวางแยกออกไปก็จะเป็นข้อดีด้วยครับ เพราะจะัทำให้ระยะของเสียงที่ดีขึ้น การแยกชิ้นดนตรีก็จะดีมากขึ้น ซึ่งการ set ในการทดสอบของผมก็จะใช้วิธี set แบบที่เผื่อไว้สำหรับคนที่ใช้ฟังกับ PC เวลาคนซื้อไปใช้กับคอมจะได้ไม่มีปัญหาว่า review ไม่เหมือนกันที่ตัวเองได้ันั่งฟัง อีกอย่างคือ ขนาดห้องไม่ค่อยเอื้ออำนวยให้ผมนั่ง set แบบชุดใหญ่เท่าไหร่ แถมช่วงนี้ไม่ว่างมาแบกลำโพงด้วย เลยเอาเป็น review แบบที่คิดว่าน่าจะเจอกันตามสถานการณ์ทั่วไปจะดีกว่าน่ะครับ

ว่ากันเรื่องเสียง

จากตำแหน่งการวางลำโพงรวมทั้งระยะการนั่งที่ผมถือว่าใกล้ลำโพงมากๆ ซึ่งส่วนตัวผมไม่คิดว่ามิติเสียงที่ออกมามันจะดี แต่ปรากฏว่า การนั่งฟังใกล้ๆ กลับให้มิติที่ดีกว่าการนั่งถอยห่างออกอีกระยะนึง เพราะการถอยห่างจนถึงระยะที่เหมาะสมตามแบบฉบับลำโพงทั่วไป กลับทำให้ image ของชิ้นดนตรีทั้งหมดมารวมกระจุกกันอยู่ตรงกลางแทน คิดว่าลำโพงตัวนี้ถ้าได้วางระยะที่เหมาะสมแบบห่างมากๆ และได้ที่นั่งที่ตำแหน่งตรงตามที่ควรจะเป็น จะยิ่งแสดงศักยภาพได้ดีกว่าที่เป็นอยู่อีกครับ เพราะลำพังที่ตั้งแบบใช้งานทั่วไปก็ทำได้ดีมากๆทีเดียวครับ

การแยกชิ้นดนตรีถือว่าืทำได้ดีมากครับ ซึ่งจริงๆลำโพงระดับนี้ไม่ค่อยผิดหวังเรื่องพวกนี้เท่าไหร่ โดยเฉพาะการ focus image ของเสียงต่างๆถือว่าทำได้ดีเอามากๆเลยทีเดียว ความรู้สึกเวลาหลับตาฟังจะเหมือนนั่งอยู่ชิดหน้าแถวแล้วฟังวงดนตรีบรรเลงเพลงให้ฟังกันสดๆเลยครับ ยิ่งตัว signature ของลำโพงเองที่ออกแบบมาให้สไตล์เสียงออกไปทาง Monitor ทำให้เสียงที่ได้ค่อนข้างชัดและเป็นธรรมชาติมากๆ

โดยเฉพาะช่วงย่านเสียงสูงที่ให้หัวโน้ตได้ดีและชัดเจนมาก การถ่ายทอดเสียงแต่ละชิ้นดนตรีก็ให้น้ำหนักได้ดีมีความชัดเจน อย่างเสียงของแฉ หรือ ไฮแฮท ไม่ปะปนกันเลย น้ำหนักของเสียงมีความแตกต่างอย่างรู้สึกได้ัชัดเจน ทำให้รับรู้ได้ว่าใช้แฉรูปแบบใด แบบบางหรือแบบหนา แม้ปลายเสียงจะไปทอดตัวยาวลากปลายไปจนสุด แต่ก็ไม่ห้วนหายไปจนเสียความรู้สึก ที่สำคัญเสียงสูงไม่จัดจ้านจนแสบแก้วหู แต่ให้เสียงที่ชัดเจน ฟังง่าย สบาย เสียงกีต้าร์แม้่จะไม่ได้ให้เสียงที่คมขนาดรับรู้ถึงเส้นสา่ยกีต้าร์แต่ละเส้นได้ชัดเจน แต่ก็ถ่ายทอดรายละเอียดออกมาได้ดี ไม่มีอาการกลืนเป็นเนื้่อเดียวกันแต่อย่างใด

เสียงกลางของ Solo7c ไม่ได้มีมวลมากมายนัก แต่ให้เนื้อเสียงที่ดีแน่น เด่นชัด โดยเฉพาะการถ่ายทอดน้ำหนักกลองในแต่ละช่วง ทั้งเสียงทอมแต่ละลูกไปจนถึงสแนร์ซึ่งทำออกมาได้ดีชัดเจน และรู้สึกถึงน้ำหนักของกลองแต่ละลูกได้ ที่สำคัญช่วง impact หรือหัวโน้ตในส่วนของกลองนั้น ไม่มีนักหนักที่โอเว่อร์แต่อย่างใด น้ำหนักของการหวดไม้ลงบนหน้ากลองจะแตกต่างกันไปตามแต่ที่เพลงจะบันทึกมา ซึ่งจะค่อนข้างแตกต่างกับลำโพง หรือหูฟังหลายๆตัวที่ผมเคยได้ลอง เพราะพวกนั้นถ้ากลองตีลงหนัก เพลงไหนที่อัดกลองเด่นๆ ก็จะตีลงหนักเช่นกัน แต่ของ Solo7c ถ้าเพลงไหนอัดมาแบบตีหนักๆ กลองก็จะลงหนัก ถ้าเพลงไหนลงปานกลาง ก็ถ่ายทอดออกมาตามนั้น ทำให้เสียงกลางดูไม่ color มาก และเข้าถึงอารมณ์ของดนตรีที่ทา่ง Producer ต้องการถ่ายทอดออกมาได้ง่ายยิ่งขึ้น

เสียงร้องค่อนข้างเด่น และให้มิติที่ดีมากๆ ผมลองเพลง Close to you ของ Susan Wong แล้วลองหลับตาฟังดู พอหลับตาก็รู้สึได้ถึงตำแหน่งเสียงร้องของ Susan Wong ให้อารมณ์แบบเรากำลังนั่งฟัง Susan Wong ร้องเพลงในผับแบบระยะใกล้ชิดเลยทีเดียว กระทั่งชิ้นดนตรีอื่นๆ ก็อยู่แยกลอยห่างออกไปอย่างมีมิติ และรู้สึกได้เลยว่านักดนตรีกำลังเล่นดนตรีอยู่บนสเตจ ไม่้ได้เล่นกลางอากาศแบบที่ลำโพงทั่วๆไปถ่ายทอดออกมา แม้จะยังเก็บรายละเอียดทุกจังหวะของเสียงได้เท่ากับลำโพงดีๆต่อเครื่องเสียงแพงๆ แต่ได้แค่อารมณ์การฟังเพลงที่ขึ้นไปเทียบเคียงได้แบบนี้ก็น่าพอใจพอตัวแล้วครับ

เสียงเบสของ Solo7c เองก็ถือว่าไม่ธรรมดาเช่นกัน แม้จะไม่มี deep เบสอลังการเหมือนกับลำโพงแบบ 2.1 ที่ใช้ sub woofer ต่างหาก แต่ impact ของ solo7c ก็ถือว่าทำออกมาได้ดีมากครับ เพราะให้ impact ที่กระแทกชัดเจน เด่นชัด และเป็นแบบที่แน่น ไม่มีอาการบวมหรือครางออกมาแต่อย่างใด ช่วง middle เบสก็เกือบแน่นใช้ได้ ถือว่าให้เนื้อได้เกือบดี เวลา่ถ่ายทอดไลน์กีต้าร์เบสก็ำทำออกมาได้ชัดเจน ไม่มีอาการบางหายไป ส่วนช่วง deep bass อาจจะลากได้ไม่ลึกเท่าพวกที่แยก sub woofer แต่ก็ถ่ายทอดออกมาได้ดี ไม่มีอาการห้วนหายไป เรียกได้ว่า เบสออกมาได้ครบตั้งแต่ต้นยันจบเลยทีเดียว แถมยังแน่นกระชับ และถ่ายทอดน้ำหนักแยกแยกได้ชัดเจน โดยเฉพาะเสียงกระเดื่องกับไลน์เบสที่เวลาตีคู่กันไปซึ่งจะมีปัญหากับลำโพงหลา่ยๆตัวที่ไม่สามารถถ่ายทอดแยกแยะออกมาได้ แต่ของ solo7c สามารถได้ยินชัดเจนดีทีเดียว เพราะน้ำหนักของเสียงทั้งคู่ค่อนข้างแตกต่างกัน ทำให้เราแยกแยะทั้งกีต้าร์เบส และ ดรัมเบส ได้สบายๆ

จริงๆเราสามารถปรับเบสให้ได้ deep และ มวลของเบสมากขึ้นได้ เพราะตัวเครื่องสามารถปรับเบสได้ถึง 8 ระดับเลยทีเดียว แต่การปรับเบสที่เลยระดับ 4 ขึ้นไปนั้่น จะไปดึงย่านกลางให้ขุ่นลงและมีมวลมากขึ้น โดยส่วนตัวผมคิดว่าถ้าไม่ซีเรียสเรื่องเบสมากก็ไม่้จำเป็นต้องไปปรับแต่อย่างใด หรือถ้าอยากได้เบสเยอะๆก็ไม่ควรเกิน 4 ยกเว้นว่ารักเบสชอบเบสจริงๆ ก็อัดเต็มที่เลยครับ

กำลังขับของ Solo7c เองก็ค่อนข้างเหลือเฟือ ด้วยกำลังขับข้างละ 50watt ทำให้เสียงที่ได้ค่อนข้างดังกระหึ่มลั่นบ้านจนหลายๆคนต้องเปิดประตูเข้ามาถามไถ่ว่าเสียงอะไร และด้วยความที่เป็นลำโพงแบบ Active ดังนั้นไม่จำเป็นต้องหาแอมป์มาต่อให้วุ่นวาย แต่ถ้าได้ก็ดี เพราะจะช่วยเสริมให้ศักยภาพของ Solo7C ดีเด่นมากยิ่งขึ้น

โดยรวมต้องถือว่าเป็นลำโพงที่น่าสนใจอีกตัวนึงเลยทีเดียว สนนราคาค่าตัวก็ไม่ได้แพงมาก ยิ่งเทียบกับคุณภาพที่ได้ถือว่าคุ้ม ตัวเดียวเรียกว่าอยู่เลยทีเดียว เพราะถ้าเบื่อจะใช้งานกับ PC แล้ว ยังเอามาใช้งานกับทีวีเพือเข้าชุด Home Theater ได้อีกด้วย เพราะด้านหลังของ SOLO7C มีช่องรับที่เป็นหัวแบบ RCA ไว้รองรับเรียบร้อย ไม่ต้องกลัวมีปัญหาเชื่อมต่อไม่ได้ ใครสนใจอยากไำด้ลำโพงตัวเดียวจบซักตัว SOLO7C ก็เป็นอีกตัวเลือกที่น่าสนใจครับ โดยรวมผมว่าเสียงดีกว่า 6C เยอะครับ

Review หูฟังที่หลายๆคนกำลังสนใจ กับ Soundmagic PL50

2009-06-29T18:18:00.008+07:00

บังเอิืญเหลือเกินว่า ทาง soundmgaic ได้เปิดตัวหูฟังรุ่นใหม่ออกมา และอันที่จริงผมก็พอจะรู้ข่าวมานานแล้วว่าทาง soundmagic เตรียมจะปล่อยรุ่นใหม่ ซึ่งข่าวก็มาตั้งแต่ปลายปีก่อนแล้วด้วยซ้ำ แต่ก็ไม่เห็นจะมีวี่แววอะไร จนเพิ่งจะมาเห็นข่าวได้ไม่กี่วันนี้ว่า ทาง soundmagic ได้เปิดตัวรุ่นใหม่จนได้ ในชื่อรุ่นว่า " soundmagic PL50 "

จุดเด่นของหูฟังรุ่นนี้ก็คงอยุ่ที่การเปลี่ยนจากการใช้ Driver Dynamic ที่ทาง soundmagic เอามาใช้ในหูฟังตัวเองทุกรุ่น กลายมาเป็น driver ยอดฮิตอย่าง B-Armature ซึ่งหลายๆบริษัทนิยมเอามาใช้ในหูฟังแบบ in-ear กันอย่างมากมาย แม้กระทั่ง Apple เอง ก็ยังออกหูฟังที่ใช้ driver แบบ Balanced Armature ออกมาเช่นกัน ซึ่งข้อดีของ Balanced Armature หรือ B-Armature ก็คือความที่มันมีขนาดเล็ก ทำให้สามารถใส่ได้หลายๆ driver ในหูฟังตัวเดียว และยังความคมชัดของเสียงที่แตกต่างจาก Dynamic อย่างเห็นได้ชัด ดังนั้น หูฟังที่ใช้ driver ประเภทนี้มักจะคาดหวังเรื่องความชัดของเสียงแต่ละย่านได้ในแทบจะทันทีที่ เห็น spec แต่ในความเป็นจริงแล้ว หูฟังที่ใช้ B-Armature บางตัวก็กลับให้เสียงที่ผิดคาดอยู่เป็นประจำ ซึ่งก็ขึ้นอยู่กับปัจจัยโดยรวมหลายอย่างแล้วแต่การสร้างสรรค์จากทางผู้ผลิต

แน่นอนว่า หูฟังจากทาง soundmagic มักจะให้อะไรที่คุ้มค่าต่อราคาอยู่เสมอ ดังนั้นหลายๆคนโดยเฉพาะเหล่าแฟนๆ soundmagic ทั้งตระกูล PL30 , PL11 , PL12 รวมทั้งสาวกของ mylarone X3 ต่างก็รอลุ้นถึงคุณภาพเสียงของ PL50 ตัวนี้ ซึ่งหนึ่งในนั้นก็คือตัวผมเองด้วยเช่นกัน โชคดีที่ผมได้รับหูฟังตัวนี้ส่งต่อมาจากทางคุณ Ped ทำให้ไม่ต้องมานั่งเสียเวลาหาจุกให้ Match กับ PL50 เพราะทางค่ายนี้ขึ้นชื่อเรื่องคุณภาพจุกที่ไม่ค่อย Match กับหูฟังตัวเอง ทำเอาคนซื้อปวดกระโหลกจนต้องดมยาดม อมยาหม่อง กันไปหลายคน เพราะซื้อมาฟังแล้วเสียงดันไม่เหมือนกับที่อ่าน review ซึ่งสาเหตุก็มาจากจุกนี้แหละครับ ตัวดีเลยทีเดียว

ว่าแล้วก็มาเริ่มต้นเข้าสู่ review ของ soundmagic PL50 กันเลยแล้วกันครับ

เริ่มต้นกันที่ภายนอก

ปรกติ packaging ของทาง Soundmagic มักจะทำออกมาได้ขี้เหร่และลวกๆมาก โดยเฉพาะรุ่น PL30 ที่ดูธรรมดาไม่น่าซื้อเอาซะเลย แต่พอกลายมาเป็น PL50 กลับทำออกมาได้ดูสวยงามมากยิ่งขึ้น ดูแล้วค่อยคุ้มค่าน่าคบหาหน่อย แต่ที่แปลกคือตรงสติ๊กเกอร์สีขาวที่เขียนล๊อตวันผลิต ดันเขียนชื่อ driver ว่า " Miro Armature" เล่นเอาผมงงอยู่พักใหญ่ เพราะคิดว่าทาง soundmagic ใช้ driver แบบใหม่ เนื่องจากชื่อนี้เป็นชื่อที่ไม่คุ้นหูคุ้นตาเอาซะเลย หลังจาก search หาข้อมูลเกี่ยวกับ driver ตัวนี้อยู่พักใหญ่ๆ ผมจึงสรุปออกมาได้ว่า ทาง soundmagic พิมพ์ฺผิดครับ เดาว่าน่าจะตกตัว "C" ไป ซึ่งชื่อจริงๆมันควรจะเป็น " Micro Armature" มากกว่าจะเป็น " Miro Armature" ครับ

ตัววัสดุที่ใช้มาทำ housing ของหูฟังนี่ เนี้ยบมากเลยครับ งานดีขึ้นกว่าของ PL30 เยอะมากๆ เนื้องานเหมือนกับตัว Nuforce NE-8 เลยทีเดียว กระทั่งสีก็เป็นสีเดียวกับ NE-8 เลยครับ แต่ขนาดของหูฟังเล็กกว่า Ne-8 ครับ เรียกว่า เล็กกว่า PL30 ด้วยเลยแล้วกัน ทั้งๆที่ตอนดูในรูปผมนึกว่าจะไซส์ใหญ่ซะอีก ดันออกมาเล็กผิดคาด ส่วนสายก็เปลี่ยนให้ดูแข็งแรงมากขึ้น สายตอนนี้คล้ายๆกับสายของทาง UE แล้วละครับ เป็นมันเงา แถมยังหนาอีกด้วย คิดว่าไม่มีทางจะขาดง่ายๆแน่นอน ตัวแจ๊คก็เปลี่ยนจากรุ่นตรง มาเป็นหัวแจ๊ครุ่น L แทน เรียกว่าการพัฒนาตัวงานโดยรวมดีขึ้นอย่างผิดหูิผิดตาเลยทีเดียว

แต่จุกแถมก็ยังเหมือนเดิมครับ ไม่ค่อยจะ work อยู่ดี โชคดีที่มีจุกแบบโฟมมาให้ด้วย ทำให้ใส่สะดวกขึ้นมาหน่อย แต่จุกเป็นแบบผิวลื่นๆด้านนอก ทำให้คนที่มีปัญหาเรื่องขนาดรูหู โดยเฉพาะคนที่รูหูเล็กจะใส่ลำบากนิดนึง เพราะมันจะดันหูฟังออกมาอยู่เรื่อยๆ ถ้าใช้เป็น Comply โฟมน่าจะดีกว่า โดยรวมเรื่องจุกก็ยังเป็นปัญหาจุกจิกของทางนี้อยู่ดี ใครที่ใช้แล้วไม่มีปัญหาก็ถือว่าโชคดีละครับ แต่เท่าที่ผมลองจุกหลายๆตัว แม้กระทั่งจุกโฟมดำของ Shure ก็ยังสู้จุกของ Creative Aurvana ไม่ได้อยู่ดี

ของแถมที่เพิ่มขึ้นมาก็คือตัวยางคล๊องหูที่เอาสามารถถอดเข้าออกได้ รู้สึกจะเคยเห็นใน NE-8 นะครับ แต่เห็นว่ารุ่นหลังๆของ PL-30 ก็เริ่มมีแถมตัวนี้บ้างแล้ว จริงๆเป็นของที่ควรมีมาตั้งนานแล้ว เพราะช่วยป้องกันไม่ให้เหงื่อไปสัมผัสโดนสายตรงๆ ช่วยลดอาการสายเปื่อยขาดลงได้เยอะเลยทีเดียวครับ กระทั้ง Pounching ใส่หูฟังเอง ก็คุณภาพดีกว่า PL-30 เล็กน้อย แถมยังใหญ่กว่านิดๆด้วย

มาที่เรื่องของเสียง

จุดเด่นแรกของ PL50 คือการ Focus ของเสียงครับที่ทำออกมาได้ดีมากๆ เรียกว่าดีกว่า PL30 ด้วยครับ โดยเฉพาะความชัดของเสียงและความแน่นของเนื้อเสียงโดยเฉพาะเสียงกลางที่เด่น ชัดยิ่งกว่าที่ PL-30 ทำได้ แต่มวลจะไม่เยอะมากเท่าไหร่ เสียงย่านต่างๆจะออกมาชัดเจนมาก แต่ไม่มีอาการจัดจ้านบาดหูแต่อย่างใด ยิ่งเมื่อเทียบกับ PL-30 พวกรุ่นสีขาว และสีดำ ที่เสียงจะแสบแก้วหูกว่าเยอะมาก กระทั่ง PL-30 ตัวสีเทาที่นุ่มนวลกว่า ผมก็ยังว่าเสียงจัดกว่าอยู่ดี

มิติของ PL50 ทำออกมาได้ดีมากครับ การวางตำแหน่งชิ้นดนตรีทำได้ดีมากยิ่งขึ้น โดยเฉพาะช่วงการ Focus ในแต่ละส่วนของชิ้นดนตรีทำได้นิ่งกว่า PL30 มากๆ อย่างเช่นเสียงกลองเวลาหวดลงบนหนังกลองที่ปรกติตัว PL30 จะมีอาการส่ายเล็กน้อย แต่ของ PL50 ตีตรงตำแหน่งไหนก็จะหยุดอยู่ตรงตำแหน่งนั้นครับ ทำให้ตัว PL50 ได้ความลึก และความสูงที่ขึ้นไปในส่วนของ Headstage ได้ชัดเจนกว่า มีมิติที่ดีกว่า เรียกว่าใกล้ๆกับที่ UE super.fi 5 pro ทำได้ครับ ( แต่ก็ยังห่างชั้นกันอยู่นะครับ ) แต่ส่วนของ soundstage เองก็พอๆกับที่ PL-30 ทำได้ครับ อาจจะรู้สึกกว้างกว่าเล็กน้อย เพราะชิ้นดนตรีที่อยู่ไกลหน่อยจะมีความชัดเจนกว่า PL30 ครับ แต่ระยะโดยรวมถือว่าพอๆกันครับ

การแยกชิ้นดนตรีต้องถือว่าทำได้ดีกว่า PL30 เล็กน้อยครับ ยังไม่เท่าเทียมที่ Super.fi 5 pro ทำได้ แต่ก็ถือว่าโอเคเลยทีเดียว การแบ่งแยกชิ้นดนตรีทำออกมาได้ชัดเจน มีการแบ่งแยกไปอยู่ในตำแหน่งต่างๆทำให้เราได้ยินเสียงเครื่องดนตรีแต่ละชิ้น ได้ชัด โดยเฉพาะเพลงช้าๆทั่วไป การแยกชิ้นดนตรี PL50 จะทำออกมาได้เหนือกว่า PL30 ครับ แต่ถ้าเพลงมาเร็วๆมากๆ ก็จะเหนือกว่าแค่เล็กน้่อย แต่บางเพลงสามารถนำเสนอเสียงเล็กเสียงน้่อยที่ปรกติ PL30 จะแยกออกมาไม่ได้ ทำให้เราได้ยินเสียงที่ซ่อนๆอยู่ได้ชัดเจนทีเดียว แต่มีข้อแม้ว่าต้องใช้จุก Creative Aurvana นะครับ เพราะจุกเดิมๆ หรือจุกโฟมดำ กลับแยกชิ้นดนตรีได้ไม่ดีเท่าไหร่

เสียงกลางของ PL30 จะเด่นในเรื่องของ impact มากๆครับ ที่เห็นชัดก็คือน้ำหนักกลองครับ น้ำหนักในการหวดแต่ละครั้งมีความรุนแรงและกระแทกกระทั้นที่ชัดเจนมากๆ การแยกแยะเสียงของกลองแต่ละใบก็ทำได้ชัดเจน สามารถรับรู้ถึงน้ำหนักและเสียงของทอมแต่ละใบ และแยกน้ำหนักกระเดื่องออกมาได้ดี แม้แต่รายละเอียดของสแนร์ก็ทำได้ค่อนข้างดีเลยทีเดียว แต่ส่วนของแฉยังติดบางไปหน่อย ในส่วนของเสียง Vocal จะค่อนข้างขึ้นกับเพลงมากๆครับ เพราะบางเพลงออกมาก็คมชัด บางเพลงก็จะออกขุ่นหน่อย แต่เสียงโดยรวมจะออกโทนกลางๆ ไม่หวาน ไม่จัดจ้าน หรือขุ่นคลัก ฟังแล้วสบายๆรื่นหู รูปทรงของ image Vocal ก็ออกมาดีด้วยครับ มีทรวดทรงที่ชัดเจน แต่ช่วงปลายเสียงจะห้วนไปหน่อย จริงๆปลายเสียงของ PL50 จะบาง และหายไปค่อนข้างไวมากครับ เสียงเลยจะออกกระชับ ฉับไว ฟังเพลงที่ไม่เน้นการลากปลายเสียงเลยจะออกมาดีเป็นพิเศษ

เสียงสูงจะให้ความคมชัดที่ดีมากๆ และเก็บรายละเอียดได้ดีมากๆทีเดียว แม้่จะไม่ได้ออกมาเป็นเม็ดชัดเจนได้เท่ากับของ TF10 pro แต่ตัว PL50 ก็ทำได้ไม่ขี้เหร่และหน้าน้อยใจแต่อย่างใด โดยเฉพาะช่วงหัวโน้ตของย่านสูงที่ทำออกมาได้ชัดเจนดีมากๆ และไม่มีความรู้สึกจัดจ้านเสียดหูแม้แต่นิดเดียว จะเสียนิดหน่อยก็ตรงส่วนเนื้อเสียงสูงกับช่้วงปลายเสียง ที่เนื้อเสียงบางไปหน่อย ทำให้เวลากรีดสายกีต้าร์ลงแต่ละครั้งจะรู้สึกเหมือนดีดลงมาได้ไม่เต็มเม็ด เต็มหน่วย

ช่วงปลายย่านสูงเองก็จะติดบางและจางหายค่อนข้างไว ซึ่งจะได้ยินค่อนข้างชัดเวลาที่ฟังเสียงแซ๊คโซโฟน โดยเฉพาะช่วงถอดถอนปลายเสียงของแซ็คที่ PL50 จะติดบางลงไปในทันที ทำให้เวลาฟัง Jazz มันจะรู้สึกตะหงิดหัวใจอยู่เล็กๆ แต่ก็ไม่ทำให้สูญเสียอรรถรสในการฟังมากมายแต่อย่างใด ส่วนนึงอาจจะเพราะมวลออกมาน้อยทำให้ไม่มีตัวมาชดเชยช่วงกลางและปลายเสียง ผมคิดว่าถ้าทาง PL50 ออกมาเป็นแบบ 2 driver เมื่อไหร่ ข้อเสียตรงจุดนี้น่าจะหายไปทันที เพราะลำำพัง driver เดียวยังทำได้ขนาดนี้ ถ้าได้ตัวเสริมมาช่วยแยกย่านเสียงน่าจะยิ่งดีกว่านี้อีกครับ

เสียงต่ำโดยเฉพาะ impact เบสค่อนข้างเด่นมากๆ เรียกว่า impact เหนือกว่า PL30 อยู่เล็กน้อยครับ และเป็นเบสที่ดีไม่มีอาการมากวนเสียงย่านอื่นแต่อย่างใด แถมยังแยกตำแหน่งออกมาอย่างชัดเจนมาก ตำแหน่งของเบสแทบจะอยู่ตำแหน่งเดียวกับของที่ PL30 ทำได้เลย ต่างกันตรงที่เบสของ PL50 ชัดกว่า กระแทกได้ดีกว่า แต่มวลน้อยกว่า โดยเฉพาะเพลงที่ให้เบสเยอะๆ จะเห็นได้ค่อนข้างชัดว่า PL50 มีมวลที่น้อยกว่า

ช่วง Middle Bass ของ PL50 ทำออกมาได้ดีมากครับ เนื้อมีความแน่นและชัดเจน ตรงส่วน middle bass เองก็ทำออกมาได้ดีกว่า PL30 ด้วยครับ ทำให้การจับช่วงสไลด์ของเบสทำได้ง่ายกว่า เพลงที่เล่น double bass ก็ช่วยส่งให้ PL50 แสดงศักยภาพในด้านเบสออกมาได้ดีกว่า PL30 อีก แต่ก็จะไปแพ้กันอีกทีที่ช่วงปลายเบสที่ PL50 ค่อนข้างให้ deep bass ได้บางกว่า PL30 ซึ่งจริงๆก็ถือเป็นข้อเสียของ driver แบบ B-Armature อยู่แล้วครับ ที่ทั้งมวลและ deep มักจะแพ้หูฟังที่ใช้ driver แบบ dynamic อยู่เป็นประจำ แต่เบสโดยรวมต้องถือว่าทำออกมาได้ดีทีเดียว เหมาะสำหรับเอามาฟังเพลงทั่วๆไป โดยเฉพาะ pop , rock

โดยรวมก็ต้องถือว่าเป็นหูฟังที่น่าซื้อใช้อีกตัวครับ เพราะฟังเพลงแล้วลื่นหูฟังสบาย เสียงย่านสูงชัดเจน กลางก็เด่น เบสก็มี ครบเครื่องเลยทีเดียว แถมยังเก็บรายละเอียดเสียงสูงได้ดีมากๆ และเป็นเสียงที่ไม่ได้แห้งแบนเหมือนหูฟังบางตัวที่ให้รายละเอียดดีแต่ เสียงกลับจัดและแห้งแบนเป็นสังกะสี ถึงแม้จะไม่สามารถขึ้นไปทาบกับหูฟังระดับราคาแพงๆได้ แต่ก็ทำได้ดีไม่แพ้ใครเหมือนกัน เหมาะสำหรับคนงบน้อยแต่อยากได้หูฟังคุณภาพดีที่สามารถซื้อได้โดยไม่ต้องคิด มาก จะมีข้อเสียก็คือเรื่องจุกที่อาจจะลำบากในการค้นหานิดนึง เพราะเท่าที่ผมเทียบมาหลายๆจุก ก็จำเป็นต้องใช้จุกของ Creative Aurvana น่ะครับ ถึงจะดีที่สุด เสียดายที่ใส่จุก UE ไม่ได้ เพราะท่อดันเล็กกว่า PL30 ทำให้การหาจุกมาใช้ดูจะลำบากหน่อย จุกที่ผมเล็งๆไว้แต่ไม่มีโอกาสได้ลองก็คงเป็น Comply โฟมนี่แหละครับ ที่ดูแล้วมีภาษีดีหน่อย ซึ่งถ้าใช้ Comply โฟม ก็จะช่วยเรื่องการเก็บเสียงด้วยครับ เพราะที่ลองจุกดำของ Shure ก็ทำให้ PL50 เก็บเสียงได้ดีมากยิ่งขึ้น ถ้าใครซื้อมาใช้ก็ลองหาจุก Comply มาใช้ดูแล้วกันนะครับว่า work หรือเปล่า เพราะจุกยาง Aurvana คงหาซื้อยากแน่นอนครับ..

เพิ่มเติมครับ สำหรับคนที่กลุ้มใจเรื่องจุก Aurvana ตอนนี้มีเทคนิคแก้ไขแล้วครับ โดยการเอาแกนจากจุกโฟมที่แถมมากับ PL50 นั่นแหละครับ ออกมา แล้วเสียบเข้าที่ท่อนำเสียงของหูฟังทั้งสองข้าง ทีนี้เราก็จะสามารถเอาจุก UE มาใ้ช้ได้แล้วครับ ไม่ต้องไปยึดติดกับจุกของ Aurvana อีกต่อไป จุก UE จะช่วยเรื่องมวล และ impact ให้ดีขึ้นครับ ยังไงก็ต้องขอบคุณ คุณที่ไม่ระบุชื่อสำหรับวิธีนี้ด้่วยนะครับ

SPEC

Speaker: 6.4mm balanced armature transducer
Impedance: 55.5ohm +/-15% (@ 1kHz)
Sensitivity: 109 +/-2dB
Frequency Response: 15Hz to 22kHz
Rated Power: 2mW
Max Power: 10mW
Connector: 3.5mm golden pin
Cable Length: 1.2m

ราคา เห็นว่าอยู่ที่ 2,000 บาทครับ จัดว่าไม่แพงเลยสำหรับคุณภาพเสียงที่ได้ ใครจะซื้อจะหาก็ไปลองฟังดูก่อนนะครับ เดี๋ยวไม่ชอบก็มาเทขายกันอีก -_-'a

Review หูฟังสุดเปรี้ยวกับ Equation RP-21

2009-06-26T02:53:00.007+07:00

Equation ถือเป็นค่ายน้องใหม่ในท้องตลาดที่เพิ่งเปิดตัวได้ไม่นาน จริงๆเป็นค่ายที่เน้นไปทางด้านงาน Studio โดยเฉพาะ ซึ่งในสายของทาง Equation เองนอกจากจะมีพวกหูฟังแล้ว ยังมี Product ที่เป็นไมค์อีกด้วย ว่ากันว่าเป็นไมค์ที่เสียงดีแต่ราคาไม่สูงอีกต่างหาก ส่วนคุณภาพจะเหมือนที่เค้าคุยหรือเปล่า คงต้องไปพิสูจน์กันเองครับ

แต่ที่เด่นที่สุดของทาง Equation ก็คงเป็นในส่วนของหูฟังซึ่งกำลังเป็นที่กล่าวขวัญกันอย่างมากในบรรดานักฟังเพลง เพราะเป็นหูฟังที่คุ้มค่าที่สุดกับเงินที่ต้องเสียไป บางคนที่เป็นเจ้าของหูฟังอย่าง Beyerdynamic DT880 เมื่อได้ตัว Equation RP-21 ไป ถึงกับต้องขาย DT880 แล้วให้เหตุผลว่า น้ำเสียงเหมือนๆกัน แต่ RP-21 คุ้มกว่า เพราะถูกกว่าเยอะมากมาย เลยตัดสินใจขาย DT880 ทิ้งอย่างไม่เหลือเยื่อใย ทำให้หลายๆคนพากันสงสัยว่า หูฟังตัวนี้มันดีขนาดนั้นเลยหรือ ทำไมถึงกลายเป็นกระแสอยู่ที่เมืองนอกได้ โชคดีที่ตอนนี้มีคนเอา Equation มาทำตลาดในไทยแล้วและยังให้ผมหยิบยืมแบบฟรีๆอีกด้วย ผมจึงมีโอกาสได้เอามา review ลงหนังสือให้ได้อ่านกัน ว่าแล้วเราก็มาเริ่มกันเลยดีกว่าครับ

มาดูงานภายอก

งานภายนอกของ Equation ก็ถือว่าเก็บงานได้ดีระดับนึงครับ ตัวเนื้อพลาสติกใช้เกรดค่อนข้างดี เท่าที่ลองขยับดึงๆดู รู้สึกว่าจะเหนียวดีมากครับ คิดว่าคงไม่แตกหักง่ายๆ ผมเคยเจอหูฟังอยู่รุ่นนึง งานภายนอกดูดีมากๆ แต่ใช้ไปได้แป๊ปเดียวก็หักคามือเลย ตัวนี้ดูจากเนื้อพลาสติกแล้วไม่เป็นแบบนั้นแน่นอนครับ

ตัวเลื่อนปรับระดับก็ทำได้นุ่มนวลดี ไม่แข็งเหมือนพวกหูฟังถูกๆ แต่การใช้งานระยะยาวยังไม่รู้นะครับว่าจะรูดหรือเปล่า แต่เท่าที่ลองปรับเล่นไปเล่นมาน่าจะใช้งานได้นานครับ ตัวสายเองก็ดูหนาและแข็งแรงครับ สายสามารถถอดได้ตามสไตล์ของหูฟังแบบ Monitor ทั่วไป ทำให้ไม่ต้องกังวลเรื่องสายขาด ตัว Housing เป็นสีส้มแบบสไตล์วัยรุ่นจ๋าเลยครับ ไม่รู้ว่าใช้งานใน Studio จะเป็นยังไง แต่น่าจะถูกใจวัยรุ่นครับ เสียอย่างเดียวตรงกล่องที่ Design ไม่สวย นอกเหนือถือว่าดีเกือบทั้งหมดละครับ

ตัว PAD เป็นแบบหนังเทียมหุ้มฟองน้ำ ดูแล้วน่าจะเปื่อยยากกว่า PAD ของหูฟังอย่าง Audio-Technica A900 แต่ว่า PAD ของ A900 จะให้ความนุ่มนิ่มที่ดีกว่า เพราะ PAD ของ Rp-21 จะให้ความรู้สึกหนึบและเด้งมากกว่า แถมขนาดยังครอบพอดิบพอดีกับหูเลยทีเดียว ทำให้ไม่มีส่วนไหนไปกดทับบริเวณใบเลยใส่ได้สบายๆ และฟังได้นานโดยไม่รู้สึกปวดหรือล้าแต่อย่างใด

มาว่ากันที่เรื่องของเสียง

ตัว Equation RP-21 จะให้มิติเสียงกลางที่ไม่ค่อยลึกเท่าไหร่ครับ เสียงจะไม่ค่อยลอยขึ้นไปด้านบนมาก แต่จะเด่นในส่วนที่ป็นเวทีเสียงหรือ soundstage เพรา soundstage จัดว่ากว้างใช้ได้เลยทีเดียว ลักษณะ มิติเลยจะออกเป็นรูปทรงวงรีแบบลูกรักบี้ แต่พวกเสียงร้องจะค่อนข้างเข้าใกล้เรามาหน่อยและตำแหน่งจะอยู่ด้านหลังหัวของเรามากกว่าจะเป็นด้านหน้า และชิ้นดนตรีหลายๆชิ้นที่หูฟังตัวอื่นจะไว้ด้านบนหน่อยๆ แต่ของ RP-21 จะเอาไว้ด้านหลังเราซะเป็นส่วนใหญ่

จุดเด่นของ RP-21 คือการแยกชิ้นดนตรีที่ทำได้ดีมากทีเดียว แม้เสียงของชิ้นดนตรีที่อยู่ไกลๆบางชิ้นจะบางไปหน่อย แต่การแยกแยะออกไปเป็นชิ้นๆทำได้ชัดเจนมาก แม้กระทั่งเพลงที่ขึ้นมาเร็วๆที่หูฟังส่วนใหญ่ไม่สามารถแยกชิ้นดนตรีออกมาได้ แต่ RP-21 กลับแยกแยะ ออกมาได้เป็นอย่างดีโดยไม่ต้องเพิ่งพาความสามารถของแอมป์ โดยเฉพาะช่วงการรัวกระเดื่องถี่ๆที่หูฟังส่วนใหญ่ไม่สามารถแยกออกได้ แต่ RP-21 แยกออกมาให้ได้ยินอย่างชัดเจนและเป็นจังหวะ ไม่ใช่แค่ได้ยินเฉยๆเหมือนหูฟังบางตัว ดังนั้นคนที่ชอบแกะเพลงน่าจะชอบหูฟังตัวนี้เป็นพิเศษ

เสียงสูงของ RP-21 ถือเป็นจุดที่ชัดเจนและเด่นนำย่านอื่นๆเลยทีเดียว จริงๆเสียงย่านสูงก็ถือเป็นเรื่องปรกติของหูฟังสไตล์แบบ Monitor ที่จะค่อนข้างชัดเป็นพิเศษ และชัดเจนกว่าย่านอื่นๆ เพราะเสียงสูงชัดๆจะช่วยเสริมให้กลางชัดไปด้วย เวลามิกซ์เสียงก็ทำได้ง่าย ตัว Rp-21 เองก็ให้เสียงที่ชัดแบบเดียวกัน

รายละเอียดย่านสูงเก็บได้ดีใช้ได้เลยครับ อาจจะได้แจกแจงออกเป็นเม็ดๆเท่าพวกหูฟังที่เป็น IEM ที่ใช้ Driver แบบ B-Armature แต่ก็ได้ครบถ้วนโดยไม่บางหรือหายไปเลย เห็นชัดๆแบบนี้ก็ต้องแลกกับความคมนิดหน่อย ถ้าใครที่ชอบหูฟังที่ให้เสียงที่พลิ้วหวานคงต้องไปหาหูฟังตัวอื่นแทน เพราะย่านสูงของ RP-21 จะให้เสียงที่ออกคมชัด ปลายย่านสูงจะไม่ได้พลิ้วหวานฟังเสนาะหู แต่ก็ไม่ได้แข็งจนกระทั่งฟังไม่ได้ เสียงสูงยังมีปลายเสียงที่ทอดตัวได้ดี แม้จะไปได้ไม่สุดแต่ก็ไม่ห้วนหายไป

จุดเด่นของย่านสูงนอกจากจะให้ความคมชัดแล้ว ข่วงหัวโน้ตหรือ Dynamic-Impact ก็ทำได้ดีมากๆ ทำให้เวลาชิ้นดนตรีที่เป็นพวกกีต้าร์ หรือ ตระกูล Crumble อย่าง ไฮแฮท หรือ แฉ จะได้ยินชัดเจน เด่น และดูเป็นธรรมชาติมากๆ โดยเฉพาะเสียงกีต้าร์ที่ได้ยินไลน์ของกีต้าร์ชัดเจนมากเลยทีเดียว เวลากรีดลงแต่ละครั้งจะรู้สึกถึงเส้นสายแต่ละเส้นได้ดีมากๆ เวลาฟังเพลงที่เน้นกีต้าร์โปร่งเลยจะฟังเพลินเป็นพิเศษ กระทั่งเสียงไฮแฮทก็ทำได้ดีมาก เสียงของไฮแฮทไม่มีอาการห้วนหายไปเลย เสียงที่เคาะไฮแฮทแล้วย้ายไปเคาะแฉก็ค่อนข้างไหลเลื่อนต่อเนื่องไม่มีจังหวะช่วงเสียงบางและหายไป เนื้อเสียงสูงถือว่าทำได้ดีเอามากๆ

เสียงกลางไม่ได้เน้นมวลมากมาย แต่กลางออกชัดเจนและค่อนข้าง Bright มากเลยทีเดียว การ Focus เสียงกลางก็ให้ความชัดเจนได้ดี เสียงร้องเองค่อนข้างเด่น เพราะ image เสียงร้องค่อนข้างใหญ่และได้ยินชัดเจน เนื้อเสียงก็แน่นดี ไม่กลวง แต่เสียงจะเข้ามาใกล้หัวเราหน่อย ตำแหน่งของเสียงร้องจะค่อนไปทางด้านหลังใกล้ๆช่วงคอ ทำให้เวลาฟังเพลงที่เป็นเสียงผู้หญิงร้องเพราะๆจะรู้สึกจั๊กกะจี้เหมือนมีสาวๆมาร้องเพลงอยู่ใกล้ๆเรา

เสียงกลองให้น้ำหนักที่ดีมากๆ โดยเฉพาะเสียงของสแนร์ที่ให้เสียงชัดใสมากๆ เวลาตีลงบนทอมแต่ละลูกก็ให้ตำแหน่งที่ดีมากๆ แถมยังรู้สึกถึงแรงกระแทกของไม้ที่หวดลงบนหนังหน้ากลองทั้งทอม และ Floor ทอม ได้ชัดเจน น่าเสียดายนิดหน่อยตรงที่ให้มวลน้อยไป ไม่งั้นน้ำหนักกลองจะมีความสมจริงยิ่งกว่านี้

และย่านเสียงต่ำอย่างเบสที่หลายๆคนชอบ ตัว RP-21 ก็ให้ได้ดีมากๆครับ ปรกติหูฟังแบบ Monitor หลายๆตัวจะไม่ค่อยเน้นเรื่องเบสเท่าไหร่ บางตัวไม่มีเบสออกมาเลยด้วยซ้ำ แต่ของ RP-21 กลับให้เสียงเบสที่ดีมาก ไม่บวมหรือเด่นล้ำน้ำหน้าเกินกว่าเสียงย่านอื่น เบสตัวนี้ค่อนข้างดีทีเดียว เพราะเป็นเบสที่ครบย่าน มีตั้งแต่ Upper Bass , Middle Bass ไปจนถึง Deep Bass เลย โดยเฉพาะ Upper Bass ที่ให้ impact เบสได้ชัดเจนดีมากๆ เบสกระแทกกระทั้นได้ดี แต่ไม่รุนแรงหรือดุเดือดจนทำให้มึนหัว แถมยังมีเนื้อเบสที่อยู่ในระดับที่ดี ทำให้รูปร่างเบสออกมาใช้ได้เลยทีเดียว ช่วง Middle Bass ก็แน่นดีมาก เบสเดินได้เด่นและชัดเจน ความลื่นไหลก็อยู่ในเกณฑ์ที่ดีเลยทีเดียว ช่วง Deep Bass เองก็ลงได้ลึกใช้ได้ ไม่มีอาการครางออกมาแม้แต่น้อย เบสโดยรวมถือว่าดีมาก การ Focus image ของเบสก็ถือว่าทำได้ดีทีเดียว

โดยรวมถือเป็นหูฟังที่ให้เสียงครบเครื่องและให้มวลไม่เยอะมาก โทนโดยรวมจะออก Bright และเด่นด้านย่านสูงกับเสียงเบส การแยกชิ้นดนตรีก็ทำได้ดีมาก soundstage ออกกว้างแต่มิติเสียงกลางไม่ลึกเท่าไหร่นัก งานประกอบก็ดูแข็งแรงดี แต่ Design จะออกวัยรุ่นไปนิดนึง ถ้าไม่คิดมากก็ถือเป็นหูฟังอีกตัวที่น่าใช้ ที่สำคัญยังขับได้ง่ายไม่ต้องเพิ่งพาแอมป์มาช่วยเพิ่มกำลังขับ ใครที่กำลังมองหา Fullsize มาใช้งานในราคาไม่สูงมาก แถมยังให้เสียงทีดี ก็มีตัวนี้แหละครับที่น่าสนใจ

Specifications:

Sensitivity : 100dB ±3dB (1mw @ 1kHz)
Frequency Response : 10Hz - 22kHz ±3dB
Transducer : 50mm Dynamic(Neodymium)
Impedance : 32 Ohms ( 15%)
Cable : Detachable – 3m (9.8'),(tangle resistant jacket)
Cup Type : Circum-Aural, (user replaceable cushions)
Style Type : Fully adjustable, head-strap, swivel cups (90º)
Weight : 350g (12.3oz.)

ราคา 4200 บาท

Review ลำโพงที่ใกล้เคียงความเป็น hi-end ในระดับราคาบ้านๆ

2009-06-23T11:08:00.007+07:00

บางคนอาจจะไม่คุ้นชื่อของ Microlab เท่าไหร่ แต่ถ้าเป็นคนที่ใช้ลำโพงคอมมานานจะรู้จักชื่อนี้กันดี เพราะ Microlab เป็นลำโพงจากประเทศจีนที่ได้ชื่อว่า คุ้มค่าเกินราคา เนื่องจากรุ่นถูกๆก็ให้เสียงที่ดีทีเดียว โดยเฉพาะรุ่นยอดฮิตอย่างตระกูล X3 ที่หลายๆคนถามหากัน เพราะให้เสียงที่ดี กำลังขับสูง แถมยังเปลี่ยนสายเล่นได้อีกด้วย ที่สำคัญ ราคาไม่แพง หลายๆคนเลยชอบรุ่นนี้กันเยอะ

เห็นว่ามาจากจีนแบบนี้ แต่ Microlab ก็ไม่ใช้บริษัทผลิตลำโพงธรรมดานะครับ เพราะหัวหน้าวิศวกรการผลิตลำโพงของ Microlab ก็คือ Peter Larsen ผู้ที่ออกแบบดอกลำโพงให้กับ VIFA , Scan-speak และ Dynaudio ครับ ดังนั้นดอกลำโพงของ Microlab ทุกตัวย่อมไม่ธรรมดาแน่นอนครับ

พอดีช่วงนี้เห็นคนมาถามหาลำโพงใช้กับเครื่องคอมกันหลายคน ผมก็เลยเกิดความสนใจที่จะลองจับลำโพงคอมมา review ดูบ้าง จริงๆเรื่องของเรื่องมันเกิดจากกระแสลำโพง Microlab ตัว SOLO นี่แหละครับ คือผมเห็นหลายๆคนซื้อมาใช้แล้วติดใจกันก็เลยสนใจว่ามันเป็นลำโพงแบบไหนคนถึงได้ชอบ ผมเลยลองติดต่อไปทางตัวแทนจำหน่ายดูเผื่อจะได้ตัว SOLO มาลอง test ฟังเล่นๆ ปรากฏว่า ลองไปลองมา ผมดันไปถูกใจตัวอื่นมากกว่าครับ เพราะด้วย Design และคุณภาพเสียงที่ผมรู้สึกว่า มันเหมาะกับการฟังเพลงมากกว่าตัว SOLO เยอะเลยครับ พูดง่ายๆว่า คุณภาพเสียงโดยรวมตัวนี้เหนือกว่า SOLO6C ครับ ตัวที่ผมว่ามาก็คือ

MICROLAB H-200

ซึ่งก็เป็นตัวที่จะจับมา review วันนี้แหละครับ

งานประกอบภายนอกของ H-200 ก็ ดูแล้วเรียบร้อยดีครับ เสียดายที่ลายไม้ด้านนอกเป็นคล้ายๆกับการเอาสติ๊กเกอร์ลายไม้มาหุ้ม ไม่ได้เป็นลายไม้ธรรมชาติแท้ๆ ทำให้ความขลังมันลดลงมาหน่อย แต่ การเก็บงานถือว่าทำได้ดีครับ ดูเนี้ยบใช้ได้ การล๊อคดอกติดกับตู้ก็ทำได้ดี น้ำหนักเองก็อยู่ในเกณฑ์ไม่ธรรมดา โดยเฉพาะตู้ซับถือว่าหนักใช้ได้ทีเดียว

ที่น่าสนใจก็ตรงตู้ซับนี่แหละครับ เพราะให้ขาตู้ซับแบบเป็น Spike มาให้ ลักษณะมันจะเป็นเหล็กก้านเรียวเล็ก ซึ่งเป็นขาที่ป้องกันอาการเสียงสั่นจากตู้เบสครับ จะช่วยให้ image ของเบสนั้นนิ่งขึ้นกว่าการใช้ขาธรรมดา หรือเป็นขารองแบบยางทั่วๆไป

ขนาดของตู้ซับอาจจะดูใหญ่ไปหน่อยสำหรับลำโพงคอมทั่วไป แต่การวางก็ไม่ได้เกะกะตรงไหนครับ เพราะเราควบคุมคุณภาพเสียงผ่านทางตัว Pre Control ที่ แยกออกมาต่างหากจากตัวซับ ทำให้เราสามารถเอาซับไปวางตำแหน่งอื่นได้โดยสะดวก ซึ่งส่วนใหญ่ก็คงจะอาศัยใต้โต๊ะ หรือไม่ก็ข้างโต๊ะนี่แหละครับ เพราะตู้ซับวางที่ไหนก็ได้ขอแค่จูนเบสให้ดีๆก็พอ ตัวหลักๆที่สำคัญก็คงเป็นลำโพงซ้ายขวานี่แหละครับที่ต้องขอตำแหน่งการวางดีๆ หน่อย เพราะลำโพงตัวนี้ค่อนข้างเด่นเรื่อง Focus Image มากๆ ดังนั้นถ้าเราวางเหลื่อม หรือวางตำแหน่งไม่ดี ตำแหน่งของเสียงและชิ้นดนตรีต่างๆมันจะเอนไปด้านใดด้านหนึ่งแทน และถ้าจะให้ดี ควรวางลำโพงให้ตำแหน่งของ Tweeter เสมอพอดีกับหูของเราด้วยนะครับ เพื่อการฟังเพลงจะได้ฟังตำแหน่งได้ถูกต้องที่สุดเท่าที่จะทำได้

มาดูกันที่เรื่องของเสียง

อย่างที่ผมเกริ่นไว้นิดหน่อยแล้วว่า ลำโพงตัวนี้จะเด่นเรื่อง Focus ชิ้นดนตรีเอามากๆ โดยเฉพาะเสียง Vocal ที่จะ Focus ได้เด่นชัดเลยทีเดียว และยังเป็นลำโพงที่ควรจะใช้ Soundcard ดีหน่อยเพื่อเรียกศักยภาพที่แท้จริงของมันออกมาครับ เพราะเท่าที่ผมลองกับ soundcard on board ผลที่ได้ยังไม่ประทับใจเท่าไหร่ จริงๆมันก็ใช้ได้อยู่ แต่ก็ยังสู้การต่อผ่าน DAC หรือผ่าน Soundcard ดีๆไม่ได้ ถ้าอยากได้ยินฟังความสามารถเต็มๆของลำโพงก็อาจจะต้องลงทุนนิดนึงครับ

การให้ soundstage ของลำโพงถือว่าทำได้ดีทีเดียว โดยเฉพาะการให้มิติด้านลึกที่ให้ความรู้สึกได้ใกล้เคียงกับลำโพงระดับ Hi-End ทำได้เลยทีเดียว ปรกติลำโพง PC ทั่วๆไป จากไม่ค่อยให้มิติด้านลึกเท่าไหร่ ส่วนใหญ่จะให้มาแบนๆเป็นหน้ากระดานมากกว่า โดยเฉพาะลำโพงราคาถูกๆทั่วไป ถ้าใครเคยใช้ลำโพงถูกๆมาก่อน พอเปลี่ยนเป็น H-200 จะเห็นความแตกต่างเรื่องมิติอย่างชัดเจนเลยทีเดียว ถ้าลองหลับตาแล้วฟังเพลงไปด้วย จะรู้สึกถึงความลึกที่ถอยเข้าไปในแนวหลัง ยิ่งถ้าวางใกล้ๆผ้าม่าน หรือกำแพง จะรู้สึกเหมือนว่าการบรรเลงเพลงไปเกิดอยู่ลึกเข้าไปในกำแพงเลยทีเดียว

จริงๆตัว H-200 ควรจะวางระยะให้ห่างจากกันพอสมควรนะครับ เพราะจะช่วยในเรื่องการสร้างมิติ และ soundstage ให้ดีมากยิ่งขึ้น ยกเว้นว่าเนื้อที่จำกัด ก็คงต้องพยายามวางให้ห่างจากกันที่สุดเท่าที่จะทำได้แล้วกันครับ

เสียงย่านกลางค่อนข้างเด่นเลยทีเดียว โดยเฉพาะในส่วนของ Vocal ที่จะให้เสียงที่เปิด ออกไปทางสด และสว่างแต่ไม่จัดจ้าน ฟังแล้วลื่นหู มวลเสียงไม่หนาเท่าไหร่ ทำให้เสียงร้องฟังดูชัดใส ไม่มีอาการขุ่นให้รู้สึกแต่อย่างใด เสียงกลองเองก็มีความหนักแน่น หัวโน้ตกระแทกกระทั้นลงมาได้ดี แต่ไม่หนักจนฟังดูโอเว่อร์ เสียงสแนร์เด่นชัดฟังง่าย สแนร์ค่อนข้างเป็นธรรมชาติมากๆ การ Focus Image เสียงค่อนข้างชัดเจน ทำให้ฟังง่ายว่าชิ้นดนตรีแต่ละชิ้นเล่นตำแหน่งไหน

เสียงเบสนุ่มนวล ช่วง Impact เบสให้แรงกระแทกที่ชัดเจน แต่ไม่กระแทกแรงจนรู้สึกว่าเบสแข็งกระด้าง ทำให้ฟังเบสได้สบายๆไม่อึดอัด ช่วง Middle เบสก็ได้ยินชัดเจน โดยเฉพาะเวลาที่มีจังหวะของการเล่นเบสตีคุ่ไปกับกระเดื่อง เราจะสามารถฟังออกได้อย่างง่ายดาย เพราะกระเดื่องกับเบสจะให้เสียงที่แยกออกจากกันอย่างเด็ดขาด ฟังแล้วลื่นหูเอามากๆ ช่วง deep เบสอาจจะน้อยไปหน่อย ต้องจูนส่วนที่เป็น sub เพื่อเพิ่ม deep เบสเข้ามาอีกหน่อยถึงจะกำลังดี แต่มวลของเบสโดยรวมจะน้อยกว่าลำโพงตัวถูกๆหน่อย เพราะลำโพงตัวนี้จะเน้นคุณภาพของแต่ละย่านมากกว่า ความเว่อร์ของพลังเบส เบสที่ให้มาจึงพอเหมาะพอเจาะกำลังดี ไม่บวม ไม่เยอะเกิน และนุ่มนวลฟังสบาย

เสียงสูงชัดใสและพลิ้วมากๆ ไม่มีอาการแหบกระด้าง และแบนแข็งเหมือนกับลำโพงถูกๆทั่วไป เรียกได้ว่า คุณภาพเสียงสูงอยุ่ในระดับที่ดีเลยทีเดียว หัวโน้ตของเสียงสูงก็มีความชัดเจน โดยเฉพาะช่วงที่มีกีต้าร์ขึ้นจะโดดเด่นเป็นพิเศษ สามารถรู้สึกถึงตำแหน่งของกีต้าร์ได้ชัดเจน นิ่ง และเห็นเป็นรูปเป็นร่าง แตกต่างจากลำโพงถูกๆทั่วไปที่จะเห็นเป็นกีต้าร์แบนๆ และไม่สามารถสัมผัสถึงตัวตนคนที่เล่นกีต้าร์ได้ การให้รายละเอียดเสียงสูงก็ทำได้ดีมากๆ เก็บรายละเอียดในครบทุกเม็ดเลยทีเดียว แต่ก็มีปัญหานิดหน่อยตรงช่วงเสียงสูงที่อยู่ไกลๆ ตัวลำโพงจะให้เสียงบางไปนิด โดยส่วนตัวผมคิดว่าน่าจะเป็นปัญหาจากตัวภาคขยายของตัว sub มากกว่า ถ้าเกิดต่อกับชุด Integrate Amp ดีๆ น่าจะรีดศักยภาพออกมาได้ดียิ่งกว่านี้อีก

เท่าที่ผมเอามาลองต่อกับ iPOD Classic ดู ก็ให้ผลเป็นที่น่าพอใจครับ เพราะโดยตัวลำโพงเองก็มีกำลังขับอยู่ที่ 108 watt RMS เลยทีเดียว เสียงที่ออกมาเลยให้คุณภาพที่ดีในระดับนึงเลยทีเดียว เหมาะสำหรับคนที่อยากเอาไปใช้กับ iPOD แค่มี DOCK ดีๆที่ชาร์ท iPOD ได้ซักตัว ก็โอเคแล้วครับ

แต่การต่อผ่าน PC ที่มี soundcard หรือ DAC ดีๆ ก็จะให้คุณภาพที่ดีกว่าอีก step นึงครับ

โดยรวมถือว่าเป็นลำโพงที่ให้เสียงดีมากๆอีกตัวนึงเลยทีเดียว จะเอามาใช้สำหรับฟังเพลงก็สบาย เอามาใช้ดูหนังก็ได้ แต่จริงๆถ้าจะดูหนัง ก็คงต้องมองรุ่น H-500 ที่เป็นตัว 5.1 แทนครับ จริงๆถ้าว่ากันตามตรง ผมว่าเสียงของ H-500 นี่ เหนือกว่า H-200 ซะอีกครับ แต่ราคาของ H-500 ก็สูงไปหน่อย แค่ H-200 นี่ก็ถือว่าเหลือกินแล้วละครับ ใครที่สนใจก็ไปลองหาฟังดูก่อนซื้อนะครับ ลองดูว่าชอบไม๊แล้วค่อยซื้อก็ยังไม่สาย ส่วนราคาเห็นว่าจะอยู่ที่ราวๆ 6 พันต้นๆครับ ซึ่งถ้าเทียบกับงานและเสียงที่ได้ ราคานี้ถือว่าคุ้มมากๆครับ ยืมมาแล้วไม่อยากจะคืนเลย ถ้าไม่ติดว่ามีโครงการจะลุย IEM อีกตัวนึง ก็อาจจะสอยมาเป็นของตัวเองเลยก็ได้ครับ :D

Specifications:

* Power Output: 36W x2 +72W RMS
* Frequency Response:
(Woofer) 20Hz-160Hz
(Satellite) 160Hz-30KHz
* Sensitivity Input: 300mV
* S/N Ratio: more than 92dB
* Separation: more than 50dB
* Driver Unit: (Woofer Driver) 6.5"
(Satellite Driver) 3.5" +3/4"
* Weight: 16KG

หูฟังแบบใหม่ที่ตามใจคนฟังเพลงจากทาง Radiopaq

2009-04-12T18:20:00.002+07:00

เคยรู้สึกสับสนบ้างไม๊ครับ โดยเฉพาะเวลาไปอ่าน review หลายๆที่ บ้างก็บอกว่าหูฟังตัวนี้เหมาะกับแนวเพลงแบบนั้น หูัฟังอย่างนั้นเหมาะกับแนวเพลงแบบนี้ อ่านไปอ่านมาก็เกิดสับสน ไม่รู้จะเลือกหูฟังให้เหมาะกับแนวเพลงที่เราชอบฟังยังไงดี แต่ตอนนี้ไม่ต้องสับสนอีกแล้วครับ เพราะทาง Radiopaq ได้ออกแบบหูฟัง In-ear รูปแบบใหม่ขึ้นมาโดยใช้ชื่อว่า Custom Tuned

ข้อแตกต่างของ Custom Tuned กับหูฟังทั่วไปนั้นอยู่ตรงที่ Custom Tunes จะแยกรูปแบบออกมาสี่แบบ ซึ่งเป็นการแยกตามรูปแบบของเสียง ไม่ได้แยกตามสีสันเหมือนหูฟังยี่ห้ออื่นๆ โดยจะแบ่งออกตามลักษณะของแนวเพลงหลักๆที่คนส่วนใหญ่ในท้องตลาดฟังกัน ซึ่งก็จะแยกออกเป็นรุ่น

- POP
- Rock
- Jazz
- Classical

แน่นอนว่า รูปแบบของเสียงก็เปลี่ยนไปเพื่อให้เหมาะกับแนวเพลง เช่น ของรุ่น Rock ก็จะให้เสียงโดยรวมออกหนาๆ และเบสแน่นๆ ส่วนตัว Jazz ก็จะเน้นเรื่องของ soundstage และตัว classical ก็จะเป็นเน้นเรื่องของ Detail เสียงกลาง และ Detail เสียงสูง ในขณะที่ POP จะเน้นส่วนของ Vocal และ Balance ของเสียงโดยรวม

สนนราคาของ Custom Tuned อยู่ที่ $86 เหรียญ ใครที่ำกำลังมองหาหูฟังแปลกๆใหม่ๆ ตัวนี้ก็น่าสนใจมากๆเลยทีเดียวครับ

หูฟัง Design เจ็บจากค่าย iFrogz กับ EarPollution

2009-04-12T17:40:00.004+07:00

นับเป็นยุคทองของหูฟังที่เน้น Design จริงๆ โดยเฉพาะช่วงหลังจากการเปิดตัวของ Skullcandy ที่ก่อให้เกิดกระแสแฟชั่น Headphone จนหลายๆคนพากันหลงใหลในตัว Design หูฟังมากกว่าที่เสียงเป็นหลัก หลายๆบริษัทเลยเริ่มหันมาปรับปรุงแก้ไขในเรื่อง Design ให้ถูกใจผู้บริโภคโดยเฉพาะวัยรุ่นมากยิ่งขึ้น

ล่าสุดบริษัท iFrogz ก็เปิดตัวหูฟังที่เน้น Design ให้เจ็บสุดแสบตรงใจวัยรุ่นยุค NextGen เป็นอย่างมาก โดยการเปิดตัวหูฟังรุ่นใหม่ๆของทางสาย EarPollustion ขึ้นมา ซึ่งก็เปิดตัวออกมาหลากหลายรุ่นให้ได้เลือกจับจองเป็นเจ้าของ โดยเริ่มกันที่สาย DJ ก็จะมี

- Billonare
- Silverspider
- MUNICH
- Hustle
- UNION

ตามด้วยหูฟังที่เน้น Design แบบ Return to Retro อย่างรุ่น

ThrowBax

ที่ให้ความรู้สึกย้อนยุคแบบมีเสน่ห์

และทีเด็ดอยู่ที่รุ่น Dervepipe และ Fallout ซึ่งเราจะสามารถออกแบบหูฟังได้เอง เป็นลักษณะ Custom Order โดยลูกค้าที่จะซื้อสามารถเลือกสีของตัวหูฟังได้ทุกจุดรวมไปถึงรูปแบบของเพลทที่เป็นฝาปิดด้านนอกของ Housing อีกด้วย แม้แต่ PAD เองก็ยังเลือกได้ว่าจะเอาเป็นสีแบบไหน หรือจะใช้เป็นแบบมีขนนุ่มๆก็ได้ ซึ่งทั้งหมดสามารถออกแบบเองผ่าน website และยังดูรูปแบบงาน Design ที่เราออกแบบได้แบบ Real Time ด้วย เรียกว่างานนี้ Skullcandy มีหนาวเนื้อแน่นอนครับ

สนราคาหูฟังแต่ละตัวก็ไม่ได้โหดร้ายมาก แม้แต่ตัว Custom เองก็ยังราคาอยู่ที่ 34.99 เหรียญเท่านั้น ใครที่กำลังมองหาหูฟังเจ็บๆไว้อวดเพื่อนๆก็เตรียมตัวรอได้เลยครับ เห็นว่ามีตัวแทนจำหน่ายในไทยแล้ว ก็มารอดูกันว่าทางนั้นจะทำตลาดแบบไหน

Klipsch เตรียมขนหูฟังราคาต่ำลงมาสู้ในตลาดระดับล่าง

2009-03-12T13:12:00.004+07:00

Klipsch ถือเป็นค่้ายที่พวกเล่นเครื่องเสียงระดับ Hi-End หรือ Mid-End รู้จักกันดี ช่วงหลังๆเองทาง Klipsch ก็ได้เปิดไลน์ในส่วนของหูฟังออกมากมายหลายรุ่น แต่ก็ยังไม่สามารถขึ้นแท่นสู่ความนิยมได้อย่างที่ตั้งหวังไว้ ทาง Klipsch เลยตัดสินใจเปลี่ยนเป้าหมายลงมาเล่นตลาดที่มีการซื้อขายมหาศาลอย่างตลาดล่างดูบ้าง โดยทาง Klipsch ก็เตรียมผลักดันหูฟัง IEM รุ่นใหม่ออกมาสองรุ่น นั่นก็คือ

Klipsch Image S2 และ Klipsch Image S4

ซึ่งตัว S2 จะตั้งราคาไว้ที่ $49 ในขณะที่ S4 จะตั้งราคาไว้ที่แค่ $79 เท่านั้น

ข้อแตกต่างระหว่างสองรุ่นคือ ตัว S4 จะมีขนาดของ Housing และท่้อนำเสียง ที่ใหญ่กว่าของ S2 เหตุผลเพราะตัว Driver ของ S4 เป็นแบบ Dual Magnet Micro Speaker ซึ่งจะเพิ่มในส่วนช่องว่างเพื่อเพิ่มแรงดันอากาศในการที่จะผลักให้ Diapham ของลำโพงทำงานได้สะดวกและดีมากยิ่งขึ้น

จุดแตกต่างอีกข้อก็คงเป็นส่วนท่อนำเสียงที่ของตัว S2 จะเป็นแบบตรง แต่ของ S4 จะเป็นแบบหักมุม

ทั้งสองตัวทาง Klipsch เองได้เคลมไว้ว่า เสียงจะเหนือกว่าหูฟังในระดับราคาใกล้ๆกันอย่างแ่น่นอน โดยตัว S4 จะเ้น้นไปที่เสียงกลมกล่อมแบบ Overall ในขณะที่ทางตัว S2 จะเป็นหูฟังที่เน้นพลังเบสแต่มีคุณภาพสูง ซึ่งทั้งสองตัวก็มีแผนจะวางตลาดช่วงราวๆเดือน เมษายน - กรกฎาคมปีนี้

Review หูฟังพลังเบสสุดเยี่ยมกับ Monster Turbine

2009-03-10T17:07:00.009+07:00

เห็นกล่องของ Monster Turbine ครั้งแรกผมถึงกับตกใจเลยครับ เพราะกล่องดูหรูหราเอามากๆ ตัวหูฟังเองก็ Design ได้สวยมากๆ วัสดุที่ใช้ก็ดูดีมากเป็นอลูมีเนียมที่หนักพอตัว แถมการเก็บรายละเอียดแต่ละส่วนก็ทำได้เนี้ยบและดูดีทั้งหมด กระทั่ง Pounching ก็ ดูดีไปด้วย เสียอย่างเดียวตรงช่วงวงสีที่แสดงว่าอันไหนเป็นข้างซ้าย อันไหนเป็นข้างขวา มันดูวงเล็กไปนิดจนไม่ค่อยเด่น เล่นเอาผมหาไม่เจอว่าซ้ายขวาอยู่ไหนตั้งหลายวัน เพิ่งจะมาถึงบางอ้อเมื่อไม่กี่วันมานี้เองครับ ปรกติผมต้องส่องดูด้านใต้หูฟังเอา เพราะมันจะมีเขียน L กับ R ไว้ กว่าจะรู้ว่าเค้าทำสีเป็นสัญลักษณ์ไว้ให้แล้วก็ตอนที่กำลังจะ review นี่แหละครับ ( น่าอายจัง )

ในตอนแรกที่ผมได้ยินชื่อว่ามาจากค่าย “Monster” ทีเด่นเรื่องทำสายที่ให้เสียงหนาๆ ทำให้ผมคิดว่า Monster Turbine ไม่ น่าจะให้ย่านสูงได้ดี เพราะเทียบเอากับหูฟังจากค่ายอื่นๆที่เด่นเรื่องเบส ก็มักจะไปเด่นเรื่องย่านสูง แต่พอได้ฟังปั๊บ ก็ต้องเปลี่ยนความคิดทันที เพราะตัว Monster Turbine ให้เสียงย่านสูงได้ดีผิดกับที่คิดไว้มากเลยทีเดียวครับ

เสียงสูงของ Monster Turbine ชัดเจนและเป็นประกายดีมากๆ แม้จะไม่เท่าพวกหูฟังแบบ Balance Armature ก็ตาม แต่ Driver แบบ Dynamic เน้นเบส ทว่ายังรักษาคุณภาพย่านสูงได้ดีขนาดนี้ถือว่าหาได้ยากทีเดียวครับ จุดเด่นในส่วนย่านเสียงสูงของ Monster Turbine คือตรงส่วนของหัวโน้ต หรือ Dynamic-Impact ที่ ให้ความชัดเจนได้ดีมากๆ ดังนั้นเสียงย่านสูงจะให้ความชัดเจนและน้ำหนักที่ดี โดยเฉพาะไลน์กีต้าร์ที่เวลากรีดลงแต่ละครั้งก็จะได้ยินเสียงชัดและรับรู้ถึง ตัวตนของกีต้าร์ได้ดีเอามากๆ กีต้าร์ทั้งพลิ้ว เป็นตัวเป็นตน ไม่มีเสียงจัดจ้านให้ระคายหู เสียดายนิดนึงตรงย่านสูงยังขึ้นได้ไม่สุด แต่ก็ถือว่าคุณภาพเหนือกว่าหูฟังหลายๆตัวเลยทีเดียวครับ โดยเฉพาะหูฟังในระดับราคาใกล้ๆกัน

เสียงตระกูลไฮแฮทและแฉเองก็มีความชัดเจนอยู่ในขั้นดีมากๆทีเดียว โดยเฉพาะการให้รายละเอียดของแฉที่ปรกติเป็นข้อด้อยของพวก Driver แบบ Dynamic ที่เป็นสายเน้นเบสเป็นหลัก เพราะพวกนี้มักจะให้เสียงแฉที่ติดขุ่น บ้างก็บาง ฟังแล้วรู้สึกเหมือนแฉไม่ค่อยออก แต่ตัว Monster Turbine ให้เสียงแฉได้ชัดเจนเอามากๆ แม้จะเก็บรายละเอียดได้ไม่เท่ากับ UE Triple.fi 10 pro แต่ ก็ไม่ด้อยกว่าหูฟังตัวอื่นๆในระดับสูงๆแน่นอนครับ แถมจังหวะของไฮแฮทก็มีความชัดเจนมาก ฟังแล้วรับรู้ถึงน้ำหนักที่แตกต่างระหว่างแฉและไฮแฮทได้สบายๆ แถมหูฟังยังแยกชิ้นดนตรีได้ดีอีก ทำให้ได้ยินเสียงแฉในแต่ละใบได้อย่างชัดเจน ไม่มาปะกันจนฟังไม่รู้เรื่องแม้แต่นิดเดียวครับ

เสียงกลางของ Monster Turbine จะไม่ได้เน้นมวลเยอะมากมาย แต่เน้นขนาด image ที่ใหญ่ ผมว่าใหญ่ใกล้เคียงกับพวก Full-size บางรุ่นด้วยซ้ำครับ แต่ด้วยความที่ขนาดใหญ่ ทำให้รูปร่าง image จะดูไม่สมส่วนเท่าไหร่ โดยเฉพาะพวกเสียงร้อง ทำให้ image ของ เสียงร้องเลยจะออกเป็นแบบวงรีเล็กน้อย แต่เนื้อของเสียงดีมากทีเดียวครับ ไม่ได้กลวงเหมือนหูฟังหลายๆตัว สไตล์เสียงร้องจะออกติดขุ่นเล็กน้อย แต่ได้ย่านสูงมาช่วยชดเชยทำให้มันไม่รู้สึกขุ่นมาก เสียง Vocal ก็เลยชัดเจน และออกโทนติดนุ่มหน่อยนึง คนที่ฟังเพลงแล้วไม่ชอบเสียงย่านสูงจัดๆที่กัดหูน่าจะฟังตัวนี้ได้ไม่ยากครับ

ที่ชอบอยู่อย่างคือเวลาฟังเพลงที่ Vocal เด่นๆ แล้วมีเสียงผู้หญิงร้องเป็นหลัก เสียงกลับไม่ขุ่นมากครับ กลับกลายเป็นเสียงออกชัดใสและชัดเจนมากๆ แถมยังออกโทนหวานๆใสๆด้วยซ้ำครับ การ Focus ของ image เสียง ร้องก็ทำได้ดีครับ มีความเป็นตนชัดเจนและอยากตัวโดดเด่นแบบได้ยินชัดเจนทีเดียว ในขณะที่เวลาฟังเสียงนักร้องชายที่โทนออกทางลงต่ำๆก็ให้ความรู้สึกถึงย่าน ต่ำๆได้ดีแบบไม่มีปัญหาครับ เป็นหูฟังที่ครบเครื่องอย่างน่าแปลกทีเดียว

เสียงกลองเองก็ค่อนข้างเด่นเอามากๆครับ impact ของกลองจัดได้ว่าดีมากๆครับ น้ำหนักที่ลงมีความชัดเจนเวลาไม้กระแทกลงบนหนังหน้ากลอง ปลายเสียงก็ยังทอดตัวต่อโดยไม่มีอาการห้วน หรือ “แป้ก” เหมือนกับ Shure E4C ด้วยครับ เนื้อของเสียงจะออกหนาๆหน่อย ทำให้เสียงสแนร์เลยดูหนาไปด้วย จะรู้สึกเลยว่าสแนร์มันจะไม่ใสมาก ออกแนวแน่นๆมากกว่า

เสียง เบสถือว่าเป็นเสียงที่เด่นที่สุดสำหรับหูฟังตัวนี้ทีเดียว เพราะเบสมีความแน่น ชัดเจน แถมยังให้ปริมาณที่ค่อนข้างเยอะเอามากๆด้วย เบสให้รูปร่างที่ดีเอามากๆ และยังเก็บรายละเอียดได้ดี ช่วงที่เด่นๆจะเป็นช่วง impact เบส และช่วงของ Deep เบส ที่ทั้งกระแทกกระทั้นได้ดี และลงได้ลึก ตัว Middle เบส ให้น้ำหนักที่ชัดเจนและปริมาณเนื้อเยอะเอามากๆ เบสถ่ายทอดได้ดีต่อเนื่องไม่มีอาการเก็บตัวเร็วแม้แต่อย่างใด การถ่ายน้ำหนักจากหนักไปเบา โดยเฉพาะช่วงที่เบสกระแทกเข้ามา และค่อยๆผ่อนจางหายไป ก่อนที่ลูกใหม่จะพุ่งกระแทกอีกครั้งนั้น ทำได้ดีมากๆ มีการไล่จากหนักไปเบาได้ชัดเจน ไม่มีอาการเนื้อเบสกลวงหายไประหว่างที่เบสผ่อนตัวเลยแม้แต่นิดเดียว แต่เนื้อเบสช่วง Middle อาจจะยังไม่แน่นและเดินได้ลื่นไหลเท่ากับของ Shure SE530 และ Shure E5C นะครับ นอกนั้นไม่ด้อยกว่าแน่นอน

ที่น่าประทับใจมากๆคือเบสไม่กวนเสียงกลางเลยทั้งๆที่ขนาด image เบสก็ไม่ใช่น้อยๆ แถมยังให้รายละเอียดได้ชัดเจนมากๆ ส่วนที่เป็นเสียง Drum Bass เวลามือกลองเหยียบลงบนกระเดื่องแต่ละครั้ง เสียงจะให้น้ำหนักที่แตกต่างกับกีต้าร์เบสที่มือเบสคอยสไลด์ไล่ตามจังหวะของ Drum Bass อย่าง ชัดเจน โดยเฉพาะเวลาเจอเพลงที่มีช่วงลงกระเดื่อง กับช่วงที่มือเบสเดินเบสตามจังหวะกระเดื่อง เสียงจะแตกต่างกันแบบรู้ได้เลยครับว่า ช่วงนี้เป็นช่วงที่เบสกำลังไหลตามกระเดื่อง ส่วนช่วงนี้เป็นช่วง kick Drum Bass แบบ เปล่าๆ ในขณะที่เสียงพวกนี้ถ้าไปฟังกับหูฟังรุ่นอื่นๆ แทบจะแยกเสียงของกระเดื่องกับกีต้าร์เบสไม่ออกเลยทีเดียว ทั้งๆที่ปริมาณเบสใกล้ๆกับของ Monster Turbine เอามากๆ แต่คุณภาพยังถือว่าห่างกับเยอะพอสมควร

เห็นชมขนาดนี้แต่ตอนแกะกล่องออกมาใหม่ๆนี่ เบสบวมมากครับ โดยเฉพาะช่วง Middle เบสที่มีเสียงปลายเบสครางออกมาตลอดเวลา ต้อง burn ถึง 200 ชั่วโมง ทีเดียวครับ อาการเบสครางถึงจะหายและกลายเป็นเบสที่มีคุณภาพดีเอามากๆ ข้อเสียมีอย่างเดียวคือ ขนาดของเบสไม่ค่อยสัมพันธ์กับขนาด image ของพวก Vocal เท่าไหร่ ไม่เหมือนตัว HD650 ของ Sennheiser ที่ตัวนั้นจะให้ Balance ของ image ใน แต่ละชิ้นดนตรีได้ดีกว่า พอเสียงเบสมันดูใหญ่กว่าเสียงร้อง ก็ทำให้เบสตัวนี้ค่อนข้างจะเด่นล้ำกว่าทุกๆย่านครับ บางคนเลยอาจจะไม่ค่อยชอบเท่าไหร่ เพราะให้ความรู้สึกเหมือนว่าเบสมันเยอะเกินไป แต่ถ้าฟังไม่ดังมาก หรือฟังดีๆจะรู้สึกว่าน้ำหนักมันกำลังดีอยู่แล้ว ติดที่ขนาดมันใหญ่ไปหน่อยเท่านั้นเอง ถ้าเราขนาด image ของเบสได้ ตัวนี้จะลงตัวสุดๆเลยครับ

มิติโดยรวมของ Monster Turbine อาจจะไม่ได้ให้ Soundstage ที่กว้างสุดกู่เหมือน Super.fi 5 pro และไม่ได้มิติเสียงกลางที่ลึกเหมือน SE530 แต่ Style การให้มิติจะคล้ายๆไปทาง Shure E5C เอามากๆครับ เพราะจะเน้นออกทางด้านข้างมากกว่าขึ้นไปด้านบน soundstage ถือว่ากว้างและอยู่ในเกณฑ์ที่ดีทีเดียว แต่ด้วยขนาด image ของเสียงร้องและ เบสที่ใหญ่หน่อย ทำให้รู้สึกว่ามิติเสียงกลางจะไม่ค่อยลึกเท่าไหร่ จุด เด่นของตัวนี้จะอยู่ที่การแยกชิ้นดนตรีที่วางแยกออกจากกันได้ดีมากๆ ค่อนข้างเป็นเอกเทศด้วยครับ ชิ้นดนตรีนี่ไม่มีมาปนกันให้น่ารำคาญเลย การแยกชิ้นดนตรีหลายๆชิ้นจะลึกเข้าไปเป็น 3 มิติ ด้วยซ้ำครับ โดยเฉพาะพวกกลองที่อัดมาดีๆ และวางตำแหน่งไว้ดีๆ จะรู้สึกถึงตำแหน่งกลองในแต่ละส่วนเลยครับ ทั้งตำแหน่งของทอม แฉ และไฮแฮท ที่ค่อนข้างจะให้ความชัดเจนในเรื่องนี้ที่สุด ข้อเสียอย่างแรกคือ โทนโดยรวมจะออก Dark หน่อยๆ คนที่ชอบเสียงแบบโปร่งโล่งสบายอาจจะไม่ชอบเท่าไหร่ อีกอย่างคือเวลาที่ชิ้นดนตรีขึ้นมาเยอะๆมาก เสียงพวกกลองมักจะโดนกลืนเป็นบางช่วงครับ แต่ก็เล็กน้อยกว่าของ Denon C551 ที่ทางนั้นโดนกลืนหายไปแบบฟังไม่รู้เรื่องเลย เพราะของ Monster Turbine ยัง พอได้ยินบ้าง แต่ย่านอื่นไม่มีปัญหาครับ โดยเฉพาะไฮแฮเวลาเคาะรัวๆ แม้จะมีชิ้นดนตรีเยอะๆก็โดดขึ้นมาเด่นแบบไม่กลมกลืนไปกับเสียงใดๆง่ายครับ การแยกชิ้นดนตรีโดยรวมเลยจัดได้ว่าดีมากสำหรับหูฟัง In-ear แบบ Dynamic

ถ้าใครกำลังหาหูฟังที่ให้เสียงครบๆเครื่องและเด่นในเรื่องเบสโดยเฉพาะ สามารถฟังได้หลากแนว แถมราคาไม่โดดเว่อร์จนเกินกว่าจะซื้อมาเป็นเจ้าของได้ ตัว Monster Turbine ก็น่าจะเก็บไว้เป็นอีกหนึ่งตัวเลือกเลยทีเดียว

~หอมกายสบายหู กับ แนวใหม่ของน้ำหอมที่แถมลำโพง MP3 ~

2009-02-20T04:02:00.002+07:00

เป็นรูปแบบ Promotion แปลกใหม่ไม่ซ้ำใครและค่อนข้างเข้าใจตลาดวัยรุ่นเอามากๆเลยทีเดียวสำหรับค่ายน้ำหอมชื่อดังอย่าง CK โดยการเปิด Campaign ใหม่ภายใต้สโลแกนว่า " We are One" ที่จะเริ่มต้นในเดือนมีนาคมที่จะถึงนี้ ซึ่งทาง CK ก็ประเดิมสินค้าภายใต้แนวคิดตัวแรกอย่าง CK One และ CK Be โดยจับเอาทั้งคู่มาเปลี่ยน Package ให้ดูทันสมัยขึ้น และแถมเพิ่มเอาลำโพง MP3 ไว้ที่ด้านใต้ฐานของ Package อีกด้วย ซึ่งสินค้าดังกล่าวจะเป็นรุ่น 100ml Limited-Edition โดยจะวางจำหน่ายที่ราคา $50 เท่านั้น... เห็นแล้วเกิดกิเลสเลยครับ ทั้งๆที่ของเก่าที่บ้านก็ยังใช้ไม่หมดเลย

RAmos T9 iMovie 2 วางตลาดแล้ว !!

2009-02-20T03:55:00.003+07:00

ในที่สุด Mp3 Player ที่มาพร้อมการดูหนังแบบ Hi-Def ก็ได้ฤกษ์วางตลาดเสียที ด้วยคุณภาพจอแบบ 800X480 ของ T9 ที่ต่อยอดความสำเร็จมาจาก T8 iMovie พร้อมด้วย body ที่ทำจากอลูมิเนียม แถมยังใช้หน้าจอแบบ Touchscreen ขนาด 4.3 นิ้วด้วย ทำให้มันกลายเป็น Player ที่น่าสนใจอีกตัวนึงทีเดียว ในตอนนี้ยังมีความจุที่ขนาดเดียว คือ 16gb ยังไม่แน่ว่าจะมีความจุอื่นออกมาเพิ่มในภายหลังหรือเปล่า แต่ราคาตัว 16gb จะอยู่ที่ $132 หรือ 4,750 บาทเท่านั้น ก็เป็นอีกตัวที่น่าจับตามองมากๆเลยทีเดียว

<< หูฟังแปลกๆใหม่ๆที่กำลังถูกจับตามอง และ เป็นกระแสในปัจจุบัน >>

2009-02-17T22:52:00.009+07:00

ช่วงนี้ผมเห็นกระแสหูฟังในเมืองไทยวนไปวนมาไม่กี่ Brand ไม่กี่ยี่ห้อ ดังนั้น เรามาเปิดโลกกว้างสัมผัสหูฟังที่อยูในกระแสและกำลังได้รับการจับตามองจาก เมืองนอกเมืองนากันบ้างดีกว่า ดังนั้น วันนี้ผมเลยถือโอกาสหยิบเอาข้อมูลแปลกๆใหม่ๆมานำเสนอนอกเหนือจาก review กันบ้างนะครับ

ผมจะคัด เฉพาะหูฟังที่คนไทยยังไม่ได้ให้ความสนใจนะครับ ซึ่งมันมีหลายตัวมากๆ โดยเฉพาะพวกตระกูล Killer ทั้งหลายที่ราคาไม่แพง และจับต้องได้ไม่ยาก

เรามาไล่กันไปทีละตัว โดยเริ่มจากทางฟากของ Fuil-size ก่อนดีกว่า

JVC HARX700 และ JVC HARX900

หูฟังทางค่าย JVC ปรกติก็ค่อนข้างจะเงียบทั้งในบ้านเราและที่เมืองนอก ซึ่งรุ่น top ของยี่ห้อนี้เป็นตัว DX1000 ซึ่งก็ทำชื่อเสียงไว้ได้ดีมากๆ แต่รุ่นน้องๆกลับทำให้ดีไม่ได้ซักที

พอ เปลี่ยน Generation มาเป็นตัว HARX700 และ 900 กลับเริ่มมีคนให้ความสนใจอย่างน่าแปลกใจ ส่วนนึงอาจจะเพราะรูปร่างกับราคาที่ได้ใจเอามากๆก็ได้

เป็นหูฟังที่เมืองไทยหาซื้อได้ยาก และหาลองฟังได้ยาก ทำให้คนไทยน้อยคนที่จะได้ยลเสียงของค่ายนี้

<< ทำไมถึงน่าสนใจ >>

เพราะหูฟังตัวนี้ มันได้ชื่อว่าเป็น ลูกพี่ลูกน้องของ ATH A900 น่ะสิครับ แต่เป็นลูกพี่ลูกน้องที่ออกพันธุ์ทางหน่อย เพราะมันให้เบสที่เยอะกว่า A900 ครับ

ส่วน Signature อื่นๆ ถือได้ว่าใกล้เคียงกับ A900 มากๆ แถมคุณภาพงานประกอบโดยรวมก็จัดอยู่ในระดับที่ดีเลยทีเดียว และกระแสของคนที่ซื้อไปใช้

ก็ อยู่ในทิศทางที่ดีมากๆ ส่วนใหญ่ Comment ว่าดีทั้งนั้น ดังนั้น ตัว JVC จึงถือว่าเป็นหูฟัง Full-size อีกตัวที่น่าสนใจมากๆเลยทีเดียว

ที่สำคัญ ราคาค่าตัวของมัน อยู่ที่ $32.56 หรือ 1,173 บาท เท่านั้น สำหรับรุ่น HARX700 และ

$54.66 หรือ 1,968 บาท สำหรับรุ่น HARX900

ข้อ แตกต่างระหว่างสองรุ่นนี้คือ

HARX700 จะเป็น Close Type และมี PAD แบบเดียวกันกับของ ATH A900 และ Headband เป็นแบบผ้าบุนวม ในขณะที่

HARX900 จะเป็น Semi Open และใช้ PAD แบบหนังคุณภาพดีขึ้นมาอีก แถมตรง Headband ยังเป็นหนังอีกด้วย

=============================

Equation RP-21

จริงๆ เป็นหูฟังที่อยู่ในกระแสซักประมาณ 2 ปีที่แล้ว ในเมืองไทยคงไม่ค่อยมีใครรู้จักหรือคุ้นหูเท่าไหร่ เพราะค่ายนี้ไม่ค่อยเน้นเรื่องการโปรโมท

สมัย ก่อนผมไม่เคยเห็นมีคนเอามาขาย แต่ปัจจุบันเห็นมีร้านนำมาขายบ้างแล้ว แต่ราคาสูงไปนิด โดยอยู่ที่ 4200 บาท ในขณะที่ Amazon ขาย 99 เหรียญ หรือ 3600 บาท ( ก็แพงกว่ากันไม่มานิ )

<< ทำไมถึงน่าสนใจ >>

เพราะหูฟังตัวนี้ค่อนข้างได้รับการตอบรับอย่างมหาศาลในฐานะของ Beyerdynamic Killer ถ้าผมจำไม่ผิดรู้สึกรุ่นที่โดน Killer จะเป็น DT880 นะครับ เห็นว่าคนที่มี DT880 บางคน

ขาย beyer ทิ้งเพื่อมาซื้อตัวนี้แทน เพราะราคามันถูกกว่า แต่ให้คุณภาพเสียงที่ไม่ด้อยกว่ากัน... แต่โดยส่วนตัวผมยังไม่เคยลองฟังนะ เคยจะซื้อเหมือนกันแต่โดนฝรั่งเบี้ยวซะก่อน เลยอด

ด้วย ความหูฟังสำหรับงาน Studio สายมันเลยถอดเล่นได้ แต่ด้วย Design ที่ไม่ค่อยจะดูเป็นมืออาชีพเท่าไหร่ ปัจจุบันผมเลยไม่ค่อยเห็นคนซื้อมาใช้ จะเห็นก็แต่คนใน head-fi ซื้อมาฟังเพลงละครับ

=====================

M-Audio Q40

หลายๆ คนอาจจะเคยเห็นยี่ห้อนี้ในรูปแบบของหูฟังจากทาง UE เพราะเป็นคนที่จ้าง UE ผลิตหูฟัง In-ear ให้ แล้วเอา logo ของตัวเองแปะลงไป ซึ่งในเมืองไทยเอง

ก็ มีหูฟัง In-ear ของเจ้านี้มาขายหลายรุ่นเลยทีเดียว ส่วนตัว Full-size เอง ก็มีร้านเอามาขายเหมือนกันนะครับ โดยเฉพาะรุ่นนี้ แต่ราคาจะโหดหน่อย โดยจะพุ่งไปถึง 7500 บาท

ในขณะที่ราคาเมืองนอกอยู่ที่ราวๆ 4750 บาทเท่านั้นเอง เมืองไทยแพงกว่าจมหูเลย

>> ทำไมถึงน่าสนใจ <<

เพราะเป็นหูฟังที่รูปร่างทำออกมาดูดีมาๆ และ review ก็บอกไปในทางที่ดี เป็นหูฟังที่เด่นในย่านสูงและต่ำ คือ สูงดีกรุ๊งกริ๊ง และให้เบสที่ดีด้วย หลายๆคนที่มองหาหูฟังในระดับ

ไม่เกิน $200 ก็มักจะได้รับการแนะนำให้มองดูตัวนี้ด้วย แต่กระแสก็ยังไม่แรงเท่า RP-21 ครับ เพราะคนจะเทความสนใจไปทางนั้นเยอะกว่า ตัวนี้โดยส่วนตัวผมค่อนข้างจะชอบงาน Design มากกว่าครับ

เรื่องเสียงก็ยังไม่เคยได้ลองเช่นเคย

=================

Phiaton

เป็นหูฟังที่ประกาศวางตลาดล่วงหน้าอยู่พักใหญ่ๆ และก็ค่อนข้างเป็นที่ฮือฮาเนื่องจากเป็นหูฟังที่หน้าตาดีมากๆ แต่พอวันออกจริงๆกลับเงียบนิ่งจนไม่มีใครรู้เรื่อง

ปัจจุบัน หูฟังนี้ก็วางตลาดกันเป็นที่เรียบร้อยแล้ว เมืองไทยผมยังไม่เห็นมีใครเอาเข้ามาขายนะครับ เพราะค่าตัวมันก็ค่อนข้างสูงพอสมควร แต่ด้วยการใช้ Housing ที่ทำจากเคฟล่าร์ กับ Housing ที่หุ้มหนังลายจระเข้ ( ไม่รู้จระเข้แท้ป่าว )

ทำให้มันดูเป็นหูฟังที่สมราคาดีครับ ( จริงๆมันก็ไม่ถึงกับแพงโอเว่อร์นะครับ เพราะรุ่นถูกสุด ราคาอยู่ที่ราวๆ 7200 บาท เป็นตัวเคฟล่าร์นะครับ ส่วนแพงสุดที่เป็นหุ้มหนัง ก็อยู่ที่ราวๆ 10700 บาท ครับ )

<< ความน่าสนใจ >>

อันดับแรกเลยคือมันสวยครับ บางทีความสวยมันก็ทำให้เรารู้สึกว่าเสียงมันดีได้เช่นกัน :-D แต่จริงๆมี review หลุดออกมาบ้างแล้วครับ ส่วนใหญ่ก็ค่อนข้างชมว่าเสียงดีทีเดียว แต่ออก dark นิดหน่อยเท่านั้นเอง

อีกอย่างคือ Phiaton เป็น Brand Hi-end ของทางค่าย Cryesn นะครับ ซึ่งเป็นอดีตมือปืนที่รับจ้างทำหูฟังให้ iRiver มาก่อน และเคยมี Product ที่เหมือนกับ Creative EP880 กับ Audio-Technica ( ลืมรุ่น ) ออกมาด้วย

ทำให้หลายๆคนคิดว่าน่าจะเป็นมือปืนรับจ้างผลิตให้กับทั้ง Creative และ audio-technica ด้วย... ดังนั้นทำให้ Phiaton มันเลยดูน่าสนใจขึ้นมาทันทีครับ ..

====================

ตัดข้ามมาทางฝากของ IN-Ear กันบ้างนะครับ

====================

Phonak Audeo

ปรกติแล้ว Phonak เป็นบริษัทที่ผลิตเครื่องช่วยฟังเพียงอย่างเดียว แต่ การทำเครื่องช่วยฟังล้วนๆมันดูน่าเบื่อ ทางบริษัทเลยเจริญรอยตามเส้นทางของทาง Westone ดูบ้าง เพราะจุดเริ่มต้นเหมือนกันเป๊ะเลย

ดัง นั้บ ทาง Phonak จึงปล่อยหูฟัง In-ear สำหรับฟังเพลงเป็นตัวแรกในชื่อของ Phonak Audeo โดยจะออกมาทางแบบรุ่นมีไมค์ และไม่มีไมค์ ให้ได้เลือกนำไปใช้งานกัน ถ้าจำไม่ผิด รู้สึกคุณ ped จะเอา

รายละเอียดของหูฟังตัวนี้มาให้ดูทีนึงแล้ว

<< ความน่าสนใจ >>

มันมาน่าสนใจตรงที่ คุณภาพงานและของแถมใน set ที่ทำออกมาได้ดีมากๆ ที่สำคัญ กำลังเป็นหูฟังในกระแสที่คนใน head-fi เริ่มให้ความสนใจอีกตัวด้วยครับ เพราะมีกระแสบอกกันมาว่า

มัน เหมือน ER4P ที่ให้เบสที่ดีกว่า แต่ราคาถูกกว่า เพราะราคาอยู่ที่ 5000 บาทถ้วน สำหรับตัวไม่มีไมค์ แต่ถ้าเอาไมค์ด้วย ต้องเพิ่มอีก 700 เป็น 5700 บาท ครับ

สิ่งที่ดีมากๆของมันคือลูกเล่นการเปลี่ยน Filter แล้วทำให้คุณภาพของเสียงเปลี่ยนได้ครับ คล้ายๆกับของ Sleek แต่งานประกอบเหนือกว่ากันเยอะเลย โดยรวมจัดว่าน่าซื้อและน่าสนใจมากครับ

======================

Jbuds J2

ค่ายน้องใหม่ที่เพิ่งกระโดดเข้ามาในวงการอย่าง Jlab ถือว่าเป็นอีกค่ายที่มาสร้างสีสันให้กับวงการหูฟังเป็นอย่างมาก เพราะหูฟังตัวเริ่มแรกของค่ายนี้อย่าง J2 ก็มาพร้อมกับสีสันแสบทรวงหลายหลากสี

เล่น เอาบางสีผมไม่ค่อยจะกล้าใช้เท่าไหร่ เนื่องจากมันแปลกเกินไป เกินกว่าจะกล้าใช้ครับ :D นอกเหนือจากการผลิตหูฟังแล้ว ทางบริษัท JLab ยังทำ Pounching สำหรับใส่หูฟัง ( แสดงว่าไม่แถม )

และ Pounching สำหรับใส่ iPOD อีกด้วย แถมยังมีลำโพงพกพาอย่าง Mini Blaster ( สำหรับ iPOD ) และ B-Flex ( สำหรับ iPOD และ Notebook ) อีกต่างหาก

<< ความน่าสนใจ >>

มันน่าสนใจตรงที่ราคามันถูกมากๆครับ ตัวแพงสุดอย่างสีดำจุกดำ ราคายังอยู่ที่แค่ 1200 บาทเท่านั้นเอง สีอื่นๆจะถูกว่านี้ โดยเฉพาะสีพิศดารหน่อยๆ อันนี้แล้วแต่ความชอบครับ

คุณภาพ เสียงเห็นว่าดีใช้ได้ทีเดียว มีครบทุกย่านและให้เบสที่ดี แต่มีข้อเสียคือบริษัท Jlab แกไม่ค่อยจะตอบเมล์ครับ การรับประกันของบริษัทนี้เลยจะออกเพี้ยนๆเหมือนสีหูฟังแก

คน ใน head-fi ก็เริ่มมีบ่นบ้างถึงเรื่องการติดต่อกับบริษัทครับ จริงๆมันก็ดูน่าสนใจและน่าซื้อมาลองดีนะ เพราะราคามันก็ไม่ได้โหดอะไร แถมสีน่าจะถูกใจวัยรุ่นเอาซะด้วยสิ

ที่ สำคัญ มีบางคนบอกว่า มันค่อนข้างจะให้เสียงดีกว่า soundmagic PL30 ด้วย... เพราะเค้ามีตัว J2 เอามาเทียบกับ Pl30 แล้ว ปรากฏว่ามันเหนือกว่าเล็กน้อย... เล่นเอาผมอยากลองฟังเลย

==========================

Atomic Floyd

นี่ก็ค่ายน้องใหม่อีกค่ายที่ชื่อไม่คุ้นหู แต่ฟังดูอลังการดี จริงๆหูฟังตัวนี้มีหลุด review มาแค่รุ่นเดียวคือตัว AirJax ซึ่งเท่าทีอ่านโดยรวมก็ถือว่าโอเคใช้ได้ แต่เบสจะน้อยไปหน่อย เพราะชื่อมันก็คือ AirJax

ซึ่งเน้น เรื่องของ Air มากกว่า จริงๆที่เลือกเอามาไม่มีอะไรมากนอกจากมันดูสวยดีครับ และงานก็ดูแข็งแรงสมราคาดี แต่ราคาดันคิดเป็นเงินปอนด์ ทำให้ราคามันค่อนข้างแพงทีเดียว โดยที่ตัว HiDrum จะอยู่ที่ราวๆ

4800 บาท ซึ่งก็มีรูปร่างเหมือนกับ EX90 เลยครับ แต่คุณภาพงานเหนือกว่ากันเยอะ แค่ body ก็ทำจากเหล็กล้วนๆแล้ว ส่วนสายก็เป็นสายถักหุ้มฉนวน งานถือว่าตั้งใจแต่ราคาสูงจริงๆ

<< ความน่าสนใจ >>

นอกจากสวยและแปลก ก็ไม่มีอะไรมากเกินไปกว่านี้ นานๆจะเห็นหูฟังแปลกๆใหม่ๆหลุดมาบ้างซักที review เองก็ค่อนข้างน้อยครับ ทำให้ยังไม่แน่ใจเรื่องแนวเสียงเท่าไหร่

แต่ก็เห็นหูฟังอีกตัวที่น่าซื้อมาลองดีจริงๆ

=============================

ใครที่สนใจหูฟังที่ว่ามา ก็ลองหามาลองกันดูนะครับ